Dergiler / Aydın İnsan ve Toplum Dergisi / 2026 / Cilt: 12 Sayı: 1
Psikanaliz ve Dissoanalizde Bir Psikoterapötik Direnç Olarak Reviktimizasyon Döngüleri ve Tramatik Milat
- Sayfa
- 27–66
- DOI
- —
Özet
Psikanalitik ve dissoanalitik bağlamda reviktimizasyon, olumsuz çocukluk çağı deneyimleri ile yakından ilişkilidir. Reviktimizasyon, travma kökenli psikopatolojilerin en karmaşık ve en yıkıcı hatta en dirençli sonuçlarından biri olup; çocukluk çağı istismarı, aile içi şiddet, partner şiddeti ve kronik travma gibi farklı mağduriyet alanlarını kapsamaktadır. Şiddet ya da şımarılma odaklı çocuk yetiştirme stilleri ile kronik örseleyici yaşam deneyimlerinin etken ajanlar olduğu reviktimizasyon, psikoterapötik açıdan dissosiyatif anguaz ve dissosiyatif narsisizm ile bağlantılıdır. Travmaya aşırı duyarlı ya da aşırı duyarsız klinisyenler danışanlardaki reviktimizasyonu tetikleyebilmektedir. Bu süreçte reviktimizasyon bir terapötik direnç ya da eyleme dökme olarak karşımıza çıkmaktadır! Dissoanalitik açıdan krize müdahale psikoterapilerinde danışanların travmatik yaşantılarını nötralize edememesinden ve çoklu bağımlılıklarından köken alan reviktimizasyon döngüleri, vakaların kısa sürede kendileşmeleri sağlanarak tamamen ortadan kaldırılabilmektedir. Dissoanalitik ekol odaklı psikoterapi, örseleyici yaşam deneyimleri karşısında krizlerin çözülmesini, reviktimizasyon döngülerinin sonlandırılmasını, travmatik yaşantıların nötralize edilmesini, disfonksiyonel ilişkilerin fonksiyonel hale getirilmesini, bağımlılıkların sonlandırılmasını, danışanların hem ruhsal entegrasyonlarını hem işlevselliklerini hem de otantikliklerini geri kazanmasını ve özellikle kendileşmelerini sağlamalarını imkanlı kılan kronolojik terapötik işlemler bütünlüğüdür! Psikanaliz ve dissoanaliz, reviktimizasyon döngülerinin kırılmasındaki terapötik boyutları ve gelişimsel tetikleyicileri kendi içerlerinde barındırmakta ve danışanların otantikliklerini koruyarak kendi olabilmelerinde bir psikojen katalizör olarak fonksiyon görmektedir. Anlatısal bir derleme olarak yapılandırılan bu çalışmanın temel amacı, reviktimizasyonun çok katmanlı yapısını açıklamaya yönelik olarak geliştirilmiş kuramsal yaklaşımlar olan psikanaliz ve dissoanaliz ile klinik uygulamaları entegre etmektir.
Abstract
Psychoanalytically and dissoanalytically, revictimization is closely linked to negative childhood experiences. Revictimization is one of the most complex, destructive, and even most resistant outcomes of trauma-related psychopathologies; it encompasses various areas of victimization such as childhood abuse, domestic violence, intimate partner violence, and chronic trauma. Revictimization, in which violent or pampering child-rearing styles and chronic traumatic life experiences act as causative factors, is linked, from a psychotherapeutic perspective, to dissociative anxiety and dissociative narcissism. Clinicians who are either overly sensitive or overly insensitive to trauma can trigger revictimization in clients. In this process, revictimization presents itself as therapeutic resistance or acting out! From a dissoanalytic perspective, in crisis intervention psychotherapies, revictimization cycles, which stem from clients’ inability to neutralize their traumatic experiences and their multiple dependencies, can be completely eliminated by facilitating the clients’ self-actualization in a short period. Dissoanalytic school-focused psychotherapy aims to resolve crises in the face of traumatic life experiences, terminate revictimization cycles, neutralize traumatic experiences, transforming dysfunctional relationships into functional ones, ending addictions, and enabling clients to regain their psychological integration, functionality, and authenticity and, most importantly, to achieve self-actualization! Psychoanalysis and dissonalysis incorporate the therapeutic dimensions and developmental triggers involved in breaking revictimization cycles, functioning as a psychogenic catalyst that enables clients to be themselves while preserving their authenticity. The primary aim of this study, structured as a narrative review, is to integrate psychoanalysis and dissonalysis, the theoretical approaches developed to explain the multilayered structure of revictimization, into clinical practice.