Bruksizmli Hastalarda Ruhsal Travma ve Bedensel Belirtilere Odaklanma

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı bruksizmli hastaların bedensel duyum ve çocukluk çağı ruhsal travma düzeylerini sağlıklı kontroller ile karşılaştırmak ve sosyodemografik veriler ile ilişkisini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma Mustafa Kemal Üniversitesi, Tayfur Ata Sökmen Tıp Fakültesi, Psikiyatri Polikliniği’ne ve Diş Hekimliği Fakültesi Diş Hastalıkları Polikliniği’ne başvuran ve araştırmaya katılmayı kabul eden 57 bruksizmli hasta ve 57 sağlıklı kontrol olmak üzere 114 kişi üzerinde gerçekleştirildi. Bruksizmin klinik tanısı için Rugh ve Harlan’ın önerdiği seçim kriterleri kullanıldı. Örnekleme sosyodemografik veri formu, Bedensel Duyumları Abartma Ölçeği (BDAÖ) ve Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (ÇÇTÖ) formları klinisyen eşliğinde uygulandı. Bulgular: Bruksizmli hastaların yaş ortalaması 28.7±9.1 yıl, %63.1’nin (n=36) kadın, %56.1’nin (n=32) bekar olduğu, %54.3’ünün (n=31) düşük sosyoekonomik düzeye sahip olduğu saptandı. Bruksizmli hastaların BDAÖ puan ortalaması kontrol grubunun BDAÖ puan ortalamasından istatistik olarak anlamlı şekilde yüksek bulundu. Bruksizmli birey grubunun ÇÇTÖ puan ortalaması ile kontrol grubunun ÇÇTÖ puan ortalaması arasında istatistik olarak anlamlı fark yoktu. Fakat ÇÇTÖ puanı ile BDAÖ puanı arasında istatistik olarak anlamlı ve pozitif yönde ilişki saptandı. Sonuç: Çalışmamızda bruksizmli hastalarda sağlıklı bireylere göre artmış bedensel belirtilere odaklanma ve ruhsal travma ile bedensel belirtiler arasında pozitif yönde korelasyon saptandı. Bu durum bruksizmli hastaların normal bedensel duyumlarını yoğun, zararlı ve rahatsız edici biçimde algılayabileceğini göstermektedir. Farklı kliniklere başvuran bruksizmli hastaların tanı konulmasında ve tedavi esnasında altta yatan bir psikiyatrik durumun saptanması açısından psikiyatrik muayenesinin uygun olacağı düşünülmektedir.

Abstract

Objective: The aim of this study is to compare physical symptoms and childhood psychological trauma levels of bruxism patients with healty controls and to establish its relevance with sociodemographic characteristics. Material and Methods: This study was conducted in Department of Psychiatry in Mustafa Kemal University, Medical School and Faculty of Dentistry on 57 patients with bruxism and on 57 healthy controls who applied to outpatient clinics and accepted to join the study. Clinical diagnosis of bruxism was made according to Rugh and Harlan’s criteria of selection. Sociodemographics data sheet, Somatosensory Amplification Scale (SSAS) and Childhood Trauma Questionnaire (CTQ) were applied by clinicians. Results: The mean age of patients with bruxism was determined 28.7±9.1 years, 63.1% (n=36) were women, 56.1% (n=32) were unmarried, and 54.3% (n=31) had low socioeconomic level. The mean SSAS score of patients with bruxism was detected statistically significantly higher than that of control group, but there was no statistically significant difference in the mean CTQ value between patient and control groups. There was positive and significantly correlation between CTQ and SSAS scores. Conclusion: In our study, increased focusing on physical symptoms, and a positive correlation between psychologic trauma and physical symptoms are defined in patients with bruxism. This fiunding points out that patients with bruxism may perceive normal physical sensations as intense, annoying and noxious. It is believed that individuals with bruxism seeking medical advice from different clinics may deserve a consultation to psychiatry clinics for diagnosis and treatment to define any underlying causes.