Türkiye'de toplumsal cinsiyet kurgusu ve kadına yönelik şiddetin önlenmesine ilişkin hukuk normlarının türetilme öncüllerine etkileri

Social gender fiction in Turkey and the effect of legal norms for the prevention of violence against women on the premises of derivation

Özet

Türkiye’de modernitenin cinsiyetlerarası eşitlik referansı; tarihsel ve toplumsal olarak var olan cinsiyet kalıpları ve rollerinin, gittikçe artan şekilde dinsel, kültürel ya da diğer geleneksel önyargılara göre biçim- lendiği bir ‘toplumsal cinsiyet kurgusunun’ baskı ve tehdidi altında bu- lunmaktadır. Bu kurgu çerçevesinde kadın; salt doğası/biyolojik farklı- lığı temelinde “bedene dair bir imge’ye” dönüştürülmekte, insan olarak kendisiyle ve bedeniyle olan ilişkisi ve bu ilişkinin toplumsal tüm görü- nümleri, Feminist hareketlerin bugüne kadar sağlamış olduğu bütün ka- zanımlara karşın, parçalanmaktadır. Kadının bu imgesel kurulumunun taşıyıcısı olan bedeni de; yansıtmakta olduğu kültürel yönelimler ve ikti- dar ilişkilerini içkin olarak, kamusal ve özel alanlardaki varlık biçimleri ve farklı sunumları ile; daha merkezi bir konum kazanarak, toplumsal ve siyasal alanın temel tartışma konusu olmayı sürdürmektedir. Dinsel, kültürel ve geleneksel önyargıların biçimlendirdiği toplum- sal cinsiyet kurgusu aynı zamanda, nedensellik çerçevesinde bağlantılı olduğu kadına yönelik şiddet sorunsalının ifade ettiği olgu, durum ve imgeleme ilişkin algılamaları, zihniyetleri, bireysel bilinç ve kavrayışları etkilemekte ve biçimlendirmektedir. Sorunsala ilişkin oluşturulan çözüm önermelerinin; özne/ yüklem kurgusu şeklinde birer eylem türü olarak, daha baştan “kadın özne” ile düşünülmesini, haklar temelinde bu özne içinde tanımlanmasını ve bu ilişki çerçevesinde anlam kazanmasını en- gellemekte; algılama ve gerçek arasında nasıl bir bağ olduğu sorusunun yanıtsız kalmasına yol açmaktadır. Bu durum, Kant’ın ifadesiyle hukuk; “a priori bir düşünme şekli olup, deney ve gözlem alanından gelmeyen bir gerçeklik bilgisine işaret etmekte” ise; cinsiyet eşitliği ve kadına yönelik şiddetin önlenmesine ilişkin normların türetilmesindeki öncüllerin bilgisel özelliklerinde, bir sorununun varlığına işaret etmektedir.

Abstract

The reference of equality of modernism is under the oppression and threat of a ‘social gender fiction’ in which the patterns and roles of gender, which are part of historical and social reality, are being formed more and more by religious, cultural or other traditional prejudices. The woman is being transformed to “an image relating to her body” on the basis of her pure nature / biological existence, and her relation to her own self and body and all social aspects of that relations are being destroyed in spite of all gains made by feminists movements. Her body, which is the carrier of the woman’s imagery existence, keeps being the basic issue of controversy of the social and political area with a more central status, along with various forms of existence and manifestation in the public and private areas in a way intrinsic to power relations and cultural tendencies it displays. The social gender fiction, which relgious, cultural and traditional prejudices form, affects and shapes the perceptions, mindsets, individual consciousnesses and conceptions relating to the facts, situations and imageries that the problematic of violence against women expresses within a context of causality. This leads to evaluations which are not analytic, but wholly synthetic, and precludes discussions concerning the connection between perceptions and facts. This situation indicates a fundamental problem in the epistemic properties of the premises required for the derivation of the norms for preventing the violence against women, if jurisprudence refers to “a priori knowledge of facts not derived through experience, ” in Kant’s words.