Factors Leading to Re-revision Surgery Following the Index Total Hip Arthroplasty Revision: Mid-Term Results

İlk Total Kalça Protezi Revizyonu Sonrasında Tekrar Revizyona Sebep Olan Faktörler: Orta Dönem Sonuçlar

Özet

Objective: The aim of this study was to evaluate the factors that led to re-revision surgeries in patients who underwent revision total hip arthroplasties (THA). Methods: A total of 352 revision THAs in 274 hips of 252 patients (January 2001-December 2012) were retrospectively analyzed. Patients with a history of a major component revision surgery, replacement of the modular components, debridement and irrigation with liner exchange in the presence of infection and a two-stage revision surgery were included in the study. The mean follow-up period after the revision surgery was 7.5 (range: 2 to 15) years. Results: A re-revision surgery was required in 17.6% of the index THA revision patients (62 THA re-revisions/352 THA revisions). The mean time between the index revision and re-revision surgeries was 60.4 (range: 0.5 to 348) months. The most common reason for the second revision surgery was aseptic loosening (38 THA revisions; 61.2%), followed by instability (8 THA revisions; 12.9%) and infection (6 THA revisions; 9.1%). When the re-revision surgery was taken as end point for assessing the survival rate after the index revision surgery, the cumulative survival rate 10 years after the first revision surgery was found 70.8%. No significant relationship was established between age, gender and the type of fixation and the rate of repeat revisions. However, re-revision rates were significantly higher in acetabular-only component revision cases in comparison to other or both component revisions. Conclusion: In our revision series, the major factor that necessitated a re-revision following index revision surgery was aseptic loosening, followed by instability

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı total kalça artroplastisi (TKA) revizyonu uygulanan hastalarda tekrar revizyona sebep olan faktörleri ortaya koymaktır. Yöntemler: İkiyüz elli iki hastada (274 kalça) yapılan 352 TKA revizyon girişimi (Ocak 2001-Aralık 2012) geriye dönük olarak analiz edildi. Çalışmaya dahil edilme kriterleri; majör komponent revizyonu (asetabular veya femoral), modüler komponentlerin değişimi (femoral baş- asetabuler liner), enfeksiyon varlığında debridman liner değişimi ve/veya 2 aşamalı revizyon dahil edildi. Hastaların revizyon sonrası ortalama takip süresi 7,5 yıl (2-15 yıl) idi. Bulgular: İndeks TKA revizyonu sonrasında %17,6 oranında (62 TKA re-revizyonu/352 TKA revizyonu) tekrar revizyona ihtiyaç duyulduğu tespit edildi. İlk revizyon sonrasında ikinci revizyona kadar geçen ortalama süre 60,4 ay (0,5-348 ay) idi. İlk revizyon sonrasında en sık ikinci revizyon sebebi aseptik gevşeme (38 TKA revizyonu, % 61,2) olarak tespit edildi. İkinci kez revizyona sebep olan en sık diğer faktörler ise instabilite (8 TKA revizyonu %12,9 TKA) ve enfeksiyondu (6 TKA revizyonu sonrası %9,1). Herhangi bir ikinci revizyon indeks revizyonun sağkalımı için son nokta alındığında, ilk revizyonun 10 yıllık sağkalım oranı %70,8 olarak hesaplanmıştır. Yaş, fiksasyon tipi ve yüzeyler ile cinsiyetin tekrar revizyon oranları üzerinde anlamlı bir etkisi yok iken izole asetabuler komponent revizyonu tekrar revizyon görülme oranı açısından diğer komponent revizyonlarına göre anlamlı olarak yüksekti. Sonuç: Bu çalışmada kendi revizyon serimizde indeks revizyon sonrasında tekrar revizyona sebep olan en önemli faktörü aseptik gevşeme olarak tespit ettik. İnstabilite ise ikinci sırada en önemli revizyon sebebiydi.