Geçmişten Günümüze Dentin Bonding Sistemlerindeki Gelişmeler

Özet

Diş dokularına uzun süreli ve kalıcı bir bağlanmanın sağlanması, tüm restorasyonların ideal başarısı açısından bir gerekliliktir. Bu nedenle, dentin bonding sistemleri günümüz kompozit rezin teknolojisine önemli bir katkı sağlamaktadır. Dentin bonding ajanları geçmişten günümüze birçok açıdan sınıflandırılmıştır. Birinci, ikinci ve üçüncü jenerasyon dentin bonding sistemler tarihsel başlık altında; etch&rinse, self-etch ve multi-mode adezivler ise güncel klinik uygulama prosedürleri başlığı altında sınıflandırılmaktadırlar. Bu sistemlerin diş dokuları ile biyouyumlu olmaları, gelişmiş bağlanma mukavemeti göstermeleri, çiğneme kuvvetlerine karşı dirençli olmaları tercih edilen özellikleri arasındadır. Son dönemlerde dentin donding sistemlerindeki gelişmeler ile diş çürüğü ya da herhangi bir sebeple destek doku kaybına uğramış dişlerin restoratif açıdan tedavisinde başarı oranı oldukça artmıştır.

Abstract

Providing a stable and long lasting bonding to the tooth is an ideal requirement for the success of restorations. Therefore dentin bonding systems are important clinical contributions to recent composite technology. The first, second and third generations are classified under historical title while; etch&rinse, self-etch and multi-mode adhesives are classified under the title of current clinical practice procedures strategies. The preferred properties of adhesive systems are biocompatibility with dental tissues, improved bond strength to dental tissues, and better resistance to chewing stresses. In recent years, the success rate of restorative treatment of teeth that have suffered from caries or loss of supporting tissue has increased considerably due to the developments in dentin donding systems.