KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi / 2026 / Sayı: 43

TÜRK KÜLTÜRÜNÜN MÜNBİT BİR ŞEHRİ OLAN DİYARBAKIR’DAKİ EDEBÎ ÇEVRELER VE HAMİLİK

Orhan Kurtoğlu(Gazi Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü)0000-0001-6640-0937
Sayfa
135–144
Yayın Tarihi
2018-07-23
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Türk edebiyatının tarihi seyri araştırıldığında, sanatkârların bazı dönemlerde bazı merkezler ile bilim, sanat ve edebiyata ilgi duyan kimseler etrafında toplandıkları görülür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Klasik Türk edebiyatı kültür ve edebiyata kıymet veren hamiler vasıtasıyla gelişimini sürdürmüş bir edebiyat olarak dikkat çekmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Klasik Türk edebiyatı kültür ve edebiyata kıymet veren hamiler vasıtasıyla gelişimini sürdürmüş bir edebiyat olarak dikkat çekmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Türk edebiyatının tarihi seyri araştırıldığında, sanatkârların bazı dönemlerde bazı merkezler ile bilim, sanat ve edebiyata ilgi duyan kimseler etrafında toplandıkları görülür.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Klasik Türk Edebiyatı · edebî çevre · hamilik geleneği

Özet

Klasik Türk edebiyatı kültür ve edebiyata kıymet veren hamiler vasıtasıyla gelişimini sürdürmüş bir edebiyat olarak dikkat çekmektedir. Türk edebiyatının tarihi seyri araştırıldığında, sanatkârların bazı dönemlerde bazı merkezler ile bilim, sanat ve edebiyata ilgi duyan kimseler etrafında toplandıkları görülür.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Kurtoğlu, O. (2018). TÜRK KÜLTÜRÜNÜN MÜNBİT BİR ŞEHRİ OLAN DİYARBAKIR’DAKİ EDEBÎ ÇEVRELER VE HAMİLİK. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Sayı: 43, 135–144. https://doi.org/10.21563/sutad.447235

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. AKA, İsmail (1998). “Diyarbakır’da Akkoyunlu Hâkimiyeti.”, Diyarbakır’ı Tanıtan Adam Şevket Beysanoğlu’na Yazarlık Hayatının 60. Yılı Armağanı, Ankara: Ziya Gökalp Derneği Yay.
  2. AKGÜNDÜZ, Hasan (1998). “Tarih Boyunca Çevresinin Eğitim, Bilim ve Kültür Merkezi Olarak Diyarbakır.”, Diyarbakır’ı Tanıtan Adam Şevket Beysanoğlu’na Yazarlık Hayatının 60. Yılı Armağanı, Ankara: Ziya Gökalp Derneği Yay.
  3. AKPINAR, Şerife (2006). Âgâh Dîvânı ve İncelenmesi, Doktora Tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi. Ali Emîrî (1328). Tezkire-i Şu’arâ-yı Âmid, İstanbul.
  4. Ali Emîrî (Yazma), Tezkire-i Şu’arâ-yı Âmid, Millet Kütüphanesi Tarih 781/1.
  5. BEYSANOĞLU, Şevket (1957). Diyarbakırlı Fikir ve Sanat Adamları 1, İstanbul: Diyarbakır’ı Tanıtma Derneği Neşriyatı.
  6. BEYSANOĞLU, Şevket (1992). Kültürümüzde Diyarbakır, Ankara: San Matbaası.
  7. BEYSANOĞLU, Şevket (1997a). Diyarbakırlı Fikir ve Sanat Adamları 2, Ankara: Diyarbakır’ı Tanıtma Derneği Neşriyatı.
  8. BEYSANOĞLU, Şevket (1997b). Diyarbakırlı Fikir ve Sanat Adamları 3, Ankara: Diyarbakır Tanıtma, Kültür ve Yardımlaşma Vakfı Yay.
  9. EKMEKÇİ, Güneş (2008). XVI. Yüzyıl Diyarbakır Şairleri, Dicle Üni. SBE, YLT.
  10. Evliya Çelebi (1314). Seyahatnâme, 4, İstanbul: 1314.
  11. GÖYÜNÇ, Nejat (1994). “Diyarbakır.”, İslâm Ansiklopedisi, IX: 464-469, İstanbul: TDV Yay.
  12. İPEKTEN, Haluk (1996). Dîvân Edebiyatında Edebî Muhitler, İstanbul MEB Yay.
  13. İSEN, Mustafa (1997). Ötelerden Bir Ses, Ankara: Akçağ Yay.
  14. KADIOĞLU, İdris (2010). “Diyarbekir Encümen-i Dânişi’nin Üstad Şairi Âgâh ve Devrindeki Şairler Üzerindeki Etkisi”, Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 4: 35-45.
  15. KADIOĞLU, İdris (2014). Alî Emîrî, Tezkire-i Şuarâ-yı Âmid, Ankara: Son Çağ Yay.
  16. ÜNAL, M. Ali (1999). “XVI ve XVII. Yüzyıllarda Diyarbakır Eyaletine Tabi Sancakların İdari Statüleri.”, Osmanlı Devri Üzerine Makaleler Araştırmalar, Isparta: Kardelen Kitabevi. 170-177.
  17. YİNANÇ, Mükrimin Halil (1977). “Diyarbekir.”, İslâm Ansiklopedisi, III: 601-626, İstanbul: MEB Yay.