KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Adam Akademi Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 16 Sayı: 2

Paydaş Teorisi Bağlamında Türkiye’de Hizmet Sektörü KOBİ’lerinde Yeşil Dönüşüm için STK İş Birlikleri

NGO Collaborations for Green Transition in Service Sector SMEs in Türkiye: A Stakeholder Theory Perspective

Halil Yorulmaz, Serkan Eti

Sayfa
471–502
Yayın Tarihi
2026-08-07
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗

Özet

İşletmelerin çevresel sürdürülebilirlik taleplerine yanıt verebilmek için yeşil dönüşüme uyum sağlamaları gerekmektedir. Ancak hizmet sektöründe mevzuatların sınırlı olması ve KOBİ’lerin yapısal zorlukları bu süreci zorlaştırmaktadır. Çalışmada, literatürde tanımı net olmayan yeşil dönüşüm; çevresel sürdürülebilirlik ve kurumsal sosyal sorumluluk (KSS) faaliyetlerini kapsayan geniş bir çerçevede ele alınmıştır. Bu bağlamda, sivil toplum kuruluşları (STK) ile kurulacak iş birlikleri önemli fırsatlar sunmaktadır. STK’lar, hem çevresel bilgi ve kaynak desteği sağlayarak KOBİ’leri güçlendirmekte hem de sosyal misyonlarını gerçekleştirme imkânı elde etmektedir. Bu çalışma, Türkiye bağlamında KOBİ’lerin STK’larla iş birliği yapmalarını etkileyen faktörleri belirlemek ve önceliklendirmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Yöntem olarak, çeşitli kriterlerin hiyerarşik yapıda ölçülmesini ve önem derecelerine göre sıralanmasını sağlayan; karmaşık karar verme süreçlerinde belirsizlik ve yanlılığı azaltan Analitik Hiyerarşi Prosesi (AHP) kullanılmıştır. Bulgulara göre en kritik faktör “fayda beklentisi” olup, KOBİ’lerin iş birliklerine girmede somut kazançlar (itibar, kaynak, teknik destek vb.) elde etmeyi önceliklendirdiği görülmektedir. “Sosyal ağlar ve iletişim sıklığı” ile “geçmiş deneyimler” diğer yüksek öncelikli faktörlerdir. Literatürde sınırlı ele alınan KOBİ-STK iş birliklerine odaklanan bu çalışma, özellikle hizmet sektörü özelinde özgün bir katkı sunmakta; elde edilen bulgular politika yapıcılar ve STK yöneticileri için stratejik yol haritalarının oluşturulmasına yardımcı olabilecek niteliktedir. Çalışma, yeşil dönüşüm sürecinin paydaş temelli yönetimine dair bütüncül bir perspektif sunmaktadır.

Abstract

Businesses must adapt to the green transition to meet increasing demands for environmental sustainability. However, limited regulations in the service sector and structural challenges faced by SMEs complicate this process. In this study, green transition—which lacks a clear definition in the literature—is examined within a broad framework that includes environmental sustainability and corporate social responsibility (CSR) activities. In this context, cooperation with non-governmental organizations (NGOs) offers significant opportunities. NGOs strengthen SMEs by providing environmental knowledge and resources while fulfilling their own social missions. This study aims to identify and prioritize the factors influencing SMEs’ cooperation with NGOs in the Turkish context. The Analytical Hierarchy Process (AHP), which allows hierarchical measurement and ranking of various criteria and reduces uncertainty and bias in complex decision-making processes, was employed as the method. According to the findings, the most critical factor is the “expectation of benefit,” with SMEs prioritizing tangible gains (reputation, resources, technical support, etc.) when entering partnerships. “Social networks and communication frequency” and “past experiences” are other highly prioritized factors. Focusing on the underexplored area of SME-NGO collaborations, particularly in the service sector, this study makes a unique contribution; the findings can assist policymakers and NGO managers in developing strategic roadmaps. The study provides a holistic perspective on the stakeholder-based management of the green transition process.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yorulmaz, H., Eti, S. (2026). Paydaş Teorisi Bağlamında Türkiye’de Hizmet Sektörü KOBİ’lerinde Yeşil Dönüşüm için STK İş Birlikleri. Adam Akademi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 16 Sayı: 2, 471–502. https://doi.org/10.31679/adamakademi.1600839

