Dergiler / İlköğretim Online / 2016 / Cilt: 15 Sayı: 3

Öğretmenlerin Yaşam Boyu Öğrenme Yeterlikleri

Sayfa
1–1
Yayın Tarihi
2016-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu sonuçlar doğrultusunda yaşam boyu öğrenmeye yönelik uygulamaların desteklenmesi, artırılması ve bilgi ve iletişim teknolojileri ile bütünleşmesinin gerekliliği vurgulanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Küreselleşmenin ve bilgi toplumu olmanın bir getirisi olarak ortaya çıkan yaşam boyu öğrenme, beşikten mezara kadar öğrenmeyi temele alarak bireylerin yaşamları boyunca öğrenmeyi öğrenen bireyler olmalarını sağlamayı amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaç doğrultusunda yaşam boyu öğrenme de etkili olan eğitim kurumlarının ve özelliklede öğretmenlerin yaşam boyu öğrenmedeki rolleri ve yeterlikleri önem kazanmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu sonuçlar doğrultusunda yaşam boyu öğrenmeye yönelik uygulamaların desteklenmesi, artırılması ve bilgi ve iletişim teknolojileri ile bütünleşmesinin gerekliliği vurgulanmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2013-2014 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Küreselleşmenin ve bilgi toplumu olmanın bir getirisi olarak ortaya çıkan yaşam boyu öğrenme, beşikten mezara kadar öğrenmeyi temele alarak bireylerin yaşamları boyunca öğrenmeyi öğrenen bireyler olmalarını sağlamayı amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda yaşam boyu öğrenme de etkili olan eğitim kurumlarının ve özelliklede öğretmenlerin yaşam boyu öğrenmedeki rolleri ve yeterlikleri önem kazanmaktadır. Araştırma ile öğretmenlerin cinsiyet, yaş, branş, hizmet süresi, fakülte, öğrenim durumu ve çalıştığı okul durumuna göre yeterlikleri belirlenmeye çalışılmıştır. Tarama modeline göre hazırlanmış çalışmanın evrenini ve örneklemini 2013-2014 eğitim-öğretim yılında Kahramanmaraş ili merkezinde ilkokul, ortaokul ve lisede görev yapan tesadüfi olarak seçilen 295 öğretmen oluşturmaktadır. Öğretmenlere “Yaşam Boyu Öğrenme Yeterlikleri (YBÖY)” ölçeği uygulanarak veriler toplanmıştır. Araştırmanın sonucunda öğretmenlerin YBÖY’i ve alt boyutlarında çok düzeyinde yeterlikleri olduğu saptanmıştır. Öğretmenlerin cinsiyet, yaş, branş, hizmet süresi, fakülte, öğrenim durumu ve çalıştığı okul durumuna göre YBÖY ve alt boyutlarına yönelik görüşleri değerlendirilmeye alınmıştır. Bu sonuçlar doğrultusunda yaşam boyu öğrenmeye yönelik uygulamaların desteklenmesi, artırılması ve bilgi ve iletişim teknolojileri ile bütünleşmesinin gerekliliği vurgulanmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERTEN, P., KAZU, İ. Y. (2016). Öğretmenlerin Yaşam Boyu Öğrenme Yeterlikleri. İlköğretim Online, Cilt: 15 Sayı: 3, 1–1. https://ajindex.com/articles/998754

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Adıgüzel, O., Batur, H. Z. ve Ekşili, N. (2014). Kuşakların Değişen Yüzü ve Y Kuşağı ile Ortaya Çıkan Yeni Çalışma Tarzı: Mobil Yakalılar. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(19), 165-182.
  2. Akbaş, O. ve Özdemir, M. (2002). Avrupa Birliğinde Yaşam Boyu Öğrenme. Milli Eğitim Dergisi, 155-156. [Online]: http://dhgm.meb.gov.tr/yayimlar/dergiler/Milli_Egitim_Dergisi/155-156/akbas.htm adresinden 30 Ocak 2015 tarihinde indirilmiştir. Akkoyunlu, B. (2008). Bilgi Okuryazarlığı ve Yaşam Boyu Öğrenme. 8th International Educational Technology Conference (IETC), 06-09 May 2008, s. 30-34,
  3. Anadolu Üniversitesi,
  4. Eskişehir. Aksoy, M. (2013). Kavram Olarak Hayat Boyu Öğrenme ve Hayat Boyu Öğrenmenin Avrupa Birliği Serüveni. Bilig, 64, 23-48.
  5. Balay, R. (2004).
  6. Küreselleşme, Bilgi Toplumu ve Eğitim. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37(2), 61-82.
  7. Berberoğlu, B. (2010). Yaşam Boyu Öğrenme ile Bilgi ve İletişim Teknolojileri Açısından Türkiye’nin Avrupa Birliği’ndeki Konumu. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 5(2), 113-126.
  8. Beycioğlu, K. ve Konan, N. (2008). Yaşam Boyu Öğrenme ve Avrupa Eğitim Politikaları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (24), 369-382.
  9. Budak, Y. (2009). Yaşamboyu Öğrenme ve İlköğretim Programlarının Hedeflemesi Gereken İnsan Tipi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(3), 693-708. CEC (Commission of The European Communities). (2000). A Memorandum on Lifelong Learning. Commission Staff Working Paper, Brussels, 30.10.2000,
  10. SEC(2000) 1832. Çolakoğlu, J. (2002). Yaşam Boyu Öğrenmede Motivasyonun Önemi. Milli Eğitim Dergisi, 155-156. [Online]: http://dhgm.meb.gov.tr/yayimlar/dergiler/Milli_Egitim_Dergisi/155-156/colakoglu.htm adresinden 30 Ocak 2015 tarihinde indirilmiştir. Demiralay, R. ve Karadeniz, Ş. (2008). İlköğretimde Yaşam Boyu Öğrenme için Bilgi Okuryazarlığı Becerilerinin Geliştirilmesi. Cypriot Journal of Educational Sciences, 2(6), 89-119.
  11. Demirel, M. (2009). Implications of Lifelong Learning on Educational Institutions. Cypriot Journal of Educational Sciences, 4, 199-211.
  12. Demirel, M. (2009). Yaşam Boyu Öğrenme ve Teknoloji. Proceedings of 9th International Educational Technology Conference (IETC2009), 6-8 May 2009, s. 696-703.
  13. Hacettepe Üniversitesi,
  14. Ankara.
  15. Demirel, M. ve Yağcı, E. (2012). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Yaşam Boyu Öğrenmeye İlişkin Algıları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1, 100-111.
  16. Diker Coşkun, Y. ve Demirel, M. (2011). Yükseköğretimde Yaşam Boyu Öğrenme. Ulusla