Evaluation of the Effectiveness of Simulation and Web Based Training Methods in the Development of Knowledge and Skills of Urinary İncontinence Management in Nursing Students

Hemşirelik Öğrencilerinin Üriner İnkontinans Yönetimi Bilgi ve Becerilerinin Geliştirilmesinde Simülasyon ve Web Tabanlı Eğitim Yöntemlerinin Etkinliğinin Değerlendirilmesi

Özet

Objective: The aim of this study was to evaluate the effectiveness of simulation and web based training methods in developing knowledge and skills of urinary incontinence (UI) management in nursing students. Methods: This study was a single blind, randomized controlled study. It was conducted with 75 period 2 nursing students. The research was carried out in 3 stages. In the first stage; all students were given theoretical training about UI management and pretest was applied. Then, students were divided into three groups, each of which consisted of 25 students, by block randomization method (Intervention 1 group, intervention 2 group and control group). In the second stage, intervention 1 group was trained with the simulation training, and intervention 2 group was trained with web-based training. The control group underwent no intervention. The third stage was initiated after 3 months in order to evaluate the effectiveness of knowledge and skills in the long term. All of the students’ skills were evaluated on a real patient with UI and posttest was applied. Results: It was found that the change in knowledge level in intervention 1 and intervention 2 groups was similar (p=0.086), but the level of knowledge in both groups was increased more than the control group (p<0.05). Conclusion: Although simulation and web based trainings have a positive and similar effect on the level of knowledge, it is seen that simulation training has more impact on skill level than web-based training.

Abstract

Amaç: Hemşirelik öğrencilerinin üriner inkontinans (Üİ) yönetimi bilgi ve becerilerinin geliştirilmesinde simülasyon ve web tabanlı eğitim yöntemlerinin etkinliğinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntemler: Tek kör, randomize kontrollü olarak yapılan bu çalışma, ikinci sınıftaki toplam 75 hemşirelik öğrencisi ile üç aşamada gerçekleştirilmiştir. Birinci aşamada; öğrencilerin tamamına Üİ yönetimiyle ilgili teorik bilgi verilip ön test uygulanmıştır. Daha sonra öğrenciler blok randomizasyon yöntemiyle; müdahale1, müdahale 2 ve kontrol grubu olmak üzere 25’er kişiden oluşan üç gruba ayrılmıştır. İkinci aşamada; müdahale 1 grubu simülasyon eğitim yöntemiyle, müdahale 2 grubu web tabanlı eğitim yöntemiyle eğitilmiş, kontrol grubuna ise herhangi bir müdahalede bulunulmamıştır. Üçüncü aşamada eğitimlerden üç ay sonra grupla rarasında bilgi ve becerilerin uzun vadede etkinliğini belirlemek amacıyla öğrencilerin tamamının becerileri Üİ’si olan gerçek hasta üzerinde değerlendirilmiş ve öğrencilere son test uygulanmıştır. Bulgular: Müdahale 1 ve müdahale 2 gruplarındaki bilgi düzeyi değişiminin benzer düzeyde olduğu (p=0,086) ancak her iki gruptaki bilgi düzeyinin kontrol grubuna göre daha da arttığı belirlenmiştir (p<0,001). Ayrıca beceri düzeyinin müdahale 1 grubunda en yüksek, kontrol grubunda en düşük olduğu saptanmıştır (p<0.05). Sonuç: Simülasyon ve web tabanlı eğitimin öğrencilerin bilgi düzeyi üzerinde olumlu ve benzer etkisi görülse de; beceri düzeyinde simülasyon eğitimi web tabanlı eğitime göre daha etkilidir