KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / İşletme Bilimi Dergisi / 2026 / Cilt: 14 Sayı: 1

Teknostres, Verimlilik ve İş Doyumu Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: Muhasebe Meslek Mensuplarına Yönelik Bir Uygulama

Examining the Relationship Between Technostress, Productivity and Job Satisfaction: An Application on Accounting Professionals

Nazan Güngör Karyağdı
Osman Seyitoğulları
Sayfa
23–49
Yayın Tarihi
2026-03-03
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İlişkisel açıdan teknolojinin verimliliği ile iş doyumu arasında ise pozitif orta düzeyli bir ilişki tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın temel amacı, teknostres, verimlilik ve iş doyumu faktörleri arasındaki ilişki düzeylerini incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Cinsiyet, yaş ve eğitim düzeyi gibi değişkenlerin söz konusu faktörler üzerinde etkili olup olmadığının araştırılması da çalışma kapsamında değerlendirilmek istenen diğer bir amaçtır.
💡
Sonuç & Katkı:İlişkisel açıdan teknolojinin verimliliği ile iş doyumu arasında ise pozitif orta düzeyli bir ilişki tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Teknostres · Verimlilik · İş Doyumu

Özet

Bu çalışmanın temel amacı, teknostres, verimlilik ve iş doyumu faktörleri arasındaki ilişki düzeylerini incelemektir. Cinsiyet, yaş ve eğitim düzeyi gibi değişkenlerin söz konusu faktörler üzerinde etkili olup olmadığının araştırılması da çalışma kapsamında değerlendirilmek istenen diğer bir amaçtır. Bu çerçevede, Adıyaman Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler Odası’na kayıtlı 172 meslek mensubu ile yüz yüze görüşülerek veriler elde edilmiştir. Bu verilerin değerlendirilme sürecinde doğrulayıcı faktör analizi, korelasyon analizi, t testi, one way anova ve post hoc testi kullanılmıştır. Analizler sonucunda teknostresin tekno iş yükü boyutu ile teknolojik verimlilik arasında pozitif orta düzeyli bir ilişki, tekno karmaşıklık boyutu ile teknolojinin verimliliği arasında pozitif zayıf bir ilişki ve tekno belirsizlik boyutu ile verimlilik arasında pozitif güçlü düzeyde bir ilişki ile karşılaşılmıştır. Tekno iş yükü ve tekno belirsizlik boyutlarının iş doyumu ile zayıf pozitif bir ilişki varlığına sahip olduğu belirlenmiştir. İlişkisel açıdan teknolojinin verimliliği ile iş doyumu arasında ise pozitif orta düzeyli bir ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca, cinsiyet değişkeninin tekno iş yükü ve iş doyumu üzerinde belirleyici olduğu, yaşın tekno karmaşıklık boyutu üzerinde bir işleve sahip olduğu ve eğitim düzeyinin ise teknostres’in tüm boyutları, teknolojik verimlilik ve iş doyumu üzerinde anlamlı bir role sahip olmadığı bulgulanmıştır.

Abstract

The main purpose of this study is to examine the level of relationship between technostress, technological productivity and job satisfaction factors. Another purpose of the study is to investigate whether variables such as gender, age and education level are effective on these factors. In this framework, data were obtained by face-to-face interviews with 172 professional members registered to Adıyaman Chamber of Certified Public Accountants. Confirmatory factor analysis, correlation analysis, t test, one way anova and post hoc test were used in the evaluation process of these data. As a result of the analyses, a positive moderate relationship was found between techno overload dimension of technostress and technological efficiency, a positive weak relationship between techno complexity dimension and technological efficiency, and a positive strong relationship between techno uncertainty dimension and efficiency. It was determined that techno overload and techno uncertainty dimensions have a weak positive relationship with job satisfaction. In relational terms, a positive moderate relationship was found between technological efficiency and job satisfaction. In addition, it was found that gender variable was determinant on techno overload and job satisfaction, age had a function on techno complexity dimension and education level did not have a significant role on all dimensions of technostress, technological efficiency and job satisfaction.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Karyağdı, N. G., Seyitoğulları, O. (2026). Teknostres, Verimlilik ve İş Doyumu Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: Muhasebe Meslek Mensuplarına Yönelik Bir Uygulama. İşletme Bilimi Dergisi, Cilt: 14 Sayı: 1, 23–49. https://doi.org/10.22139/jobs.1693194

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

↗Yeni Sekme

PDF belgesi yükleniyor...

