KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / İlköğretim Online / 2012 / Cilt: 11 Sayı: 3

Gelişimsel Yetersizliği Olan Çocuklara Saat Kavramı Kazandırma, Genelleme ve Sürdürme: Kaç Alt Amaç Öğretilmeli?

Teaching, Maintaining and Generalizing Time Concepts for Students with Disabilities: How Many Sub-Aims Should be Thought?

Binyamin BİRKAN
Sayfa
829–844
Yayın Tarihi
2012-06-26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonuçları, doğrudan öğretim yönteminin gelişimsel yetersizliği olan 3 öğrenciye, hedeflenen saat kavramlarını kazandırmada etkili olduğunu ortaya koymuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, gelişimsel yetersizliği olan öğrencilere saat kavramlarının öğretilmesi, genellemesi ve sürdürülmesinde doğrudan öğretim yönteminin etkililiğini incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Denekler 10 ile 16 yaş arasında değişmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonuçları, doğrudan öğretim yönteminin gelişimsel yetersizliği olan 3 öğrenciye, hedeflenen saat kavramlarını kazandırmada etkili olduğunu ortaya koymuştur.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Doğrudan öğretim · saat kavramları · gelişimsel yetersizliği olan öğrenciler

Özet

Bu çalışmanın amacı, gelişimsel yetersizliği olan öğrencilere saat kavramlarının öğretilmesi, genellemesi ve sürdürülmesinde doğrudan öğretim yönteminin etkililiğini incelemektir. Ayrıca bu çalışmada genellemeye ulaşılabilmesi için öğrencilere kaç alt amacın öğretilmesi gerektiği de test edilmiştir. Çalışmaya orta ve ağır düzeyde gelişim yetersizliği olan biri erkek, ikisi kız üç öğrenci denek olarak katılmıştır. Denekler 10 ile 16 yaş arasında değişmektedir. Doğrudan öğretim yönteminin etkililiği davranışlar arası çoklu yoklama modeli kullanılarak ve denekler arası tekrar edilerek değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçları, doğrudan öğretim yönteminin gelişimsel yetersizliği olan 3 öğrenciye, hedeflenen saat kavramlarını kazandırmada etkili olduğunu ortaya koymuştur. Öğrenciler öğretim sona erdikten 17 ve 30 gün sonara hedef davranışları %100 düzeyinde sürdürebilmişler ve bu davranışları gerçek saat genelleyebilmişlerdir. Makalede çalışmanın sınırlılıkları ve ileri araştırmalara ilişkin öneriler de tartışılmıştır.

Abstract

The purpose of the present study was to analyze effectiveness of direct instruction method for teaching, maintaining and generalizing time concepts for students with disabilities. It was also tested how many subaims should be thought for promoting generalization in this study. Participants included three students (one boy and two girls) whose functioning levels ranged from mild to moderate disabilities. Their age range is between 10 and 16. Effectiveness of direct instruction method was evaluated through the use of a multiple probe design across behaviors and replicated across students. Results indicated that the direct instruction method was successful in teaching targeted behaviors to all three children with disabilities. Students maintained target behaviors at 100% accuracy 17 and 30 days after training and generalized responses across real time materials. Limitations of the study and future research implications are discussed.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BİRKAN, B. (2012). Gelişimsel Yetersizliği Olan Çocuklara Saat Kavramı Kazandırma, Genelleme ve Sürdürme: Kaç Alt Amaç Öğretilmeli?. İlköğretim Online, Cilt: 11 Sayı: 3, 829–844. https://ajindex.com/articles/999040

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Alberto, P. A., & Troutman, A. C. (1990). Applied behavior analysis for teachers. Columbus, Ohio: Merill Publishing Company. Batu, S. (2006). Down sendromlu çocuklara sebze isimlerinin öğretimi: Küçük grup çalışması (Teaching children with down syndrome identifying vegetable names: Small group settings). [Electronic version]. Eurasian Journal of Educational Research, 24, 53-65.
  2. Birkan, B. (2002). Gelişim yetersizliği olan çocuklara renk öğretiminde eşzamanlı ipucuyla öğretimin etkililiği (The effects of simultaneous prompting on teaching color to children with developmental disabilities). Sosyal Bilimler Dergisi, 2, 169-186.
  3. Billingsley, F., White, O. R., & Munson, R. (1980). Procedural reliability: A rationale and an example. Behavioral Assessment, 2, 229-241.
  4. Birkan, B. (2005). Using simultaneous prompting for teaching various discrete tasks to students with mental retardation. Education and Training in Developmental Disabilities, 40(1), 68- 79. Cooper, O. J., Heron, E. T., & Heward, L. W. (1987). Applied behavior analysis. Ohio: Merill Publishing Company. Crawford, D. B., & Snider, V. E. (2000). Effective mathematics instruction: The importance of curriculum. Education and Treatment of Children, 23, 122-142.
  5. Dağseven, D. (2001). Zihinsel engelli öğrencilere, temel toplama ve saat okuma becerilerinin kazandırılması, sürekliliği ve genellenebilirliğinde, doğrudan ve basamaklandırılmış öğretim yaklaşımlarına göre hazırlanan öğretim materyalinin farklılaşan etkililiğ (Comparing the effectiveness of instructional materials prepared according to direct and sequential instruction in terms of teaching, maintaining, and generalizing of basic math and time concepts to children with mental retardation). Unpublished master’s thesis. Ankara:
  6. Gazi Universitesi. Dimino, J. A., Taylor, R. M., & Gersten, R. M. (1995). Synthesis of the research on story grammar as a means to increase comprehension. Reading and Writing Quarterly: Overcoming Learning Difficulties, 11, 53-72.
  7. Drecktrah, M. E., & Chiang, B. (1997). Instructional strategies used by general educators and teachers of students with learning disabilities: A survey. Remedial and Special Education, 18, 174-181.
  8. Dudley-Marling, C., & Searle, D. (1988). Enriching language learning environments for students with learning disabilities. Journal of Learning Disabilities, 21, 140-143.
  9. Ekergil, I. (2000). Zihin engelli cocuklara zıtlık kavramlarını öğretmede dogal dille uygulanan doğrudan öğretim yönteminin etkililiği (The