Evaluation of serum RANTES levels in childhood asthma

Özet

Giriş: İnflamatuvar hücreler için kemoatraktan bir molekül olan RANTES, değişik allerjik hastalık- larda rol oynar. Bu çalışmanın amacı, çocukluk ça- ğı astımında serum RANTES düzeylerini değerlen- dirmek ve akut astım atağındaki değişimini incele- mektir. Gereç ve Yöntem: Serum RANTES düzeyleri yaş- ları 2-14 yıl arasında olan 16 astımlı çocukta (medi- an yaş: 4.5 yıl) akut astım atağı sırasında ve astım atağından iki hafta sonra ELISA yöntemiyle ölçül- dü. Yaş grubu benzer 10 sağlıklı çocuk da kontrol grubunu oluşturdu. Bulgular: Astımlı çocukların atak sırasında ölçü- len serum RANTES düzeyleri kontrol grubu ile ben- zerken, atak sonrası ikinci haftada kontrol grubun- dan yüksek bulundu (p> 0.05). Astımlı hastaların 11inde atak sonrası serum RANTES düzeyleri yük- selirken, dördünde düşme saptandı, birinde ise de- ğişiklik gözlenmedi. Astımlı hastalarda gözlenen bu değişiklik istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Sonuç: Akut astım atağı sonrası ikinci haftada göz- lenen serum düzeylerindeki yükselme eğilimi, RAN- TESin çocukluk çağı astımının patogenezinde rol oynayabilen bir molekül olabileceği savını destele- mektedir.

Abstract

Objective: RANTES is considered to play an im- portant role in various allergic disorders since it is a potent chemoattractant for inflammatory cells such as eosinophils, memory T cells and monocy- tes. The aim of this study is to determine serum RANTES levels and to assess whether or not it vari- es in acute attack in the children with asthma. Materials and Methods: Serum RANTES levels were measured in 16 asthmatic children (2 to 14 ye- ars of age, median 4.5 years) longitudinally during asthma attacks and two weeks later by ELISA tech- nique. Ten healthy age-matched children without any atopic and infectious disease served as controls. Results: There was no significant difference in se- rum levels of RANTES between asthmatic patients with acute attacks and controls. Two weeks follo- wing the acute attack, the serum RANTES levels we- re higher than the controls, however the difference was insignificant. When we compared the serum RANTES levels of asthmatic patients during acute attack and two weeks following the acute attack, the serum RANTES levels were elevated in 11 asth- matic patients, decreased in four, and remained unchanged in one. This variation occurring among asthmatic acute attack versus stable asthmatic children was statistically significant (p< 0.05). Conclusion: The up-regulation in the production of RANTES detected in stable asthmatic children two weeks after the acute attack suggests that RANTES is a mediator in the pathogenesis of childhood asthma