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

Kaynakça (91)

  1. Ahmadov, T., Ulp, S., & Gerstlberger, W. (2024). Role of stakeholder engagement in sustainable development in Estonian small and medium-sized enterprises. Green and Low-Carbon Economy, 2(4), 277-286.
  2. Alayón, C. L., Säfsten, K., & Johansson, G. (2022). Barriers and enablers for the adoption of sustainable manufacturing by manufacturing SMEs. Sustainability, 14(4), 2364.
  3. Al-Tabbaa, O., Leach, D., & March, J. (2014). Collaboration between nonprofit and business sectors: A framework to guide strategy development for nonprofit organizations. VOLUNTAS: International Journal of Voluntary and Nonprofit Organizations, 25, 657-678.
  4. Altar, O., & Topsümer, F. (2023). Sosyal Medyada Etkileşim: Çevreci Sivil Toplum Kuruluşları Üzerine Bir İnceleme. İstanbul Arel Üniversitesi İletişim Çalışmaları Dergisi, 11(23), 1-31.
  5. Aras Beger, G. (2022). Kurumsal Mantıklar Çerçevesinde Kurumsal Sosyal Sorumluluk Olgusunun Analizi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Yaşar Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İzmir.
  6. Avrupa ve Türkiye'de KSS Yoluyla Sivil Toplum ve Özel Sektör İş Birliği Raporu. (2020). http://csrturkey.org/content/uploads/2021/01/Civil-Society-Dialogue-Rapor-ENG.pdf [12.05.2025].
  7. Bello-Bravo, J., & Amoa-Mensa, S. (2019). Scaffolding entrepreneurship: a local SME-NGO partnership to enable cocoa production in Ghana. Journal of Small Business & Entrepreneurship, 31(4), 297-321.
  8. Boyacı Yıldırım, M. (2021). Nedene Dayalı Pazarlamada Marka-Sivil Toplum Kuruluşu İş birliği: HAYTAP Örneği. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 9(1), 255-294.
  9. Bozkır, Ö. (2018). Çevreci Anlayışın Siyasallaşması: Yeşil Siyaset ve Türkiye. Uluslararası Batı Karadeniz Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 2(1), 56-69.
  10. Brzustewicz, P., Escher, I., Hermes, J., & Ulkuniemi, P. (2021). Value creation in company–NGO collaboration in corporate volunteering. Journal of Business & Industrial Marketing, 36(8), 1504-1519.
  11. Bük, T. B. (2019). Kurumsal sürdürülebilirlik yaklaşımı çerçevesinde işletme-sivil toplum kuruluşları etkileşimleri: Sebep ve sonuçlar. Business & Management Studies: An International Journal, 7(4), 1480-1509.
  12. Bük, T. B., & Akboğa, S. (2020). Kurumsal Sosyal Sorumluluk Çerçevesinde İşletme-Sivil Toplum Kuruluşları İşbirliklerinin Dinamikleri: Türkiye Örneği. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 75(3), 813-837.
  13. Büyüközkan, G. ve Göçer, F. (2024). A Collaborative Decision-Making Framework in Humanitarian Logistics. In: Kahraman, C., Cevik Onar, S., Cebi, S., Oztaysi, B., Tolga, A.C., Ucal Sari, I. (eds) Intelligent and Fuzzy Systems. INFUS 2024. Lecture Notes in Networks and Systems, 1088. Springer, Cham.
  14. Chhun, S. (2016). Partnerships between Cambodia’s government, NGOs, and the private sector in technical and vocational education training from the NGOs’ perspectives (Doctoral dissertation, Open Access Te Herenga Waka-Victoria University of Wellington).
  15. Çoban, Ö., Gümüş, M., & Hamarat, B. (2018). Çevreci Sivil Toplum Örgütlerinin Türkiye’deki Zincir Otel İşletmelerinin Çevre Politikalarına Etkileri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 17(65), 17-36.
  16. Demirbilek, E. Z., Şahin, D. & Aydınlıoğlu, Ö. (2023). İklim Kriziyle Mücadelede Bir İletişim Aracı Olarak Sosyal Sorumluluk Kampanyaları: Türkiye Örneği. İklim İletişimi (23-42). Eğitim Yayınevi, İstanbul.
  17. den Hond, F., de Bakker, F. G., & Doh, J. (2015). What prompts companies to collaboration with NGOs? Recent evidence from the Netherlands. Business & Society, 54(2), 187-228.
