The Effect of Fluid Drilling on Seedling Quality of Cucurbit Rootstock Seeds at Low Temperature Sowing

Kabakgil Anaçlık Tohumlarında Sıvı Ekim Metodunun Düşük Sıcaklık Ekimlerinde Fide Kalitesine Etkisi

Özet

Grafting is used widely in cucurbits, mainly in watermelon transplant production. Seeds are sown in early spring in rootstocks to get seedling for grafting. Even though glasshouse is heated night temperatures may drop down and extends the time of appearance of seedlings on the surface. So early emergers are likely to produce well developed seedlings compared to late emergers. This is an impact on graftable seedling numbers. This work was carried out to test the effect of sowing germinated rootstock cucurbit seeds (fluiddrilling) on seedling emergence and seedling quality at low temperature. Six rootstock cultivars (Domingo, Zorba, Polifemo, Carnivor, Strongtosa and Gürdal) were germinated in laboratory conditions and 2-3 mm radicle protruded seeds were sown in a peat:moss:perlite mixture either with or without gel at 18 °C. Subsequently germinated seeds were stored either at 5 °C over five days and sown with or without gel mixture. Results indicated that sowing germinated seeds in all cultivars significantly increased emergence percentages (p<0.05). This was highest in pre-germinated and five-day stored seeds sown with gel at 96.6% and lowest in the control at 73.1%. Storing germinated seeds did not decrease the advantages of pregermination, and in fact germinated and stored seeds had slightly higher emergence percentages than unstored ones. Seedling quality, as shown by shoot fresh and dry weights and root fresh and dry weights of pregerminated and sown seeds, were better than the controls in all cultivars. The thickness of the seedlings were also significantly higher than those of the controls sown either with or without gel mixed or stored. The results showed that sowing germinated seeds of rootstocks can be used to enhance graftable seedling size.

Abstract

Karpuz yetiştiriciliğinde aşılanmış fide kullanımı hızla artmaktadır. Yavaş ve düzensiz çıkış aşılı fide üretiminin etkinliğini azaltır. Düşük sıcaklıklar bu düzensiz çıkışın en önemli nedenlerindendir. Aşılı fide üretimi için tohum ekiminin yapıldığı erken ilkbahar periyodunda sera ısıtma sistemi iyi çalışsa bile gece sıcaklıklarının düşük olabilmesi nedeniyle çıkış süresi uzamaktadır. Bu süre çeşitlere göre değişebilir ve dolayısıyla da fide kalitesini belirler. Erken çıkan fideler daha kalın ve gelişmiş, geç çıkanlar ince ve zayıf fideler oluşturur. Bu çalışma çimlenmiş kabakgil anacı tohumlarının düşük sıcaklıkta ekilmesinin fide çıkışı ve kalitesine etkisini test etmek için yürütülmüştür. Altı kabakgil anaçlık tohumu (Domingo, Zorba, Polifemo, Carnivor, Strongtosa and Gürdal) laboratuvar koşullarında elde edilen 2-3 mm uzunluğundaki kökçükleriyle torf ve perlit karışımlı ortama jelli ya da jelsiz olarak ekilerek 18 ◦C ‘de çıkış testine tabi tutulmuştur. Çıkış yapan tohumların bir kısmı 5 ◦C’de 5 gün % 100 oransal nemde depolandıktan sonra jelli veya jelsiz olarak ekilmiştir. Ön çimlendirme yapılmış tohumların ekilmesi tüm çeşitlerde daha yüksek fide çıkış oranı sağlamıştır. Çıkış oranı çimlendirildikten sonra 5 gün depolanıp jel ile ekilenlerde %97 kontrolde ise %73 olarak gerçekleşmiştir. Çimlendirilip depolanmış tohumlar çimlendirilip depolanmayanlardan daha yüksek çıkış göstermiştir. Yaş ve kuru fide ağırlığı, hipokotil kalınlığı çimlendirilerek ekilenlerde kontrolden daha yüksek bulunmuştur. Sonuç olarak düşük sıcaklıklarda kaliteli anaçlık fide üretiminde ön çimlendirme yapmanın fide çıkış ve kalitesinin artırılmasında kullanılabileceği ortaya konulmuştur.