Dergiler / EMakalat Mezhep Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 13 - Sayı: 1
SELEFİLİĞE VE ENDONEZYA İSLAMI’NIN ARAPLAŞMASINA DİRENİŞ: KAMARUDDİN HİDAYET’İN DİDAKTİK BİR ÇAĞDAŞ ENDONEZYA HİKÂYESİ
- Sayfa
- 315–354
- DOI
- —
Özet
Arap giyinme tarzlarını benimsemek ve başka bir ifade ile Suudi Arabistan kültürel uygulamalarını taklit etmek, Endonezya’daki Terbiye (İslâmî eğitim) hareketinin, 1980’li yılların başından itibaren ülkede ortaya çıkan Ortadoğu tarzındaki Selefîliğin diğer formlarının ve Suudi Arabistan Vehhabîliğinin daha genel etkisinin belirleyici özelliklerinden biridir. Bu makale, bu eğilime karşı oldukça eleştirel yaklaşan Cakarta’daki Şerif Hidayetullah Devlet İslâm Üniversitesi’nden Profesör Kamaruddin Hidayet tarafından yazılan kısa hikâyenin bir tercümesini ve genişletilmiş açıklamasını içermektedir. Hikâye, iki Endonezyalı milli kahramana atıfta bulunan muhalif bir anlatıdır: Bunlar, ülkenin en büyük Müslüman teşkilatı olan Nehdatü’l-Ulema’nın kurucularından Kiai Haşim Eşarî (1875-1947) ve ilk cumhurbaşkanı yardımcısı Muhammed Hatta (1902-1980) adlı kahramanlardır. Profesör Hidayet, otantik (gerçek) İslam’ın, Suudi Arabistan’ın kültürel uygulamalarını taklit etmeye dayanmasına gerek olmadığına ve İslamiyet’in Endonezya kültürleri ve milliyetçiliği ile tamamen uyumlu olduğuna dikkat çekmek için kısa bir hikâye kullanır.
Abstract
Adopting Arabic clothing styles and in other ways mimicking Saudi Arabian cultural practice is one of the defining characteristics of the Indonesian tarbiyah (Islamic education) movement and the more general influence of Saudi Arabian Wahhabism and other forms of Middle Eastern style Salafism that has emerged in Indonesia since the early 1980s. This paper includes a translation of and extended commentary on a short story by Professor Komaruddin Hidayat of Syarif Hidayatullah State Islamic University in Jakarta that is highly critical of this trend. This is a counter narrative that references two Indonesian national heroes: Kyai Hasyim Asy’ari (1875-1947) one of the founders of Nahdatul Ulama, the country’s largest Muslim organization and Mohammad Hatta (1902- 1980), the first Vice President. Professor Hidayat uses a short story to make the point that Islamic authenticity need not be based on the emulation of Saudi Arabian cultural practices and that Islam, Indonesian cultures, and nationalism are entirely compatible.