  18. DiBella, J., Forrest, N., Burch, S., Rao‐Williams, J., Ninomiya, S. M., Hermelingmeier, V., & Chisholm, K. (2023). Exploring the potential of SMEs to build individual, organizational, and community resilience through sustainability‐oriented business practices. Business Strategy and the Environment, 32(1), 721-735.
  19. Doğru, B. (2023). Sivil toplum kuruluşlarının kurumlara yönelik itibar algısında sürdürülebilirlik iletişiminin rolü. Asya Studies, 7(23), 319-330.
  20. Durmuş, G. (2023). Kurumsal Çevrecilik ve Örgütsel Dayanıklılık: Gaziantep Ekonomi Sahası Üzerine Bir Araştırma. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi (İKTİSAD), 8(21), 568-583.
  21. Durmuş, N. (2022). Acil Yardım ve Afet Yönetimi Sisteminde Gönüllülük Çalışmaları: Örnek Bir Proje “gonulluol.org”. Acil Yardım ve Afet Bilimi Dergisi, 2(2), 25-27.
  22. Dvorský, J., Švihlíková, I., Kozubíková, L., Frajtova Michalíková, K., & Balcerzak, A. P. (2023). Effect of CSR implementation and crisis events in business on the financial management of SMEs. Technological and Economic Development of Economy, 29(5), 1496-1519.
  23. El Baz, J., Laguir, I., Marais, M., & Staglianò, R. (2016). Influence of national institutions on the corporate social responsibility practices of small-and medium-sized enterprises in the food-processing industry: Differences between France and Morocco. Journal of Business Ethics, 134, 117-133.
  24. Eti, S., Dinçer, H., Gökalp, Y., Yüksel, S. & Kararoğlu, D. (2023). Identifying key issues to handle the inflation problem in the healthcare industry caused by energy prices: An evaluation with decision-making models. In U. Akkucuk (Ed.), Managing inflation and supply chain disruptions in the global economy (pp. 162-178). IGI Global.
  25. Faroque, A. R., Quader, E., Gani, M. O., & Mortazavi, S. (2022). The Role of NGOs in CSR: A Comparison of NGOs' Practices of and Influences on CSR in Developing and Developed Countries. Comparative CSR and Sustainability, 109-125.
  26. Fawcett, T., & Hampton, S. (2020). Why & how energy efficiency policy should address SMEs. Energy Policy, 140, 111337.
  27. Fidan, Z., & Şentürk, Z. A. (2017). Kurumsal sosyal sorumluluk (KSS) çalışmalarında işbirliği:“Akbank, Garanti Bankası ve Türkiye İş Bankası Üzerine Bir Değerlendirme”. Selçuk İletişim, 9(4), 40-65.
  28. Freeman, R. E., & Reed, D. L. (1983). Stockholders and stakeholders: A new perspective on corporate governance. California management review, 25(3), 88-106.
  29. Ghaleb, H., Alhajlah, H. H., Bin Abdullah, A. A., Kassem, M. A., & Al-Sharafi, M. A. (2022). A scientometric analysis and systematic literature review for construction project complexity. Buildings, 12(4), 482.
  30. Gohr, C. F., Soares, F. A. D. O., Oliveira, L. C. D., & Amorim, M. H. D. S. (2021). A systematic literature review of collaborative value creation between nonprofit organizations and businesses. Revista de Administração de Empresas, 61, e2019-0478.
  31. Göcenoğlu, C. (2022). Kurumsal Gönüllülük ve Özel Sektörde Sosyal Sorumluluk Projeleri. Gönüllülük ve Gönüllülerle Birlikte Çalışmak (329-347). İstanbul Üniversitesi Yayınevi, İstanbul.
  32. Güler, E. (2023). Türkiye’de Çevreci Sivil Toplum Örgütleri Üzerine Bir Değerlendirme. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 25(45), 1143-1159.
  33. Güler, M. (2022). Kurumsal sosyal sorumluluk niyetinin kurumsal itibar algısına etkisinin deneysel tasarım ile incelenmesi. JOEEP: Journal of Emerging Economies and Policy, 7(2), 203-213.
  34. Hameed, I., Hussain, H. & Khan, K. (2022). The role of green practices toward the green word-of-mouth using stimulus-organism-response model. Journal of Hospitality and Tourism Insights, 5(5), 1046-1061.
