İnsan Güvenliği Yaklaşımı Nedir ve Uluslararası Güvenlik Ajandasına Nasıl Bir Katkı Sağlamıştır: Kanada ve Japonya Örnekleri (İngilizce Makale)

What is the Human Security Approach and How the Phenomenon Contributed to the International Security Agenda: Canadian and Japanese Paradigms

Özet

Uluslararası konjonktürde hâkim görüş olan devlet merkezli ve sert güç odaklı güvenlik nosyonu Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği’nin (SSCB) yıkılmasının ardından yeniden tanımlanmaya başlanmıştır. Bu çalışmada, geleneksel güvenlik algısına meydan okuyan “insan güvenliği” nosyonu uluslararası güvenlik gündemini genişletmesi ve güvenlik aktörlerini çeşitlendirmesi açılarından incelenecektir. Bu çerçevede, bireylerin ve sivil toplum kuruluşlarının güvenlik ihtiyaçlarını ön plana çıkaran normatif insan güvenliği algısı, Kanada ve Japonya hükümetlerinin güvenlik alanında gerçekleştirdikleri normatif girişimler açısından değerlendirilecektir. Bu makale, Kanada ve Japonya hükümetlerinin Birleşmiş Milletler (BM) ve Uluslararası Ceza Mahkemesi (UCM) gibi devletler üstü kurumlar çatısı altında insan güvenliğinin ve normatif girişimlerin kurumsallaşmasındaki katkısına vurgu yapmaktadır. Böylece bu çalışma, Kanada ve Japonya politika üreticilerinin argümanlarını metin ve söylem analizlerini uygulayarak incelemeyi, değişen güvenlik konseptinin altını çizmeyi ve Türkiye’deki güvenlik çalışmaları literatürüne katkı sağlamayı amaçlamaktadır.

Abstract

The state-centered and hard-power-oriented security notion, which was dominant perspective in the international conjuncture, has been re-defined after the collapse of the Union of Soviet Socialist Republics (USSR). In this work, “human security” notion as a primary challenge to the traditional security conception will be examined with the respect of widening international security agenda and expanding actors of security. Within this framework, a normative understanding of human security, which reflects the security requests of individuals and non-governmental organizations (NGO) in security implementations, will be investigated by analyzing the Canadian and Japanese governments’ normative initiatives in the security field. This article stresses the Canadian and Japanese governments’ contributions to supra-national organizations such as the United Nation (UN) and International Criminal Court (ICC) in respect of institutionalizing the normative actions towards human security approach. Thus, it aims to highlight the shifting security conception and contribute to the security studies literature in Turkey through applying text and discourse analysis on Canadian and Japanese policymakers’ arguments.

Anahtar kelimeler: İnsan Güvenliği, Geleneksel Olmayan Güvenlik Tehditleri, Normatif Teori, Kanada, Japonya