Anlatıda bir “cevelan”: karı koca masalı’nda istitrâtî-anlatı ve işlevi

Özet

\r\n Bu makale, Ahmet Mithat’ın Karı Koca Masalı’nda (1875) istitrât kullanımını ve bunun anlatısal işlevini incelemektedir. Makalede, yazarın anlatının asıl konusu olduğunu iddia ettiği “karı ve kocamasalını” hikâye etmeyi sürekli olarak ertelemesinin istitrâtî-anlatıyı kurmada belirleyici rol oynadığı ortaya konulmaktadır. Yazı Ahmet Mithat’ın gerilim odaklı, ileriye ve sona doğru hareket eden ve kapanışı olan, yani belli bir çözüme ulaşan bütünlüklü bir anlatı yerine; gerilimsiz, birbiriyle alakasız izlek ve düşünceler zincirinden oluşan, son odaksız, kapanışa ve çözüme yönelmeyen bir anlatı ürettiğini göstermektedir. Buna bağlı olarak, Karı Koca Masalı’nın kendine uygun bir edebî zevk ve eğlence deneyimi talep ettiği ileri sürülmektedir.

Abstract

\r\n This article analyzes the use and function of digression in Ahmet Mithat’s Karı Koca Masalı (1875). It argues that Ahmet Mithat utilizes digression not as a supplement to develop a plot-oriented story by interrupting, suspending and delaying the action, but ultimately creates a plotless story or digressive narrative free from the structures and

Anahtar kelimeler: Ahmet Mithat,Karı Koca Masalı,modern Türk edebiyatında istitrât,Tanzimat edebiyatı,Ahmet Mithat, Karı Koca Masalı, digression in modern Turkish literature, Tanzimat literature