THE EFFECT OF DIFFERENT FILLING TECHNIQUES ON APICAL CRACK INITIATION AND PROPAGATION AFTER RETREATMENT PROCEDURES

KÖK KANALI TEDAVİSİ TEKRARI SONRASI UYGULANAN FARKLI DOLUM TEKNİKLERİNİN APİKAL ÇATLAK OLUŞUMU VE İLERLEMESİ ÜZERİNE ETKİSİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Özet

Background and Aim: The purpose of this study was to determine the effect of different root canal filling techniques on the incidence of crack initiation and propagation at the apical root surface after removal of root canal filling. Materials and Methods: Forty-five teeth were sectioned perpendicular to the long axis at 1 mm from the root apex. All teeth were instrumented using a Wave One Gold Primary file (WOG Primary). The root canals were filled with the single cone technique. Root canal fillings were removed using ProTaper Universal Retreatment files (PTU-R). Further preparation was performed with a WaveOne Gold Medium file (WOG Medium). The specimens were then divided into three groups (n=15), and re-obturation of the root canals was performed using the following techniques: cold lateral compaction (CLC), single cone (SC) obturation, and warm vertical compaction (WVC). Images of the apical portion of the roots were recorded after apical resection (baseline), initial preparation, SC obturation, removal of root canal fillings, further preparation, and finally reobturation. Crack initiation and propagation in the images were recorded. The Chi-square test and Cochrane’s Q test were used for determining statistically significant differences. Results: There was no statistically significant difference in crack initiation and propagation among the three filling methods used for re-obturation of root canals (p>0.05). Removal of root canal fillings with PTU-R files caused significantly more crack initiation than the other endodontic procedures (p<0.05). Conclusion: Subsequent endodontic procedures, including the retreatment phase, can initiate and propagate microcracks in apical dentin.

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, farklı kök kanal dolum tekniklerinin, kök kanalı dolgusunun uzaklaştırılmasından sonra apikal kök yüzeyinde çatlak başlatma ve ilerleme sıklığı üzerindeki etkisini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Kırk beş çekilmiş insan dişi kullanıldı ve kök ucu dişin uzun eksenine dik olacak şekilde 1 mm uzaklaştırıldı. Tüm dişler WaveOne Gold Primary eğesi (WOG Primary) kullanılarak şekillendirildi. Kök kanalları tek kon tekniği ile dolduruldu. Kök kanal dolguları ProTaper Universal Retreatment eğeleri (PTU-R) kullanılarak uzaklaştırıldı. WaveOne Gold Medium eğesi ile (WOG Medium) ileri şekillendirme yapıldı. Örnekler daha sonra üç gruba ayrıldı (n=15) ve belirtilen teknikler kullanılarak kök kanallarının yeniden doldurulması gerçekleştirildi: Soğuk lateral kondansasyon (SLK), tek kon (TK) ve sıcak lateral kondansasyon (SLK). Köklerin apikal kısmının görüntüleri, apikal rezeksiyondan (başlangıç), ilk preparasyondan, tek kon kanal dolgusundan, kök kanal dolgularının uzaklaştırılmasından, ileri şekillendirmeden ve son olarak da yeniden doldurulmasından sonra çatlak başlangıcı ve ilerlemesini belirlemek için kaydedildi. İstatistiksel olarak anlamlı farklılıkları belirlemek için Ki-kare testi ve Cochrane’s Q testi kullanıldı. Bulgular: Kök kanallarının yeniden doldurulmasında kullanılan üç dolum yöntemi arasında çatlak başlangıcı ve ilerlemesi açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık yoktur (p>0.05). Kök kanal dolgusunun PTU-R eğeleri ile uzaklaştırılması, diğer endodontik işlemlerden anlamlı derecede daha fazla çatlak başlangıcına neden olmuştur (p< 0.05). Sonuç: Kök kanal tedavisinin yenilenmesi aşamasını da içeren ve birbirini takip eden endodontik tedavi işlemleri apikal dentindeki mikro çatlakların başlamasına ve ilerlemesine neden olabilir.