Evaluation of Newborn Mothers’ Status of Bonding to the Baby, Experiencing Depression, and Associated Factors

Doğum Yapan Annelerin Bebeklerine Bağlanma ve Depresyon Yaşama Durumları ile Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi

Özet

Objective: The aim of this study is to evaluate newly delivered mothers’ status of bonding to their babies, their status of experiencing depression following delivery.and associated factors. Methods: The study was descriptive and sectional-type; and performed in a public hospital between February 1 and April 1 2015. Sample of the study was composed of 150 women who approved to participate in the study during this time interval. Participant information form. Mother to Infant Bonding Scale and Edinburgh Postnatal Depression Scale were used as data collection tools. Data were collected by face-to-face interview technique. Kruskal Wallis. Mann-Whitney U, student-t test and correlation analysis were used for statistical analysis of the data. Results: It was found that mean score of women from mother-to-infant bonding scale was 1.13±1.81.mean score from depression scale was 8.12±4.85 and 16.7% of the women were within the risk group for depression. A statistically significant difference was detected between mother to infant bonding status of women in the study and their status of willingness at last pregnancy (p 0.05). There was a significant difference between women’s status of getting support from their spouses during the pregnancy and experiencing depression (p<0.05) (p=0.03). It was found that there was a positive and weak correlation between women’s status of experiencing depression and the level of mother-to-infant bonding; and the level of mother to infant bonding increased as the level of depression increased (p=0.09, r=0.21). Conclusion: Mother to infant bonding rates of the women in the study were found to be high; and it was determined that eager pregnancy strengthened the bond between the mother and the baby, support taken from the spouse during pregnancy affected the level of depression, and the level of mother-to-infant bonding increased as the level of depression increased.

Abstract

Amaç: Araştırmanın amacı doğum yapan annelerin bebeklerine bağlanma durumları, doğum sonrası depresyon yaşama durumları ve etkileyen faktörlerin incelenmesidir. Yöntem: Araştırma, tanımlayıcı ve kesitsel tipte olup, Şubat-Nisan 2015 tarihleri arasında bir devlet hastanesinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini 150 kadın oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak, katılımcı bilgi formu, anne-bebek bağlanma ölçeği ve Edinburgh doğum sonrası depresyon ölçeği kullanılmıştır. Veriler yüz yüze görüşme tekniği ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde istatistiksel analiz yöntemleri olarak Kruskal Wallis, Mann-Whitney U, student-t testi ile korelasyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Kadınların anne-bebek bağlanma ölçeği puan ortalaması 1,13±1,81, depresyon ölçeği puan ortalaması ise 8,12±4,85 olduğu ve kadınların %16,7’sinin depresyon için risk grubunda olduğu saptanmıştır. Araştırmaya katılan kadınların son gebelikte istekli olma durumu ile anne bebek bağlanma durumu arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmış (p 0,05). Kadınların gebelik sırasında eşinden destek alma durumu ile depresyon yaşama durumları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (p<0,05) (p=0,03). Kadınların depresyon yaşama durumu ile anne-bebek bağlanma düzeyi arasında pozitif yönlü zayıf ilişki olduğu saptanmış olup depresyon düzeyi arttıkça anne-bebek bağlanma düzeyinin de arttığı saptanmıştır (p=0,09, r=0,21). Sonuç: Araştırmaya katılan kadınların anne-bebek bağlanma oranları yüksek bulunmuş olup, istekli gebeliğin anne-bebek arasındaki bağı güçlendirdiği, gebelik sırasında eşinden destek almanın depresyon düzeyini etkilediği ve depresyon düzeyi arttıkça anne-bebek bağlanma düzeyinin de arttığı belirlenmiştir.