  35. Harangozó, G., & Zilahy, G. (2015). Cooperation between business and non-governmental organizations to promote sustainable development. Journal of Cleaner Production, 89, 18-31.
  36. Islam, A., Islam, M. A., Hossain, M. I., Nimfa, D. T., & Tehseen, S. (2025). Paradox of Sustainable Growth: The Interplay Between Small and Medium Enterprises and Non‐governmental Organizations and Government Helix. Business Strategy & Development, 8(1), e70054.
  37. Jamali, D., & Hossary, M. (2019). CSR Logics in the Middle East. Practising CSR in the Middle East (53-80). Palgrave Macmillan, Cham.
  38. Johnson, M. P. (2015). Sustainability management and small and medium‐sized enterprises: Managers' awareness and implementation of innovative tools. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 22(5), 271-285.
  39. Kalçık, E. (2021). STK-İşletme İş Birliği: Örnek Olay Analizi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  40. Karakus, G., Polat, L., & Karsigil, E. (2018). A Study Towards Understanding Perception of Environmental Sustainability in Turkish Aviation Industry. Journal of Management Marketing and Logistics, 5(3), 172-181.
  41. Kasap, M., & Akmeşe, H. (2021). Bir Paydaş Olarak Turizm İşletmesi Çalışanlarının Kurumsal Sosyal Sorumluluk Algılarının İncelenmesi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 25(Özel Sayı), 153-168.
  42. Keller, J., Loewenstein, J., & Yan, J. (2017). Culture, conditions and paradoxical frames. Organization Studies, 38(3-4), 539-560.
  43. Koyuncu, A. D. & Çiftçi, S. (2022). Türkiye’de Çevre Hareketlerinin Tarihsel Gelişimi. Sosyal ve Beşeri Bilimlerde Teori ve Araştırmalar (47-70). Serüven Yayınevi, İzmir.
  44. Kundurpi, A., Westman, L., Luederitz, C., Burch, S., & Mercado, A. (2021). Navigating between adaptation and transformation: How intermediaries support businesses in sustainability transitions. Journal of Cleaner Production, 283, 125366.
  45. Laasonen, S., Fougère, M., & Kourula, A. (2012). Dominant articulations in academic business and society discourse on NGO–business relations: A critical assessment. Journal of Business Ethics, 109, 521-545.
  46. Lewis, K. V., Cassells, S., & Roxas, H. (2015). SMEs and the potential for a collaborative path to environmental responsibility. Business Strategy and the Environment, 24(8), 750-764.
  47. Liu, W., & Heugens, P. P. (2024). Cross-sector collaborations in global supply chains as an opportunity structure: How NGOs promote corporate sustainability in China. Journal of International Business Studies, 55(4), 429-449.
  48. Madrid‐Guijarro, A., & Duréndez, A. (2024). Sustainable development barriers and pressures in SMEs: The mediating effect of management commitment to environmental practices. Business Strategy and the Environment, 33(2), 949-967.
  49. Mair, J., & Jago, L. (2010). The development of a conceptual model of greening in the business events tourism sector. Journal of Sustainable tourism, 18(1), 77-94.
  50. Martinez, F. (2023). Exploring the syncretic dynamics involved in dyadic business–NGO partnerships. Business Strategy and the Environment, 32(7), 4068-4083.
  51. Odziemkowska, K. (2022). Frenemies: Overcoming audiences’ ideological opposition to firm–activist collaborations. Administrative Science Quarterly, 67(2), 469-514.
  52. O'Mahony, S., & Bechky, B. A. (2008). Boundary organizations: Enabling collaboration among unexpected allies. Administrative science quarterly, 53(3), 422-459.
  53. Öndoğan, A. G. (2022). Sivil Havacılık Sektöründe Kurumsal Sosyal Sorumluluk. Havacılıkta Halkla İlişkiler (109-139). Palet Yayınları, Konya.
