Astım ve/veya rinitli çocuklarda allerjik konjunktivit sıklığı

Özet

Giriş: Çocuklardaki allerjik konjunktivit sıklığı az bilinmektedir. Bu çalışmada, astım ve/veya allerjik rinit tanısıyla takip edilen hastalardaki allerjik konjunktivit sıklığının belirlenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya çocuk immünolojisi ve allerji polikliniğinde Ocak 2013-Haziran 2013 tarihleri arasında astım ve/veya allerjik rinit tanısı ile takip edilen 127 hasta alındı. Tüm hastalara aynı allerjenlerle deri testleri yapıldı. Allerjik konjunktivit açısından semptom sorgulaması ve göz muayenesi yapıldı. Her ikisinde pozitiflik olması durumunda allerjik konjunktivit tanısı konuldu. Bulgular: Hastaların 81 (%63.8)’i erkekti ve yaş or- talaması 8.2 ± 2.7 (5-16) yıl idi. Hastaların 50 (%39.4)’si allerjik rinit (grup I), 30 (%23.6)’u astım (grup II), 47 (%37)’si astım ve allerjik rinit (grup III) tanısıyla takipliydi. Hastaların 64 (%50.4)’üne allerjik konjunktivit tanısı konuldu. Gruplardaki allerjik konjunktivit sıklığı ise sırasıyla 25/50 (%50), 10/30 (%33.3), 29/47 (%61.7) idi. Gruplar arasında allerjik konjunktivit sıklığı açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık olmamasına (p= 0.052) rağmen, astım-allerjik rinit grubunda allerjik konjunktivit sıklığı daha fazlaydı. En sık görülen allerjik konjunktivit semptomu kaşıntı (57/64, %89.1), en sık görülen muayene bulgusu papiller yapılar 54/64 (%84.4) idi. Allerjik konjunktivit tanısı konulmayan 63 hastanın 19 (%30.2)’unda göz bulguları açısından pozitiflik vardı ve bu hastaların tümünde papiler yapılar görüldü. En sık duyarlılık saptanan allerjen ise ev tozu akarlarıydı (%59.8). Sonuç: Astım ve allerjik rinit birlikte olduğunda allerjik konjunktivit sıklığı artmaktadır. Allerjik konjunktivitli hastalarda en sık ev tozu duyarlılığı bulunmaktadır. Allerjik konjunktivit yakınmaları olmadan da allerjik konjunktivit bulguları görülebilmektedir. Allerjik hastalığı olanlarda allerjik konjunktivit araştırılmalıdır.

Abstract

Objective: The frequency of allergic conjunctivitis in children is less clear. The aim of this study was to determine the frequency of allergic conjunctivitis in children with asthma and/or allergic rhinitis. Materials and Methods: One hundred and twenty-seven consecutive children with asthma and/or allergic rhinitis in immunology and allergy clinic between January 2013-June 2013 were included. All patients were performed skin prick tests with same allergens. Symptom questionnaire and eye examination were applied for allergic conjunctivitis. Allergic conjunctivitis was diagnosed when both of the cases were positive. Results: The mean age was 8.2 ± 2.7 (5-16) years and 63.8% of the patients were male. Patients were followed with diagnosis of allergic rhinitis [50 (39.4%) patients (group I)], with asthma [30 (23.6%) (group II)], and with asthma and allergic rhinitis [47 (37%) patients (group III)]. 64 (50.4%) patients were diagnosed with allergic conjunctivitis. Frequency of allergic conjunctivitis in the groups were 25/50 (50%), 10/30 (33.3%), 29/47 (61.7%), respectively. Although there was not statistically significant difference in terms of frequency of allergic conjunctivitis between the groups (p= 0.052), group III was higher than the other groups. The most common symptom of allergic conjunctivitis was itching (57/64, 89.1%) and the most common clinical finding was papillary structures 54/64 (84.4%), respectively. Ocular findings were positive in 30% of patients with undiagnosed allergic conjunctivitis and papillary structures were seen in all of these patients. The most common of the allergen sensitivity was detected to house dust mite (59.8%). Conclusion: Frequency of allergic conjunctivitis is increasing when asthma and allergic rhinitis are together. Sensitivity to house dust mite is most frequently seen in patients with allergic conjunctivitis. Signs of allergic conjunctivitis can also be seen without complaints of allergic conjunctivitis. Allergic conjunctivitis should be investigated patients with allergic disease.