Kaynakça (90)

  1. Ahmad, U. N. U., Amin, S. M. ve Ismail, W. K. W. (2014). Moderating effect of technostress inhibitors on the relationship between technostress creators and organisational commitment. Journal Teknologi (Social Sciences), 67(1), 51-62.
  2. Akduran, E. (2019). Çalışan dayanaklılığının işletmelerde verimlilik algısına etkisi [Yüksek lisans tezi, Trakya Üniversitesi].
  3. Akgün, F. (2019). Öğretim elemanlarının bilgi ve iletişim teknolojilerine yönelik kabulleri ve teknostres algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 9(2), 40-66. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ebader/article/558622
  4. Aksoy, K. (2018). Çalışanlarda motivasyon ve iş doyumu [Yüksek lisans tezi, Beykent Üniversitesi].
  5. Akyol, A. (2023). Çalışanların teknostres algıları ile işkoliklik düzeyleri arasındaki ilişkiler. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 58(2), 1635-1662
  6. Alam, M. A. (2015). Techno-stress and productivity: Survey evidence from the aviation industry. Journal of Air Transport Management, 50, 62-70. http://dx.doi.org/10.1016/j.jairtraman.2015.10.003
  7. Alshurafat, H., Al-Mawali, H. ve Al Shbail, M. O. (2023). The Influence of technostress on the intention to use blockchain technology: The perspectives of jordanian auditors. Development and learning in organizations: An International Journal, 37(3), 24-27.
  8. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2010). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri SPSS uygulamalı (6. bs.), Sakarya Yayıncılık.
  9. Ansah, O., Azasoo, S. J. Q. ve Adu, I. N. (2016). Understanding the effects of techno-stress on the performance of banking staff. International Journal of Business Continuity and Risk Management, 6(3), 222-237.
  10. Arnetz, B. B. ve Wiholm, C. (1997). Technological stress: Psychophysiological symptoms in modern offices. Journal of Psychosomatic Research, 43(1), 35-42. https://doi.org/10.1016/S0022-3999(97)00083-4
  11. Arslan, A. (2021). Kamu harcamalarında verimlilik, etkinlik ve denetim. https://ms.hmb.gov.tr/uploads/2019/09/Kamu-Harcamalari-_A.-ARSLAN_-2.pdf (Erişim Tarihi: 15.03.2025).
  12. Aytürk, S. ve Özcan, K., (2025). Teknostres ve iş tatmini ilişkisinde algılanan örgütsel desteğin rolü. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 60(1), 167-188.
  13. Ayyagari, R., Grover, V. ve Purvis, R. (2011). Technostress: Technological antecedents and implications. MIS Quarterly, 35(4), 831-858.
  14. Boyer-Davis, S. (2019). Technostress: An antecedent of job turnover intention in the accounting profession. Journal of Business and Accounting, 12(1), 49-63.
  15. Brayfield, A. H. ve Rothe, H. F. (1951). An index of job satisfaction. Journal of Applied Psychology, 35, 307-311.
  16. Brod, C. (1984). The human cost of the computer revolution. Addison-Wesley Publishing Company.
  17. Brodowicz, M. (2024). The impact of modern technology on productivity and efficiency in the workplace, https://aithor.com/essay-examples/the-impact-of-modern-technology-on-productivity-and-efficiency-in-the-workplace (Erişim Tarihi: 21.07.2025).
  18. Bulut, S. ve Yılmaz, N. (2024). Sağlık çalışanlarının teknostres düzeylerinin belirlenmesine yönelik bir çalışma. SDÜ Sağlık Yönetimi Dergisi, 6(2), 124-142.
  19. Büyüköztürk, Ş., Çokluk, Ö. ve Köklü, N. (2011). Sosyal bilimler için istatistik (11. bs.). Pegem Akademi.
