NESLİ MUNKARIZ OLMUŞ BİR İSTANBUL HANIMEFENDİSİ: DR. NAZİFE OZANKAN1

Özet

Dr. Nazife Ozankan, şiirin ve nesrin iki büyük üstadı Süleyman Nazif ile Cenap Şahabettin’in torunudur. İki şairin dostlukları Servet-i Fünûn yıllarında başlar ve artarak devam eder. I. Dünya Savaşı sırasında 4. Ordu komutanı Cemal Paşa’nın daveti üzerine birlikte Suriye’ye giderler. Cenap’ın Suriye Mektupları (1918) bu yılların mahsulüdür. İki dost Mütareke yıllarında da birlikte Hadisat gazetesini çıkarırlar. Süleyman Nazif, Batarya ile Ateş adlı eserini çok sevdiği Cenap Şahabettin Bey’e ithaf eder.[1] Süleyman Nazif’in Cenap Bey’e olan sevgisi; terbiye-kerdesi ve kızı Reşika Hanım’ı, oğlu Said Nazif’e istemesine vesile olur.[2]Cenap Bey de vatanperverliğinin hayranı olduğu Süleyman Nazif’in bu teklifine müspet cevap verir. Said Nazif ile Reşika Hanım’ın bu evlilikten ilki erkek, ikincisi kız iki çocukları olur.