AGAMBEN’DE İNSAN HAKLARI ELEŞTİRİSİ

Özet

İnsanlık, küresel savaşlar, Soğuk savaş ve Soğuk savaş sonrası dönemde çeşitli sorunlarla karşılaşmış ve insan hakları kavramı, mülteci krizinden küresel yoksulluğa kadar uzanan bu sorunları ve adaletsizlikleri tartışmak için kavramsal bir çerçeve sağlamıştır. Bununla birlikte, insan hakları kavramı emperyalist müdaheleciliğin meşrulaştırılması ve iktidarın politik bir aracı haline gelmesinden dolayı bazı düşünürler tarafından eleştirilmiştir. Giorgio Agamben, insan haklarının, egemenliği, egemen şiddete karşı savunmasız hale getiren “çıplak hayatlar” üreterek güçlendirdiğini belirten güçlü bir insan hakları eleştirisi sunuyor. Bu makalede Agamben’in insan haklarına yönelik eleştirileri temel argüman ve kavramları ile analiz edilmektedir.

Abstract

Since humanity has experienced different kinds of problems in a time of global wars, the Cold War and the post-Cold War era, the concept of human rights has provided a conceptual framework to discuss these problems and injustices, ranging from refugee crises to global poverty. However, human rights discourse has been criticised by some scholars due to its perceived use in the justification of imperialist interventions, as well as its having become a major tool for the biopolitical operation of power. In this context, Giorgio Agamben presents a strong critique of human rights, stating that human rights consolidate sovereignty by producing ‘bare lives’ that are becoming vulnerable to sovereign violence. In this article, we will analyse Agamben’s criticism of human rights through his basic arguments and concepts.