  20. Califf, C. B., Sarker, S., Sarker, S. ve Fitzgerald, C. (2015). The bright and dark sides of technostress: An empirical study of healthcare workers. Thirty Sixth International Conference on Information Systems, Forth Worth, 1-13. https://doi.org/10.25300/MISQ/2020/14818
  21. Can Yalçın, R. ve Beğenirbaş, M. (2021). Covid-19 pandemi sürecinde teknostres ve iş-aile çatışması. Çankırı Karatekin Üniversitesi İİBF Dergisi, 11(2), 701-730. https://doi.org/10.18074/ckuiibfd.869266
  22. Chen, L. (2015). Validating the technostress instrument using a sample of chinese knowledge workers. Journal of International Technology and Information Management, 24(1), 65-81.
  23. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences, (2. bs.). Erlbaum.
  24. Çetin, D. ve Bülbül, T. (2017). Okul yöneticilerinin teknostres algıları ile bireysel yenilikçilik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(3), 1241–1264. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2017.17.31178-338821
  25. Dağ, Y. (2016). Muhasebe meslek mensuplarının bilgi teknolojileri kullanım kararına etki eden faktörler üzerine bir alan araştırması. [Yüksek lisans tezi, Gelişim Üniversitesi].
  26. Doğrular, M. M. (2019). Teknostresin verimlilik üzerine etkisi [Doktora tezi, Marmara Üniversitesi].
  27. Durmuş, Ü. K. (2015). Mobbingin çalışan verimliliği üzerindeki etkileri: Sakarya imalat sanayisinde bir araştırma [Yüksek lisans tezi, Maltepe Üniversitesi].
  28. Fisher, V. E. ve Hanna, J. (1930). The dissatisfied worker. The Macmillan Co.
  29. Gafa, İ. ve Dikmenli, Y. (2019). Sınıf öğretmenlerinin iş doyumu ve iş yaşamındaki yalnızlık düzeylerinin incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(1), 131-150. https://doi.org/10.31592/aeusbed.567562
  30. Gökbulut, B. ve Dindaş, S. (2022). Öğretmenlerin mesleki tükenmişlik ve teknostres düzeylerinin incelenmesi. International Journal of Eurasia Social Sciences (IJOESS), 13(47), 42-59. https://www.researchgate.net/publication/359054052_OGRETMENLERIN_MESLEKI_TUKENMISLIK_VE_TEKNOSTRES_DUZEYLERININ_INCELENMESI
  31. Gül, N. (2022). Teknostresin tükenmişlik üzerindeki etkisinde bilinçli farkındalığın aracılık rolü: Banka çalışanları üzerine bir araştırma. Alanya Akademik Bakış, 6(3), 2747-2762. https://doi.org/10.29023/alanyaakademik.1091595
  32. Hanaylı, B. ve Tozkoparan, G. (2025). Çağrı merkezi çalışanlarının teknostres düzeylerinin demografik değişkenler açısından incelenmesi, Sosyoekonomik Araştırmalar Dergisi, 2(1), 19-52. https://dergipark.org.tr/tr/pub/sard/article/1694139
  33. Haraharp, K., Nasution, A., Purba, E. ve Zainal, A. (2023). The effect of technostress on technology-based learning on academic productivity with job outcome students as ıntervening variables in accounting students. Advances in Social Science, Education and Humanities Research, 11(1), 1292-1302. https://doi.org/10.2991/978-2-38476-008-4_138
  34. İştar, E. (2012). Stres ve verimlilik ilişkisi. Akademik Bakış Dergisi, 33, 1–21.
  35. Jena, R. K. (2015). Impact of technostress on job satisfaction: An empirical study among Indian academician. Int Technol Manag Rev, 5, 117–124. https://doi.org/10.2991/itmr.2015.5.3.1
  36. Karakuş, Ş. ve Yardım, M. (2014). Algılanan örgütsel değişim, belirsizlik, iş doyumu ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkiler. İş ve İnsan Dergisi, 1(1), 21-31.
  37. Kayar, M. (2012). Üretim ve verimlilik temel esaslar ve uygulama. Ekin Yayınevi.
  38. Kaymaz, O. (2019). Teknostres ve iş güvencesizliği ilişkisine yönelik bir uygulama [Yüksek lisans tezi, Trakya Üniversitesi].