  54. Özalp, H. (2022). Sivil Toplum Kuruluşlarının Sosyal Medya Üzerinden Sosyal Sermaye Üretimi: Ahbap Platformu Twitter Hesabı Örneği. Yayımlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  55. Özdemirci, F., Yüksel, S., Dinçer, H., & Eti, S. (2023). An assessment of alternative social banking systems using T-Spherical fuzzy TOP-DEMATEL approach. Decision Analytics Journal, 6, 100184.
  56. Öztürk, A. (2024). Rekabet Avantajının Kurumsal Sosyal Sorumluluk ve Örgütsel Performans Arasındaki İlişki Üzerine Aracılık Etkisi: KOBİ'ler Üzerine Bir Araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Bursa Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa.
  57. Pala, F. (2022). Bankacılık Sektöründe Kurumsal Sosyal Sorumluluk ile Finansal Performans Arasındaki İlişki: Türkiye Örneği. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 23(1), 49-78.
  58. Poret, S. (2019). Corporate–NGO partnerships through sustainability labeling schemes: motives and risks. Sustainability, 11(9), 2689.
  59. Rahman, M. H., & Majumder, S. C. (2020). Feasibility of NGO initiatives in SME, rural benefits and challenges: A case study in Cumilla, Bangladesh. Journal of Economic Info, 7(1), 26-39.
  60. Russo, A., & Tencati, A. (2009). Formal vs. informal CSR strategies: Evidence from Italian micro, small, medium-sized, and large firms. Journal of Business Ethics, 85, 339-353.
  61. Russo, R. D. F. S. M., & Camano, R. (2015). Criteria in AHP: A systematic review of literature. Procedia Computer Science, 55, 1123-1132.
  62. Saaty, T. L. (1980). The analytic hierarchy process: Planning, priority setting, resource allocation. McGraw-Hill.
  63. Sadıkoğlu, Z. Z. (2024). Türkiye’de Sivil Toplumda Gönüllülük ve Psikolojik Sözleşme. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, (86), 72-85.
  64. Samii, R., Van Wassenhove, L. N., & Bhattacharya, S. (2002). An innovative public–private partnership: new approach to development. World development, 30(6), 991-1008.
  65. Sayın, Z. (2021). Türkiye’de Kurumsal Sosyal Sorumluluk Anlayışında ve Uygulamalarında Yaşanan Değişim. İş Ahlakı Dergisi, 14(1), 86-124.
  66. Schaefer, A., & Harvey, B. (1998). Stage models of corporate ‘greening’: a critical evaluation. Business strategy and the Environment, 7(3), 109-123.
  67. Seidel-Sterzik, H., McLaren, S., & Garnevska, E. (2018). Effective life cycle management in SMEs: Use of a sector-based approach to overcome barriers. Sustainability, 10(2), 359.
  68. Sharma, G., & Bansal, P. (2017). Partners for good: How business and NGOs engage the commercial–social paradox. Organization studies, 38(3-4), 341-364.
  69. Sinkovics, N., Choksy, U. S., Sinkovics, R. R., & Mudambi, R. (2019). Knowledge connectivity in an adverse context: Global value chains and Pakistani offshore service providers. Management International Review, 59(1), 131-170.
  70. Sinkovics, N., Kim, J., & Sinkovics, R. R. (2022). Business-civil society collaborations in South Korea: a multi-stage pattern matching study. Management International Review, 62(4), 471-516.
  71. Starik, M., & Kanashiro, P. (2013). Toward a theory of sustainability management: Uncovering and integrating the nearly obvious. Organization & Environment, 26(1), 7-30.
  72. Stekelorum, R., Laguir, I., & Elbaz, J. (2020). Cooperation with international NGOs and supplier assessment: Investigating the multiple mediating role of CSR activities in SMEs. Industrial Marketing Management, 84, 50-62.
  73. Suchek, N., & Franco, M. (2024). Inter-organisational cooperation oriented towards sustainability involving SMEs: a systematic literature review. Journal of the Knowledge Economy, 15(1), 1952-1972.
