Dergiler / İlköğretim Online / 2012 / Cilt: 11 Sayı: 2

Kişiler Arası Sorun Çözme Beceri Eğitiminin Ergenlerin Yapıcı Problem Çözme ve Sürekli Öfke Düzeylerine Etkisi

The Effect of Interpersonal Problem Solving Skills Training on the Adolescents\' Constructive Problem-Solving Level and the Level of Trait Anger

Sayfa
440–451
Yayın Tarihi
2012-06-26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma bulguları, kişiler arası sorun çözme beceri eğitiminin, deneme grubunda yer alan ergenlerin yapıcı problem çözme beceri düzeylerinin artmasında, sürekli öfke düzeylerinin azalmasında anlamlı düzeyde etkisinin olduğunu göstermiştir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı, kişiler arası sorun çözme beceri eğitiminin ergenlerin yapıcı problem çözme becerilerine ve sürekli öfke düzeylerine etkisini incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada ön test son test kontrol gruplu deneme deseni kullanılmış olup, deneme grubunda 13, kontrol grubunda ise 15 denek yer almıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma bulguları, kişiler arası sorun çözme beceri eğitiminin, deneme grubunda yer alan ergenlerin yapıcı problem çözme beceri düzeylerinin artmasında, sürekli öfke düzeylerinin azalmasında anlamlı düzeyde etkisinin olduğunu göstermiştir
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:15 denek
⚙️Değişkenler:Kişiler Arası Sorun Çözme · Yapıcı Problem Çözme ve Sürekli Öfke · Interpersonal Problem Solving

Özet

Bu araştırmanın amacı, kişiler arası sorun çözme beceri eğitiminin ergenlerin yapıcı problem çözme becerilerine ve sürekli öfke düzeylerine etkisini incelemektir. Araştırmada ön test son test kontrol gruplu deneme deseni kullanılmış olup, deneme grubunda 13, kontrol grubunda ise 15 denek yer almıştır. Verilerin toplanmasında Kişiler Arası Problem Çözme Envanteri ve Sürekli Öfke Ölçeği kullanılmıştır. Deneklerin ön test son test puan farklarının anlamlılığı Mann Whitney U testi ile analiz edilmiştir. Araştırma bulguları, kişiler arası sorun çözme beceri eğitiminin, deneme grubunda yer alan ergenlerin yapıcı problem çözme beceri düzeylerinin artmasında, sürekli öfke düzeylerinin azalmasında anlamlı düzeyde etkisinin olduğunu göstermiştir

Abstract

The purpose of this study was to examine the effect of the interpersonal problem solving skills training on the adolescents’ constructive problem-solving skills and the level of trait anger. Pre-test posttest control group experimental research design was used. There were 13 subjects in the experiment group and 15 subjects in the control group. For the collection of data the Interpersonal Problem Solving Inventory and Trait Anger Scale were used. Mann Whitney U test was conducted to find the differences between the scores of the groups. The results showed that interpersonal problem solving skills training increased the level of the constructive problem solving skills of the adolescents in the experiment group and reduced the level of trait anger significantly.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BEDEL, A., ARI, R. (2012). Kişiler Arası Sorun Çözme Beceri Eğitiminin Ergenlerin Yapıcı Problem Çözme ve Sürekli Öfke Düzeylerine Etkisi. İlköğretim Online, Cilt: 11 Sayı: 2, 440–451. https://ajindex.com/articles/998993

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Acar, N. V. (2007). Grupla psikolojik danışmada alıştırmalar deneyler. Ankara:
  2. Nobel Yayıncılık. Altınay, D. (2009). Psikodrama 400 ısınma oyunu ve yardımcı teknik. İstanbul:
  3. Sistem Yayıncılık. Bedell, J. R. and Lennox, S. S. (1997). Handbook for communication and problem solving skills training- a cognitive - behavioral approach. New York: John Wiley Sons Inc. Bingham, A. (2004). Çocuklarda problem çözme yeteneklerinin geliştirilmesi. (Çev: F. Oğuzkan). İstanbul:
  4. MEB Yayınları.
  5. Büyüköztürk, Ş. (2007). Deneysel desenler. Ankara:
  6. Pegem A Yayıncılık. Çam, S. ve Tümkaya, S. (2008). Kişilerarası problem çözme envanteri lise öğrencileri formu’nun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslar Arası İnsan Bilimleri Dergisi, 5 (2), 1-17.
  7. Danışık, N. D. (2005). Ergenlerin sürekli öfke öfke ifade tarzları ile problem çözme becerileri arasındaki ilişki. Yüksek lisans tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu. Dixon, D. N., Heppner, P. P., Petersen C. H., and Ronning R. R. (1979). Problem-solving workshop training. Journal of Counseling Psychology, 26 (2), 133-139.
  8. Durmuş, E. ve Gürgan, U. (2005). Lise öğrencilerinin şiddet ve saldırganlık eğilimleri. Gazi Üniversitesi Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3 (3), 253-269. D’Zurilla, T. J. and Goldfried, M. R. (1971). Problem solving and behavior modification. Journel of Abnormal Psychology, 78 ( 1), 107-126.
  9. D'Zurilla T. J. and Chang, E. C. (1995). The relations between social problem solving and coping. Cognitive Therapy and Research, 19 (5), 547-562. D’Zurilla, T., Chang, E. C. and Sanna, L. J. (2003). Self-esteem and social problem solving as predictors of aggression in college students. Journal of Social and Clinical Psychology, 22 (4), 424-440. D’Zurilla, T.J., Nezu, A. M., Maydeu-Oliveras, A. (2004). Social problem solving: theory and assesment. Social problem solving: theory, research and training, Ec. Chang, T.J. D’Zurilla and L.J. SaFnna, (Ed.), Washington DC: American Psychological Association. Deffenbacher, J. L., Lynch, R. S., Oetting, E. R., and Kemper, C. C. (1996). Anger reduction in early adolescents. Journal of Counseling Psychology, 43 (2), 149-157.
  10. Egan, G. (1997). Psikolojik danışmaya giriş. (Ed: F. Akkoyun). Ankara:
  11. Form Ofset. Erkan, S. (2006). Örnek grup rehberliği etkinlikleri. Ankara:
  12. PEGEMA Yayıncılık. Erşahin, C. (2009). Bilgelik öyküleri. Ankara:
  13. Tutku Yayınevi.
  14. Güner, İ. (2007). Çatışma çözme becerilerini geliştirmeye yönelik grup rehberliğinin lise öğrencilerinin saldırg