KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / İstanbul Eğitimde Yenilikçilik Dergisi / 2015 / Cilt: 1 Sayı: 3

Eğitsel Devinim Araştırmalarında Devinimsel Alan Kavramının Gözden Geçirilmesi

Reconsidering Gesture Space for Naturalistic Teaching Gesture Research

Can DENİZCİ
Brahim AZAOUİ
Sayfa
147–166
Yayın Tarihi
2015-12-24
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, gerçek sınıf ortamlarında öğretmenlerin devinimsel alanı kullanmalarına bağlı beş adet yöntemsel/eğitsel belirginlik ortaya çıkmıştır: Ardışık devinimlerde genlik azalması, üst devinimsel alanların öne çıkarılmasının gerekliliği, devinimsel alanın yandan görüntülenmesine bağlı sorunlar, iki elin farklı devinimsel alanlarda devreye girmesi ve uzuvların gövdenin arkasına uzatılması.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öğretmenlerin öğrencilere düzgün biçimde anlam aktarmak için görsel ipuçları olarak yararlandıkları el-kol devinimlerinin alanı/genliği, sınıf etkileşiminde önemli bir etmendir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Günümüze kadar gerçekleştirilen birçok araştırma, devinimsel alanı/genliği deneysel ortamlarda betimlemeye çalışmış olsa da, konu, gerçek sınıf çekimlerine dayanan bütünceler bağlamında ender olarak ele alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, gerçek sınıf ortamlarında öğretmenlerin devinimsel alanı kullanmalarına bağlı beş adet yöntemsel/eğitsel belirginlik ortaya çıkmıştır: Ardışık devinimlerde genlik azalması, üst devinimsel alanların öne çıkarılmasının gerekliliği, devinimsel alanın yandan görüntülenmesine bağlı sorunlar, iki elin farklı devinimsel alanlarda devreye girmesi ve uzuvların gövdenin arkasına uzatılması.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:devinimsel alan · devinimsel genlik · devinimlerin görünürlüğü

Özet

Öğretmenlerin öğrencilere düzgün biçimde anlam aktarmak için görsel ipuçları olarak yararlandıkları el-kol devinimlerinin alanı/genliği, sınıf etkileşiminde önemli bir etmendir. Günümüze kadar gerçekleştirilen birçok araştırma, devinimsel alanı/genliği deneysel ortamlarda betimlemeye çalışmış olsa da, konu, gerçek sınıf çekimlerine dayanan bütünceler bağlamında ender olarak ele alınmıştır. Dolayısıyla, yabancı dil olarak verilen Fransızca derslerinin gerçek sınıf çekimlerine dayanan bu çalışmada, ilk olarak, ayakta ders veren bir öğretmenin devinimlerinin alanını üç boyutlu olarak betimleyebilmek için birtakım ölçütler belirlenmiştir. Ardından, devinimsel alanın nitel betimlenmesine ilişkin olarak hem yöntemsel, hem de eğitsel çıkarımlarda bulunulmuştur. Sonuç olarak, gerçek sınıf ortamlarında öğretmenlerin devinimsel alanı kullanmalarına bağlı beş adet yöntemsel/eğitsel belirginlik ortaya çıkmıştır: Ardışık devinimlerde genlik azalması, üst devinimsel alanların öne çıkarılmasının gerekliliği, devinimsel alanın yandan görüntülenmesine bağlı sorunlar, iki elin farklı devinimsel alanlarda devreye girmesi ve uzuvların gövdenin arkasına uzatılması.

Abstract

The use of gesture space constitutes a crucial factor for teachers in terms of ensuring a clear view of their movements as visual clues to convey meaning properly. Although various studies deal with the delimitation of gesture space within experimental settings, the handling of the issue for natural classroom corpora is very rare. Based on the video recordings of three French classes, criteria were firstly determined in order to provide a 3D gesture space description for a speaker gesticulating in a standing position. Then, both methodological and pedagogical implications resulting from the qualitative analysis of gesture space were discussed. In this perspective, five methodological/pedagogical relevancies arise from the description of teachers’ use of gesture space in naturalistic classroom settings: the decrease of amplitude within consecutive gestures, the necessity for promoting the upper gestural zones, the problems related to the description of gesture space from the profile view, the intervention of two hands in two different gesture spaces and the extension of the limbs to the backside of the body.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DENİZCİ, C., AZAOUİ, B. (2015). Eğitsel Devinim Araştırmalarında Devinimsel Alan Kavramının Gözden Geçirilmesi. İstanbul Eğitimde Yenilikçilik Dergisi, Cilt: 1 Sayı: 3, 147–166. https://ajindex.com/articles/999673

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Allen, L. Q. (1999). Functions of Nonverbal Communication in Teaching and Learning a Foreign Language. The French Review, 72(3), 469-480.
  2. Allen, L. Q. (2000). Nonverbal Accommodations in Foreign Language Teacher Talk. Applied Language Learning, 11(1), 155-176.
  3. Altheide, D. L. (2004). Ethnographic Content Analysis. In M. S. Lewis Beck, A. Bryman, & T. F. Liao (Eds.), The Sage Encyclopedia of Social Science Research Methods. Thousand Oaks: Sage. Azaoui, B. (2014). Coconstruction de normes scolaires et contextes d’enseignement. Une étude multimodale de l’agir professoral. Unpublished doctoral thesis. Paul Valery University, Montpellier 3. Azaoui, B. (2015). Fonctions pédagogiques et implications énonciatives de ressources professorales multimodales. Le cas de la bimanualité et de l’ubiquité coénonciative. Article to be published in C. Carlo & C. Müller (Eds.), Cahiers de l’Acedle. Beattie, N. (1977). Non-verbal aspects of the teaching and learning of foreign languages. Audio-Visual Language Journal, 15, 175-181.
  4. Bryman, A. (2012). Social Research Methods. New York: Oxford University Press,
  5. Inc. Cicurel, F. (1985). Parole sur parole: métalangage en classe de langue. Paris: CLE International. Cicurel, F. (2011). Les interactions dans l’enseignement des langues: agir professoral et pratiques de classe. Paris: Les Éditions Didier. Colletta, J.-M. (2005). Communication non verbale et parole multimodale: quelles implications didactiques ? Le français dans le monde. Recherches et Applications, numéro spécial, 32-41.
  6. Council of Europe (2001). Common European Framework of Reference for Languages: Learning, Teaching, Assessment. Strasbourg: Cambridge University Press. Online: http://www.coe.int/t/dg4/linguistic/source/framework_en.pdf, accessed on 17 April 2015.
  7. Denizci, C. (2015). Utilisation des gestes coverbaux en classe de FLE. Unpublished doctoral thesis. Istanbul University. Ferrão-Tavares, M. C. (1985). La classe de langue et les interactions comportementales. Études de Linguistique Appliquée, numéro spécial (Vidéo, didactique et communication), 58, 15-26.
  8. Foraker, S. (2011). How we use our hands to introduce versus refer back. In G. Stam & M. Ishino (Eds.), Integrating Gestures: The Interdisciplinary Nature of Gesture (pp.279-292). Amsterdam/Philadelphia: John Benjamins Publishing Company. Kendon, A. (2004). Gesture: Visible Action as Utterance. Cambridge: Cambridge University Press.
  9. Lazaraton, A. (2004). Gestures and speech in the vocabulary explanations of on