  39. Kestane, A. ve Özbek, A. (2021). Teknostresin muhasebe meslek mensuplarının bireysel iş performanslarına etkisi: Kütahya ilinde araştırma. Muhasebe ve Finansman Dergisi, (Özel Sayı), 333-350.
  40. Khan, A., Rehman, H. ve Rehman, S. (2013). An empirical analysis of correlation between technostress and job satisfaction: A case of KPK, Pakistan. Pakistan Journal of Information Management and Libraries, 14, 9–15. https://pjiml.pu.edu.pk/jo/index.php/pjiml/article/view/120
  41. Kılıç, B. ve Anadolu, Z. (2018). Dijital çağın yarattığı muhasebe uygulamalarının muhasebe hilelerinin önlenmesine etkisi. Muhasebe ve Vergi Uygulamaları Dergisi, 10. Yıl Özel Sayı, 55-97.
  42. Kırmanoğlu, F. ve Öztürk, D. (2024). Teknostresin çalışanların motivasyonu ve verimliliği üzerindeki etkisi. Ünye İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(2), 21-34.
  43. Kızılcan, S., Hoşgör, H. ve Güngördü, H. (2023). Havalimanı yer hizmetleri çalışanlarında teknostres ve iş performansı ilişkisi, Akşehir Meslek Yüksekokulu Sosyal Bilimler Dergisi, 15, 21-30.
  44. Kot, P. (2022). Role of technostress in job satisfaction and work engagement in people working with information and communication Technologies. Pakistan Journal of Psychological Research, 37(3), 331-349. https://doi.org/10.33824/PJPR.2022.37.3.20
  45. Kuşluvan, Z. ve Kuşluvan, S. (2005). Otel işletmelerinde iş ve işletme ile ilgili faktörlerin işgören tatmini üzerindeki görece etkisi: Nevşehir örneği. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 16(2), 183-203.
  46. Ladikli, M. F. ve Arslan, H. (2023). Kavramsal ve kuramsal olarak iş doyumu. İbn Haldun Çalışmaları Dergisi, 8(2), 139-174. https://doi.org/10.36657/ihcd.2023.112
  47. Locke, E. A. (1969). What is job satisfaction? Organizational Behavior and Human Performance, 4(4), 309-336.
  48. Luthans, F. (1995). Organizational behaviour. McGraw-Hill.
  49. Menteş, N. ve Şengün, H. İ. (2022). İkinci mertebe doğrulayıcı faktör analizi ile retro ürün tercihinde etkili olan unsurların belirlenmesi. BMIJ, 10(1), 192-207. https://doi.org/10.15295/bmij.v10i1.1987
  50. Merdan, E. ve Karadal, H. (2022). Teknostres ve iş geriliminin hizmet inovasyon davranışına etkisi: Esnek çalışma düzenlemelerinin aracılık rolü. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(2), 540-557. https://doi.org/10.31592/aeusbed.1096614
  51. Meydan, C. H. ve Şeşen, H. (2015). Yapısal eşitlik modellemesi amos uygulamaları, Detay Yayıncılık.
  52. Miribel, F. G. (2001), Impacts of information technology on labor productivity: A regional panel analysis of the United States, 1977-1997 [Doctoral Thesis, University of Delaware].
  53. Olasanmi, O. O. (2016). Technostress and performance of auditing firms in Nigeria. Open Journal of Business and Management, 4(4), 1-21. http://dx.doi.org/10.4236/ojbm.2016.44077
  54. Orhan, B. (2017). Bilgi teknolojilerindeki gelişmelerin muhasebe meslek mensuplarının verimliliğine etkileri. [Yüksek lisans tezi, Hitit Üniversitesi].
  55. Ölmez, M. (2024). Mesleki eğitim uygulamasında öğrenci/kurum memnuniyetini etkileyen faktörlerin incelenmesi (3+1 İME sistemine yönelik bir değerlendirme), Cumhuriyet Üniversitesi İİBF Dergisi, 25(3), 333-348. https://doi.org/10.37880/cumuiibf.1457549
  56. Özbozkurt, O. B. (2019). Teknostres ve verimlilik arasındaki ilişkinin incelenmesi üzerine bir araştırma. K. Özyer & D. Bozdoğan (Ed.), Geleceğin Dünyasında Bilimsel ve Mesleki Çalışmalar (ss. 61-73). Ekin Yayınevi.
