Dergiler / Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 20 - Sayı: 1

ESKİ ESERLERİN KORUNMASININ HUKUK TARİHİ YÖNÜYLE İNCELENMESİ

Sayfa
431–478
DOI
—

Özet

Eski eser, tarihî veya arkeolojik değeri olup geçmiş dönemlerdengünümüze varlıklarını devam ettiren ya da ileride böyle bir değeri taşıyacağıkesin olan mal varlıklarını belirtmektedir. Günümüzde eski eser kavramı yerine,kültür ve tabiat varlıkları ifadesi kullanılmaktadır. Kültür ve tabiat varlıkları,somut varlıkların yanında, somut olmayan kültürel mirası (din, dil, gelenek,şarkı, dans gibi) da içerdiğinden, daha kapsamlı bir anlamı ifade etmektedir.Bu çalışmada, eski eserleri koruma bilincinin ortaya çıkış süreciningösterilmesi amaçlanmıştır. Tarihî veya arkeolojik değeri olan eserlere karşıhukukî olarak nasıl bir yaklaşım sergilendiği, kadim sistemlerde, Batı hukukundave Türk hukukundaki gelişmeler çerçevesinde incelenmeye çalışılmıştır.Ancak konu, daha çok Türk hukuk tarihi bakımından ele alınmıştır.

Anahtar kelimeler: Eski Eserlerin Korunması, Kültür ve Tabiat Varlıkları, Lahey Sözleşmeleri, Osmanlı Hukuku, İslâm Hukuku