Ütopya’dan Distopya’ya: “Modern Şehircilik” ve Kritiği

Özet

Modern şehircilik anlayışı, Sanayi Devrimi’nin kentlerde yarattığı fiziksel ve sosyal rahatsızlıkları tedavi etmek üzere ortaya çıkmıştır. Bu anlayış, planlamada akılcı ve kapsamlı bir uygulamayı, mimaride ise işlevsel ve yalın bir üslubu benimsemiştir. Yirminci yüzyılın büyük bir bölümünde etkili olan bu anlayış, rasyonel uygulamalarla yeni bir kent inşa etmenin, yeni bir kentli yaratmak anlamına geleceğini varsaymıştır. Kentte yaşayanların hayat tarzlarını dikkate almamak suçlamasıyla karşı karşıya kalan bu anlayış, yüzyılın ortalarından itibaren ciddi eleştirilere konu olmuştur.

Abstract

The thought of Modern Urbanism came into existence to remove the physical and social aftermaths of industrial revolution. This thought adopted the rational-comprehensive principles in planning and functionalism and “purisme” in architecture. The Modern Urbanism, which had been influential during a considerable part of twentieth century, supposed that building a new city in a rational way meets with a new type of person. This thought was faced with the accusations that it disregarded the life styles of people and so it has been under the lash of criticism since the mid-twentieth century.

Anahtar kelimeler: Sanayi Devrimi, modern şehircilik, Haussmann’laştırma, işlevselcilik, sosyal temas