Dergiler / İstanbul Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi / 2012 / Cilt: 47 Sayı: 47
Letaif-i rivayat’ın hayali cemiyeti
- Sayfa
- —
- DOI
- —
Özet
\r\n Bu makalede Ahmet Midhat Efendi’nin (1844-1913) Letaif-i Rivayat(1870-1895) külliyatını hayali bir cemiyet olarak nasıl yapılandırdığını anlamak amaçlanmaktadır. Letaif-i Rivayat, türler, söylemler, yazarlık rolleri, kurmacaya dahil edilmiş okurlar / muhataplar, hikâyeler / romanlar ve ciltler toplululuğudur. Ahmet Midhat, gündelik hayatın ve kültürel alanın söylem türlerini dönüştürerek Letaif-i Rivayat’ın bünyesine katmıştır. Bu süreci yalnızca icra etmekle kalmamış aynı zamanda metnin bir izleği haline de getirmiştir. Yazarın bu icrasına ve kendi icrası hakkındaki söylemine bakarak Ahmet Midhat’ın Letaif-i Rivayat’ı kamusal bir alan haline getirişini anlamaya çalışıyorum. Toplumsal cinsiyet ve okuma arasındaki dinamikler ve Bahtin’in yaklaşımıyla Ahmet Midhat’ın pratiği arasındaki yakınlık makalenin diğer önemli veçhelerini oluşturmaktadır.
Abstract
\r\n This paper aims to undertand how Ahmet Midhat Efendi structured his Letaif-i Rivayat (1870-1895) series as an imaginary society. Letaif-i Rivayat is an ensemble of genres, discourses, authorial roles, fictionalized readers/audiences, stories / novels and volumes. Ahmet Midhat, both incorporated and transformed the discursive genres of everyday life and cultural field into his Letaif-i Rivayat. He had not just performed this process but also thematized it. I try to analyze how Ahmet Mithat turned Letaif-i Rivayat into a public space, focusing on his authorial performance and his discourse on this performance. The dynamics between gender and reading and the proximity between