Investigation of Activity, Participation and Quality of Life in Elderly Living in Ankara and Antalya Provinces

Ankara ve Antalya İllerinde Yaşayan Yaşlılarda Aktivite, Katılım ve Yaşam Kalitesinin İncelenmesi

Özet

Objective: This aim of this study was to investigate the relationship between activity, participation and quality of life in the elderly living at home. Methods: This study was applied to 120 elderly people (60 females, mean age: 71.4±5.3 years; 60 males, mean age: 70.8±4.7 years, ranged between 65-83 years) aged 65 years and older and living at their home in Ankara and Antalya. The community participation levels were assessed with World Health Organisation Disability Assessment Schedule, Second Version (WHO-DAS-II). Canadian Occupational Performance Measure (COPM) was used to evaluate the activity performance of participants. The elderly’s quality of life levels were assessed with Health Survey Questionnaire Short Form- 36 (SF-36). Results: The important daily living activities of participants in which they had problems were: Cooking (n=52), shopping (n=48), having a shower (n=38) and praying (salaat) (n=37). According to the results of WHO-DAS-II, COPM and SF-36, there were no statistical differences between gender groups (p>0.05). There was a moderate significant negative correlation between the sub-scores of COPM and total score of WHO-DAS-II (p<0.05). Also, There was a weak-strong significant negative correlation between all subparameters of SF-36 and WHO-DAS-II total score and community participation sub-parameter (p<0.05). Conclusion: Our study showed that the community participation of elderly people living in the home increased with the increase in their activity performance, and their quality of life increased with their increased community participation. Future studies should be designed to investigate the effects of environmental factors and different living conditions on activity, participation and quality of life of elderly individuals.

Abstract

Amaç: Çalışmamızın amacı; evde yaşayan yaşlıların aktivite, katılım ve yaşam kalitesi düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Yöntemler: Çalışmamız Ankara ve Antalya illerinde, kendi evlerinde yaşayan 65 yaş ve üstündeki 120 yaşlı bireyde (60 kadın, ortalama yaş: 71,4±5,3yıl; 60 erkek, ortalama yaş: 70,8±4,7yıl; yaş aralığı: 65- 83 yıl) gerçekleştirildi. Toplumsal katılım düzeyleri, Dünya Sağlık Örgütü tarafından geliştirilen Yetiyitimi Değerlendirme Çizelgesi- II (WHO-DAS-II) ile değerlendirildi. Katılımcıların aktivite performanslarını değerlendirmek için Kanada Aktivite Performans Ölçümü (KAPÖ) kullanıldı. Yaşlıların yaşam kalitesi düzeyleri Kısa Form-36 (KF-36) Sağlık Taraması Anketiyle değerlendirildi. Bulgular: Katılımcıların günlük yaşamlarında performans problemi yaşadıkları önemli aktiviteler; yemek yapma (n=52), alış-veriş yapma (n=48), duş alma (n=38) ve namaz kılma (n=37) aktiviteleriydi. WHO-DAS-II, KAPÖ ve KF-36 değerlendirme ölçeklerinin sonuçlarında cinsiyetler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilmedi (p>0,05). KAPÖ’nün alt puanları ile WHO-DASII’nin toplam puanı arasında istatistiksel olarak orta derece negatif yönde anlamlı bir ilişki bulundu (p<0,05). KF-36 ile WHO-DASII arasındaki ilişkiyi incelediğimiz zaman ise KF-36’nın bütün alt parametreleriyle WHO-DAS-II'nin toplumsal katılım alanı ve toplam puanı arasında istatistiksel olarak zayıf-güçlü derece negatif yönde anlamlı bir ilişki olduğu tespit edildi (p<0,05). Sonuç: Çalışmamızda, evde yaşayan yaşlı bireylerin aktivite performanslarının artmasıyla toplumsal katılımlarının arttığı, toplumsal katılımlarının artmasıyla da yaşam kalitelerinin arttığı yönünde sonuçlar elde edilmiştir. Gelecekteki çalışmalar çevresel faktörlerin ve farklı yaşam koşullarının geriatrik bireylerin aktivite, katılım ve yaşam kalitesi üzerine etkilerini araştırmak amacıyla tasarlanmalıdır.