Çift Lümenli Endobronşiyal Tüpün Pozisyonunun Doğrulanmasında Toraks Ultrasonografi Yönteminin Etkinliği

Efficacy of Thoracic Ultrasonography in the Confirmation of Position of Double-Lumen Endobronchial Tube

Özet

Amaç: Bu çalışmada, tek akciğer ventilasyonu (TAV) gereken hastalarda kullanılan sol çift lümenli tüplerin (ÇLT) pozisyonunun doğrulanmasında toraks USG yöntemini hızlı klinik değerlendirme (HKD) yöntemi ile karşılaştırarak, USG’nin ÇLT pozisyonunun doğrulanmasında katkısı olup olmadığının araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: TAV gereken ve sol ÇLT ile entübe edilen 113 hasta çalışmaya dâhil edildi. Fiberoptik bronkoskop (FOB) kullanmadan, kör entübasyon sonrası HKD ve USG yöntemleri ile elde edilen doğruluk tahminleri sonrasında, hasta supin pozisyonda iken, konvansiyonel klinik değerlendirmeler yapılarak, TAV sırasında SpO2 >%90, peak hava yolu basıncı <35 cmH2 O, plato havayolu basıncı ise <25 cmH2 O olması ile ÇLT pozisyonunun optimum olduğuna karar verildi. HKD yönteminde toraksın inspeksiyonu ve oskültasyonu yapılırken, USG yönteminde lung sliding ve lung pulse değerlendirildi. Toraks USG; HKD sonrası, ÇLT pozisyonu değiştirilmeden bütün hastalara uygulandı. ÇLT pozisyonunu tahmin etmede her 2 yöntem sonuçları karşılaştırıldı. Bulgular: USG yöntemiyle doğru ya da yanlış ÇLT pozisyonunu tahmin başarısı %83,2 iken, HKD yöntemiyle %77,9 idi (p<0.05). USG’nin sensitivite ve negatif prediktif değeri; HKD’ye göre daha yüksekti. ÇLT’nin %71,7 oranında doğru pozisyonda ve %28,3 malpozisyon olduğu saptandı. Malpozisyon düşünüldüğünde ÇLT’ye yeniden pozisyon verildi. Sonuç: Tek manipülasyonla malpozisyonu düzeltilen 14 (%43,7) hasta iken 1’den fazla manipülasyon gereken hasta sayısı 18 (%56,3) idi. ÇLT’ye yeniden pozisyon verme işlemlerinde başarı sağlanamadığı durumlarda ise ÇLT yerleşimi yanlış kabul edilerek hasta supin pozisyonda iken, 6 (%5,3) hastada FOB yardımıyla ÇLT optimum pozisyona yerleştirildi.

Abstract

Objective: Hızla yapılabilen ve noninvaziv bir işlem olan toraks USG yöntemi, ÇLT pozisyonunu değerlendirmede klinik olarak karar vermeye katkı sağlayabilir. Methods: One hundred and thirteen patients who required OLV and intubated using left sided DLT were enrolled in the study. After accuracy estimates obtained with RCA and USG based on blind intubation without using fiberoptic bronchoscopy (FOB), conventional clinical assessments including SpO2 >90%, peak airway pressure <35 cmH2 O and plateau airway pressure <25 cmH2 O were performed with the patient in the supine position, and the position of DLT was deemed to be optimal. While the RCA method was performed by using inspection and auscultation of thorax, the USG method was achieved by evaluating lung sliding and lung pulse. Thoracic USG was performed in all patients after RCA method, without changing the position of DLT. The results of these two methods were compared as for the prediction of DLT position. Results: The success rates of predicting accurate position of DLT using USG, and RCA methods were 83.2%, and 77.9%, respectively. The sensitivity and negative predictive value (NPV) of USG were higher when compared with RCA. DLT was in correct position in 71.7% of the cases, while malposition rate was 28.3%. When malposition was conceived, DLT was repositioned. Conclusion: While malposition was corrected with a single manipulation in 14 (43.7%) patients, multiple manipulations were needed in 18 (56.3%) patients. If repositioning of DLT was not successful, malposition of DLT was considered and position of DLT was corrected with the aid of FOB in 6 (5.3%) cases with the patients in supine position.