Television-viewing Habits in a Preschool Age Clinical Population with Autism Spectrum Disorders and Other Clinical Groups

Okul Öncesi Dönem Otizm Spektrum Bozukluğu ve Diğer Klinik Gruplarda Televizyon İzleme Alışkanlıkları

Özet

Objective: We aimed to compare the television (TV)-viewing habits in a clinical sample of children with autism spectrum dis- orders (ASD) and those diagnosed with language delay, disrup- tive behavior disorders, and depression/anxiety and those who had no clinical diagnosis (no dx). Methods: The main outcome measures involved the onset and frequency of TV viewing and the content (type of programs) and context (co-viewing) of viewing habits. A comprehensive psychi- atric assessment, the Childhood Autism Rating Scale (CARS), which is a clinician rated psychometric tool, and the Aberrant Behavior Checklist-Community (ABC), which is a parent rated questionnaire, were used for diagnostic evaluation. Results: In a total of 148 preschool children (range=10–60 months; mean=42.02, SD=10.23), the onset of TV viewing before the age of 12 months differed significantly among the groups (p=0.038). The ASD group had the highest percentage of children who started watching TV before 12 months (56.7%) and of those viewing adult (non child) programs (87.5%). The content of viewing (watching adult programs) and duration of playtime with siblings significantly differed between the groups (p=0.003). Conclusion: Children with ASD have an earlier onset of TV viewing and watch more adult programs. Further research is required to examine the relationship between early exposure to screens and psychiatric diagnoses, particularly in those with im- pairment in social interactions and language.

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, Otizm Spektrum Bozukluğu (OSB) olan okul öncesi yaş grubundaki klinik örneklemde televizyon izleme alışkanlıklarının dil gecikmesi, yıkıcı davranış bozuklukları, dep- resyon/anksiyete gibi psikiyatrik tanı grupları ve tanı almayan çocuklar ile karşılaştırmalı olarak araştırılması hedeflenmiştir. Yöntemler: Gruplardaki çocuklar televizyon izlemeye başlangıç yaşları, günlük TV izleme süreleri, ortamı ve izledikleri program- ların türü ve içeriğini kapsayan alışkanlıklar açısından karşılaştı- rıldı. Psikiyatrik tanılandırma için, ayrıntılı psikiyatrik muayene, klinisyen tarafından skorlanan Çocukluk Otizmini Derecelen- dirme Ölçeği (ÇODÖ) ve ebeveyn tarafından skorlanan Sorun Davranışlar Kontrol Listesi (SDKL) kullanılmıştır. Bulgular: Okul öncesi dönemdeki 148 çocukta (yaş aralı- ğı=10-60 ay, ortalama=42,02, SS=10,23) yapılan değerlendirme- de, televizyon izlemeye 12 ay ve öncesinde başlama (p=0,038), yetişkin programları izleme (p=0,003) ve kardeşleri ile geçirilen oyun süresi (p=0,003) açısından gruplar arasındaki fark istatistik- sel olarak anlamlı bulunmuştur. Bir yaşından önce TV izlemeye başlama (%56,7) ve yetişkin programları izleme oranı (%87,5) OSB'li çocuklarda diğer gruplara göre daha fazla bulunmuştur. Sonuç: Bu çalışmada, OSB’li çocukların diğer klinik gruplara göre daha erken yaşta televizyon izlemeye başladıkları ve daha fazla yetişkin prog- ramları izledikleri gözlemlenmiştir. Özelikle sosyal etkileşim ve dilde bo- zulma ile seyreden psikiyatrik tanı gruplarında ekrana erken yaşta ma- ruz kalmanın etkilerini gösterecek daha güçlü çalışmalara ihtiyaç vardır.