  57. Özdoğan, B. ve Tekin, Ö. E. (2023). Türkiye’de muhasebe meslek mensuplarında teknostres ve demografik değişkenler açısından etkileri. Mali Çözüm Dergisi, 33(180), 1787-1814.
  58. Park, H. ve Cho, J. (2016). The influence of information security technostress on the job satisfaction of employees. Journal of Business and Retail Management Research, 11(1), 66-75.
  59. Polat, E. ve Güdelci, E. N. (2024). Muhasebe meslek mensuplarının iş tatmin düzeylerinin, hile eğilim düzeylerine etkisi, İşletme Araştırmaları Dergisi, 16(1), 407-422. https://doi.org/10.20491/isarder.2024.1799
  60. Prince, M. (2024). The role of technology in improving operational efficiency. American Journal of IR 4.0 and Beyond, 3(1), 28-36.
  61. Roeloelofsen, P. (2002). The impact of office environments on employee performance: The design of the workplace as a strategy for productivity enhancement. J. Facil. Manag. 1(3), 247-264.
  62. Saari, L. ve Judge, T. (2004). Employee attitudes and job satisfaction. Human Resource Management, 43(4), 395-407.
  63. Salo, M., Pirkkalainen, H., Makkonen, M. ve Hekkala, R. (2018). Distress, eustress, or no stress? Explaining smartphone users’ different technostress responses. Proceedings of the Thirty Ninth International Conference on Information Systems (ICIS 2018) İçinde (ss. 1–17).
  64. Sat, S. (2011). Örgütsel ve bireysel özellikler açısından iş doyumu ile tükenmişlik düzeyi arasındaki ilişki: Alanya’da banka çalışanları üzerinde bir inceleme [Yüksek lisans tezi, Çukurova Üniversitesi].
  65. Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H. ve Müller, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: Tests of significance and descriptive goodness-of-fit measures. Methods of Psychological Research Online, 8(2), 23-74.
  66. Serin, D. ve İşcan, E. (2019). Bilgi ve iletişim teknolojilerinin verimlilik üzerine etkisi: Türkiye örneği. Verimlilik Dergisi, (3), 41-55.
  67. Sevimli, Ö. (2013). Sağlık kurumlarında veri zarflama analizi tekniği ile verimlilik analizi [Yüksek lisans tezi, Beykent Üniversitesi].
  68. Spector, P. E. (1997). Job satisfaction: Application, assessment, causes, and consequences. Sage.
  69. Steindel, C. ve Stiroh, K. J. (2001). Productivity growth: What is it and why do we care about it? Business Economics, 36(4), 13-31.
  70. Suharti, L. & Susanto, A. (2014). The impact of workload and technology competence on technostress and performance of employees. Indian Journal of Commerce and Management Studies, 5(2), 1-7.
  71. Talib, S. L. A., Jusoh, M. A., Razali, F. A. ve Awang, N. B. (2022). Technostress creators in the workplace: A literature review and future research needs in accounting education. Malaysian Journal of Social Sciences and Humanities, 7(7), 1-13. https://doi.org/10.47405/mjssh.v7i7.1625
  72. Tarafdar, M., Maier, C., Laumer, S. ve Weitzel, T. (2019). Explaining the link between technostress and technology addiction for social networking sites: A study of distraction as a coping behavior. Info Systems J., 2019, 1-29.
  73. Tarafdar, M., Tu, Q., Ragu-Nathan, B. S. ve Ragu-Nathan, T. S. (2007). The impact of technostress on role stress and productivity. Journal of Management Information Systems, 24(1), 301-328.
  74. Tarafdar, M., Tu, Q., Ragu-Nathan, T. S. ve Ragu-Nathan, B. S. (2011). Crossing to the dark side: Examining creators, outcomes, and inhibitors of technostress. Communications of the ACM, 54(9), 113-120.
