Kanserli hastaların kötü haber almaya ilişkin görüşleri

Özet

AMAÇ: Araştırma, onkoloji hastanesinde yatan hastaların kötü haber almaya ilişkin görüşlerini belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. YÖNTEM: Araştırma grubunu bir onkoloji devlet hastanesinde Ekim-Kasım 2008 tarihleri arasında yatan hastalar oluşturmuştur. Örnek seçimi yapılmamış, başvuran 308 hastadan araştırmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden 237'si (155 kadın, 82 erkek) çalışmaya dahil edilmiştir. Veri toplama aracı olarak hastaların sosyodemografik özellikleri ve kötü haber alma ile ilgili görüşlerine ilişkin 24 sorudan oluşan anket formu kullanılmıştır. BULGULAR: Araştırmaya katılan hastaların yaş ortalaması 53,1±13,9 (min.=18, max.=83)’dur. Hastaların %84,0’ı tedavi, %16,0’ı tanılama aşamasındadır. Hastaların %87,8’i kötü haberin doktor tarafından ve %74,8’i doktor odasında verildiğini ifade etmiştir. Kötü haber verilirken hastaların %47,7’sine kitle/sorun/yara/tümör olduğu ve ameliyat olacağı, %24,9’una ise doğrudan kanser olduğu söylenmiştir. Hastaların %93,7’si kötü haber karşısında donup kaldığını, bayıldığını, şok olduğunu, dünyasının yıkıldığını ve üzüntü, korku, umutsuzluk, acı, hayal kırıklığı, çaresizlik vb. duygular yaşadığını ifade etmiştir. Hastaların %58,2’sine kötü haberi aldığında duygularını ifade etme fırsatı verilmediği saptanmıştır. Hastaların %67,4’ü kötü haber alırken yanında yakınlarından birinin olmasını, %40,9’u kötü haberin özel bir mekânda verilmesini, %30,0’ı tanı belli olunca hemen söylenmesini ve %36,7’si kötü haber verilirken hastalıkla ilgili her şeyin söylenmesini tercih ettiklerini belirtmişlerdir. SONUÇ: Bu çalışmada elde edilen bulgulara göre; hastalar kötü haber aldıklarında, duygularını paylaşma ve destek alma konusunda sıkıntı yaşayabilmektedirler. Kötü haber verilirken bilgi içeriği, aile katılımı, mekan ve zaman ile ilgili hastaların bireysel tercihlerinin dikkate alınması; hastaların soru sorma ve kendini ifade etme konusunda desteklenmesi kötü haberle baş etmeyi kolaylaştırabilir.

Abstract

AIM: This study was performed in a descriptive matter to determine the views of inpatients at an oncology state hospital on receiving bad news. METHOD: The study group consisted of patients admitted to an oncology state hospital during October-November 2008. No sample was selected and 237 (155 females, 82 males) of the 308 admitted patients who voluntarily accepted to participate were included in the study. The data collection tool used was a survey form that consisted of 24 questions related to the sociodemographic features and views on receiving bad news. RESULTS: The mean age of the study subjects was 53.1±13.9 (min.=18, max.=83). The patients were undergoing the treatment process in 84.0% and the diagnostic process in 16.0%. The bad news had been given by the physician in 87.8% and while in the physician's room in 74.8%. The patients had been told while receiving the bad news that 'there is a mass/problem/lesion/tumor and you will undergo surgery' in 47.7% while 24.9% had been told that they had cancer directly. The patients stated that they froze,fainted, were shocked, felt their life was shattered and experienced emotions such as sadness, fear, hopelessness, sorrow, disappointment, desperation, etc. at a rate of 93.7%. We found that 58.2% of the patients had not been given an opportunity to express their emotions when they received the bad news,67.4% preferred to have a relative with them at the time, 40.9% felt that the bad news should be given in a special environment, 30.0% wanted the bad news to be given as soon as the diagnosis was known while 36.7% preferred being told everything about the disease when receiving the bad news. CONCLUSION: The results of this study show patients may experience difficulties in sharing their feelings and getting support when they receive bad news. Taking into account the information content,family participation, and the individual preferences of the patients regarding time and place when giving bad news and encouraging them to ask questions and express themselves may make it easier for the patients to cope with bad news.