عرفان و تجلی آن در شعر سپهری

Özet

\r\n سهراب سپهری از شاعران برجسته و صاحب سبک معاصر می باشد. سبک او متمایز ازدیگر شاعران نوپرداز است و این اسلوب بدیع او برگرفته از عرفان است. عرفان او عارفان کلاسیک دارد. عرفان سپهری با سه عنصر » وحدت وجود « قرابت زیادی با نظر خدا، انسان و جهان، معنا و هستی می یابد. و از این منظر او با تفرج در صنع باری، به - طلب وصال دوست می پردازد. و از این منظر خدا در همه جا هست و نزدیکتر از خود انسان به او است . باد و بو ، پیک و قاصد دوستند. در ضمن سپهری از دنیا به خوابستان و شوره زار و محل دوگانگی و تفرقه تعبیر می کند. او عالم را به دو قطب بالا و پایین تقسیم می کند، بالا محل نور و اشراق و پایین مکان ظلمت است؛ به همین جهت سفر از مفاهمی کلیدی عرفان اوست و می توان سفر و مسافر و رهگذر را ، همان سیر و سلوک و سالک عرفان کلاسیک دانست. سپهری برخی اصطلاحات عرفان کلاسیک را به صراحت به کار برده است . و برخی دیگر را می توان معادل امروزی همان اصطلاحات دانست مثل الطیر باشد. ¬ تواند معادلی برای فقر و فنای عطار در منطق ¬ هیچستان که می\r\n

Abstract

\r\n Sohrab Sepehri is one of contemporary poets has own style. His style is different from the other modern poets and derived from mysticism. His mystical view is near "unity" thought of the classic mystics. Sepehri's mysticism obtains with the three elements: God, man and the world. From this perspective, God is everywhere and he is closer to humans. Sepehri calls the world as place of sleeping, warfare, separation and duality. He divided the world into two poles: upside and downside. Upside is light and downside is darkness. Sepehri uses some classic Sufi terminology too. One of them is place of nothingness that can be considered with Attar's 'faqr and fana' in his Mantiqu 't-Tayr.\r\n

Anahtar kelimeler: سهراب سپهری، عرفان,وحدت وجود، باد و بو,نور و اشراق,اصطلاحات عرفان,Sohrab Sepehri, Mysticism, Pantheism, Wind And Odor, Light And İllumination