  75. Tarsuslu, S. (2025). Çalışanların presenteizm (iş var olmama) davranışı ile iş performansları arasındaki ilişkide tekno-stres düzeylerinin aracı rolü: Bir kamu kurumu örneği. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 27(2), 553-574.
  76. Tarsuslu, S. ve Coşkun, G. (2024). Çalışanların tekno-stres algıları ile mesleki tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkide dönüşümcü liderlik algısının aracılık rolü: Bir kamu hastanesi örneği. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 27(3), 513-534. https://doi.org/10.61859/hacettepesid.1380361
  77. Tor, S. S. (2011). Örgütlerde iş tatminini etkileyen demografik faktörler ve verimlilik: Karaman Gıda sektöründe bir uygulama [Yüksek lisans tezi, Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi].
  78. Torkzadeh, G. ve Doll, W. J. (1999). The development of a tool for measuring the perceived impact of information technology on work. Omega The International Journal of Management Science, 27(3), 327-339.
  79. Türen, U., Erdem, H. ve Kalkın, G. (2015). İşyerinde tekno-stres ölçeği: Havacılık ve bankacılık sektöründe bir araştırma. Çalışma İlişkileri Dergisi, 6(1), 1-19.
  80. Tütüncü, Ö. (2000). Karayolu ulaştırma işletmelerinde işten ayrılma eğiliminin analizi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(4), 106-120.
  81. Uçum, T. ve Ünkaya, G. (2024). Muhasebe mesleğinde dijital dönüşüm bağlamında teknostres ve verimlilik ilişkisi: Meslek mensuplarının dijital okuryazarlığının rolü. Holistic Economics. 3(1), 21-36. https://doi.org/10.55094/hoec.2634
  82. Uzun, E. (2022). Muhasebe biliminde bilgi teknolojilerinin etkinliği avantaj ve dezavantajlar. Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(4), 588-599. https://doi.org/10.29106/fesa.1098163
  83. Vinitha, S., Devika, K. P. ve Sharon, S. D. (2019). Factors influencing technostress and its impact on work performance in an automobile company. International Journal on Global Business Management & Research, 8(2), 75-80.
  84. Wang, K., Shu, Q. ve Tu, Q. (2005). Empirical study of coping strategies for computer-related technostress of Chinese employees. Tsinghua Science and Technology, 10(1), 753-760.
  85. Yalçın, S. (2018). Muhasebe meslek mensuplarının tükenmişlik ve iş doyum düzeyleri. Alanya Akademik Bakış, 2(3), 235-257. https://doi.org/10.29023/alanyaakademik.428884
  86. Yazıcı, T. ve Koçer, S. (2014). Üniversitelerde teknolojiye bağlı örgütsel stres: Kocaeli üniversitesi iletişim fakültesi üzerine bir inceleme. C. Bilgili (Ed.), Dijital iletişim etkisi. (ss. 449-470). Uluslararası Akademik Konferans Bildiri Kitabı, İskenderiye Kitap.
  87. Yener, S. (2018). Teknostresin iş performansı üzerindeki etkisi; tükenmişliğin aracı rolü, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(2), 85-101. https://doi.org/10.32709/akusosbil.403114
  88. Yoon, J. ve Thye, S. R. (2002). A dual process model of organizational commitment: Job satisfaction and organizational support. Work and Occupations, 29(1), 97-124.
  89. Yumuşak, S. (2008). İşgören verimliliğini etkileyen faktörlerin incelenmesine yönelik bir alan araştırması. Süleyman Demirel Üniversitesi İBBF Dergisi, 13(3), 241-251.
  90. Zhu, Z., Zhao, M., Wu, X., Shi, S. ve Leung, W. K. S. (2023). The dualistic view of challenge-hindrance technostress in accounting information systems: Technological antecedents and coping responses. International Journal of Information Management, 73, 1-22. https://psycnet.apa.org/doi/10.1016/j.ijinfomgt.2023.102681