KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Humanities Sciences / 2017 / Cilt: 12 Sayı: 1

YENİ MEDYA ORTAMININ YENİ KAMUSAL ALAN OLARAK KULLANIMI ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Berna BERKMAN KÖSELERLİ
Sayfa
51–64
Yayın Tarihi
2017-01-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma eleştirel yaklaşımların sorgulayıcı yönüne vurgu yaparak ağı kontrol edenlerin ‘öznenin’ kendini ifade etme biçimleri üzerinde yaptığı belirlenime dikkat çekmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yeni medyanın kamusal alan niteliği, liberal ve eleştirel iletişim çalışmaları içerisinde birbirinden farklılaşan argümanlara dayalı bir tartışma uğrağı ile ele alınmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Liberal kuramda kamusal alan yöneten ve yönetilen arasındaki ilişkinin kurulduğu bağımsız mecralar olarak değerlendirilirken, eleştirel yaklaşımda mülkiyet ve sermaye yapılanmasına bağlı eşitsiz güç ilişkilerinin sürdürüldüğü bir platform olarak görülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma eleştirel yaklaşımların sorgulayıcı yönüne vurgu yaparak ağı kontrol edenlerin ‘öznenin’ kendini ifade etme biçimleri üzerinde yaptığı belirlenime dikkat çekmektedir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yeni Medya · Yeni Kamusal Alan · EşitsizGüç ilişkileri

Özet

Yeni medyanın kamusal alan niteliği, liberal ve eleştirel iletişim çalışmaları içerisinde birbirinden farklılaşan argümanlara dayalı bir tartışma uğrağı ile ele alınmıştır. Liberal kuramda kamusal alan yöneten ve yönetilen arasındaki ilişkinin kurulduğu bağımsız mecralar olarak değerlendirilirken, eleştirel yaklaşımda mülkiyet ve sermaye yapılanmasına bağlı eşitsiz güç ilişkilerinin sürdürüldüğü bir platform olarak görülmüştür. Çalışma kapsamında J. Habermas’ın kamusal alan kavrayışı tarihselin içerisinde geçirdiği dönüşüm ile birlikte incelenmiş, yeni kamusal alan yaklaşımları ‘literatür taraması’ ile karşılaştırmalı bir değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Çalışmada yer alan literatür taraması, yeni kamusal alan olduğu iddia edilen yeni medyanın herkese erişim ve katılım sağlamasının önündeki engelleri göstermeye olanak sunmuştur. Çalışma eleştirel yaklaşımların sorgulayıcı yönüne vurgu yaparak ağı kontrol edenlerin ‘öznenin’ kendini ifade etme biçimleri üzerinde yaptığı belirlenime dikkat çekmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KÖSELERLİ, B. B. (2017). YENİ MEDYA ORTAMININ YENİ KAMUSAL ALAN OLARAK KULLANIMI ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME. Humanities Sciences, Cilt: 12 Sayı: 1, 51–64. https://ajindex.com/articles/992586

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. Castells, Manuel, (2008) “The New Public Sphere: Global Civil Society, Communication Networks and Global Governance”, The Annals of the American Academy of Political and Social Science, V. 116/ 1, s. 78-93. • Curran, James, (1993) “Rethinking the Media As a Public Sphere”, Communication and Citizienship: Journalism and Public Sphere, Peter Dahlgren ve ColinSparks (Ed.) içinde, London: Routledge, s. 27-56. • Dahlgren, Peter (2001), The Public Sphere and the Net: Structure, Space and Communication, Mediated Politics: Communication in the Future of Democracy, W. Lance Bennett and Robert M. Entman (Ed.) içinde, NewYork: Cambridge University Press, s. 33-55. • Dahlgren, Peter, (2005) “The Internet Public Spheres and Political Communication: Dispersion and Deliberation”, Political Communication, V. 22, s. 147-162. • Fraser, Nancy, (1992) Rethinking the Public Sphere: A Contribution to the Critique of Actually Existing Democracy, Habermas and the Public Sphere, Craig Calhoun (Ed.) içinde, USA: MIT Press, s. 109-142. • Friedland, Lewis A., Hove, Thomas ve Rojas, Hernando, (2006) “The Networked Public Sphere”, Javnost-The Public/ European Institute for Communication & Culture, V. 13/ 4, s. 5-26. • Garnham, Nicholas, (1992)
  2. The Media and the Public Sphere, Habermas and the Public Sphere, Craig Calhoun (Ed.) içinde, USA: MIT Press, s. 359-376. • Habermas, J., (2010a)
  3. Kamusallığın Yapısal Dönüşümü, Tanıl Bora ve Mithat Sancar (Çev.), İstanbul: İletişim Yayınları. • Habermas, J. (2010b) The Public Sphere: An Encyclopedia Article, The Idea of the Public Sphere, Jostein Gripsurd, Hallvard Moe, Anders Molander, Graham Murdock (Ed.) içinde, UK: Lexington Books, s. 114- 120. • Papacharissi, Zizi, (2002) “The Virtual Sphere: The Internet As a Public Sphere”, New Media & Society, V. 4/ 1, s. 9-27. • Papacharissi, Zizi (2009), The Virtual Sphere 2.0; The Internet, the Public Sphere and Beyond, Routledge Handbook of Internet Politics, Andrew Chadwick and Philip N. Howard (Ed.) içinde, NewYork: Routledge, s. 230-245. • Robins, Kevin ve Webster, Frank, (2006) “From Public Sphere To Cyberstate”, The New Media Theory Reader, Robert Hassan ve Julian Thomas (Ed.) içinde, Berkshire: Open Universitiy Press, s. 92-100. • Saphiro, Andrew L., (2002) “İnternet Demokratik mi? Hem Evet Hem Hayır”, Cogito, Sayı: 30, s. 190-193. • Sparks, Colin (2001), The Internet and the Global Public Sphere, Mediated Politics: Communication in the Future of Democracy, W. Lance Bennett and Robert M. Entman