Dergiler / Batman Akademi Dergisi / 2025 / Cilt: 9 Sayı: 2
Erken Süryani Hıristiyanlığında Manastır Yaşamının Öncüleri: Bnay Qyama ve Bnat Qyama
- Sayfa
- 117–194
Özet
Makalenin konusu, erken Süryani Hıristiyanlığında manastır yaşamında öncü sayılan Bnay Qyama ve Bnat Qyama topluluğudur. 4. yüzyılda ortaya çıkan Bnay ve Bnat Qyama, Süryani manastır yaşamının gelişmesinde öncü rol oynayan bireylerden oluşmuş topluğu ifade eden iki terimdir. Bnay/Bnat Qyama, 4. ve 5. yüzyıllarda erken Hıristiyan Süryani inanç sisteminde Süryani manastır sistemine hazırlık aşaması olarak kabul edilmiş olup, mistik yaşamını toplum içinde uygulayan bir model sunmuştur. Topluluğun üyeleri monastik yaşamdan farklı olarak sosyal hayat içinde, köy, kasaba ve şehirlerde yaşamışlardır. Bunun yanında bekâret hayatı yaşayan, oruç tutan ve sıkı bir dini yaşam sürdüren erkek ve kız bireylerden oluşmaktadır. Topluluk üyeleri, kilise hiyerarşik düzenine bağlı olmakla beraber rahiplerden farklı olarak toplumsal hayatın içine aktif olarak katılmış, eğitim ve hayır işlerinde öncü rol almışlardır. Topluluk, zamanla Süryani manastır sitemine uyum sağlamasına rağmen Süryani asketik yaşam geleneği üzerine kalıcı etkiler bırakmıştır. Çalışmanın amacı Bnay/Bnat Qyama’nın erken Süryani Hıristiyanlığında tarihsel ve dini önemini ortaya koymaktır. Çalışmada, bu topluluğun Hıristiyanlığın erken döneminde kutsallık arayışı ve toplumsal hizmetin bir araya gelmesiyle ortaya çıkmış özgün bir model olduğu sonucuna varılmıştır.
Abstract
The subject of this article is the Bnay Qyama and Bnath Qyama communities, considered pioneers of monastic life in early Syriac Christianity. Emerging in the 4th century, Bnay and Bnath Qyama are two terms referring to a community composed of individuals who played a leading role in the development of Syriac monastic life. Bnay/Bnat Qyama was considered a preparatory stage for Syriac monasticism in the early Christian Syriac belief system of the 4th and 5th centuries, offering a model for practicing mystical life within society. Unlike monastic life, the community members lived socially in villages, towns, and cities. They also consisted of men and women who practiced celibacy, fasted, and practiced a strict religious practice. While members adhered to the church hierarchical order, unlike priests, they actively participated in social life and took leading roles in education and charitable work. Although the community gradually adapted to Syriac monasticism, it left a lasting impact on the tradition of Syriac ascetic life. The aim of this study is to demonstrate the historical and religious significance of Bnay/Bnath Qyama in early Syriac Christianity. The study concluded that this community was a unique model that emerged in the early period of Christianity with the combination of the search for holiness and social service.