  74. Şen, M., & Akgün, S. (2021). Kurumsal Sosyal Sorumluluk Anlayışının Sivil Toplum Kuruluşlarına Etkileri. Uluslararası Akademik Yönetim Bilimleri Dergisi, 7(10), 1-21.
  75. Şengüllendi, M. F., & Şehitoğlu, Y. (2023). Yeşil dönüşüm araştırmalarının kavramsal dönüşümü: En temel ve güncel araştırma konularının bibliyometrik analiz yöntemi ile tespit edilmesi. Nişantaşı Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(2), 557-574.
  76. Tayınmak, İ. (2024). Afet ve Acil Durumlarda Gönüllülüğü Etkileyen Sosyal Psikolojik Değişkenler. Afet ve Risk Dergisi, 7(3), 795-816.
  77. Tepe, S., & Eti, S. (2022). A study on strategy development for e-commerce businesses with clustering and spherical fuzzy analytic hierarchy process. Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 11(2), 294-302.
  78. Tevapitak, K., & Helmsing, A. B. (2019). The interaction between local governments and stakeholders in environmental management: The case of water pollution by SMEs in Thailand. Journal of environmental management, 247, 840-848.
  79. Trivedi, R. H., Patel, J., & Fukukawa, K. (2025). Stakeholder green pressure and enviropreneurial marketing: Insights from Japanese SMEs. Business Strategy and the Environment, 34(2), 2485-2510.
  80. Türkan, Y. (2022). Türkiye’de Sukuk İhracının Katılım Bankalarının Aktif Büyüklüğüne Etkisi. Para ve Sermaye Piyasası Araştırmaları (155-180). Orion Kitabevi, Ankara.
  81. Türkiye İstatistik Kurumu. (2023). Küçük ve orta büyüklükteki girişim istatistikleri, 2022. Erişim adresi: https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Kucuk-ve-Orta-Buyuklukteki-Girisim-Istatistikleri-2022-4943 [11.09.2024]
  82. Türkiye İstatistik Kurumu. (2024). Yıllık sanayi ve hizmet istatistikleri, 2023. Erişim adresi: https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Yillik-Sanayi-ve-Hizmet-Istatistikleri-2023-53782 [11.09.2024]
  83. Uzun, H. (2022). İşletmelerin uluslararasılaşmasında sivil toplum kuruluşlarının rolü. Artuklu Kaime Uluslararası İktisadi ve İdari Araştırmalar Dergisi, 55-81.
  84. Ürkmezer, M., & Yetim Çelik, A. (2023). Turizm Sektöründe Kurumsal Sosyal Sorumluluk Uygulamalarının Satın Alma Niyetine Etkisi Üzerine Bir Araştırma: Sarıgerme Örneği. Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 6(3), 469-482.
  85. Venkatesh, V. G., Zhang, A., Deakins, E., Luthra, S., & Mangla, S. (2019). A fuzzy AHP-TOPSIS approach to supply partner selection in continuous aid humanitarian supply chains. Annals of Operations Research, 283, 1517-1550.
  86. Yan, X., Lin, H., & Clarke, A. (2018). Cross-sector social partnerships for social change: The roles of non-governmental organizations. Sustainability, 10(2), 558.
  87. Yeni, G., & Erdoğan, M. (2022). Sosyal Sermaye Oluşumunda Hemşehri Derneklerinin Etkisine Yönelik Bir Araştırma. Management and Political Sciences Review, 4(2), 129-141.
  88. Yorulmaz, H. (2023). Tekstil KOBİ’leri Bağlamında Yeşil İşletme Stratejisi Motivasyonlarının AHP Yöntemiyle Önceliklendirilmesi. Sosyal Mucit Academic Review, 4(4), 477-502.
  89. Yorulmaz, H. (2024). Road to Workplace Spirituality Through Sustainable Business Strategies Based on NRBV Approach. In Fostering Organizational Sustainability With Positive Psychology (pp. 249-275). IGI Global.
  90. Yorulmaz, H. (2025). Green Management as a Management Tool: Barriers, Enablers, and Bridges to Employee Performance and Behavior. In Green Leadership Strategies for Increased Employee Engagement and Performance (pp. 299-332). IGI Global.
  91. Yüksel, S., & Dinçer, H. (2023). Sustainability analysis of digital transformation and circular industrialization with quantum spherical fuzzy modeling and golden cuts. Applied Soft Computing, 138, 110192.