İşyerlerinde Engelli Erişimi: Türkiye Üzerine Bir Araştırma

Özet

İktisadi kalkınma politikaları, işgücü piyasasında engelli bireylerin entegrasyonunun arttırılması gereğini belirtmektedir. Söz konusu politika aracında, engelli erişilebilirliğinin sağlanması temel koşuldur. Erişilebilirlik kavramı, yalnızca fiziki altyapı erişimini değil aynı zamanda işe erişim, işgücüne katılım ve istihdam sonrasındaki destek araçları, esnek iş modeli, korumalı işyeri gibi politikalar ve makul düzenlemeleri de ifade etmektedir. Çalışma kapsamında, Türkiye’de 20 farklı kamu ve özel sektör kurumlarından engelli bireyleri de kapsayan, işveren ve çalışanlarla birebir görüşmeler yoluyla işyerinde engelli erişilebilirliğine yönelik algı/farkındalık ile mevcut uygulamaların tespiti amaçlanmaktadır. Bulgular, konuya ilişkin bilgi düzeyi yetersizliğinin, erişim ve iletişim yetersizliklerinin engelli erişilebilirliğinin önünde bariyer teşkil ettiğini ortaya koymaktadır.

Abstract

Economic development policies indicate the need to increase the integration of people with disabilities in the labor market. In this policy instrument, the provision of disabled accessibility is a key condition. Accessibility not only means access to physical infrastructure, but also access to employment, labor force participation and postemployment support tools and policies such as flexible business model, protected workplace, and reasonable adaptations. The aim of this study is to present the perceptions and practices of organizations towards the employment and accessibility aspects in the Turkish context. For this aim of the study, interviews are made with the representatives of 20 different public and private sector organizations. The findings indicate that the lack of knowledge, accessibility, and communication are the main barriers to disabled accessibility.