Dergiler / Forestist / 2011 / Cilt: 61 Sayı: 1

Türkiye’de Doğal Yetişen Çam Taksonları Üzerine Bazı Taksonomik Notlar

Sayfa
63–78
Yayın Tarihi
2011-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Son yıllarda yapılan taksonomik çalışmalar, Türkiye’de doğal yetişen çamların tekrar gözden geçirilmesi gereğini ortaya koymuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Son yıllarda yapılan taksonomik çalışmalar, Türkiye’de doğal yetişen çamların tekrar gözden geçirilmesi gereğini ortaya koymuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:En son yapılan yayınlara (özellikle Frankis, 2000; Farjon, 2005, 2010; Zsolt ve István, 2010), herbaryum ve arazi çalışmalarına dayanarak, çam türlerinin daha önce tanımlanan varyete ve taksonomik durumları yeniden incelenmiş ve bazı değişiklikler yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Akkemik stat. nov.) için stat. nov olarak durum düzeltmesi yapılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Pinus nigra · Pinus sylvestris · Pinus brutia

Özet

Son yıllarda yapılan taksonomik çalışmalar, Türkiye’de doğal yetişen çamların tekrar gözden geçirilmesi gereğini ortaya koymuştur. En son yapılan yayınlara (özellikle Frankis, 2000; Farjon, 2005, 2010; Zsolt ve István, 2010), herbaryum ve arazi çalışmalarına dayanarak, çam türlerinin daha önce tanımlanan varyete ve taksonomik durumları yeniden incelenmiş ve bazı değişiklikler yapılmıştır. Anadolu karaçamının taksonomik pozisyonu, beş varyetesi ile birlikte tekrar alttür (Pinus nigra Arnold subsp. pallasiana (Lamb.) Holmboe) olarak değerlendirilmiştir. Bundan başka, Pinus brutia Ten.’nın beş ve Pinus sylvestris L.’in üç varyetesinin olduğuna karar verilmiştir. Bu makaleyle ayrıca bir sarıçam taksonu (Pinus sylvestris L. var. compacta (Tosun) Ü. Akkemik stat. nov.) için stat. nov olarak durum düzeltmesi yapılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Akkemik, Ü., Yılmaz, H., Oral, D., Kaya, A. (2011). Türkiye’de Doğal Yetişen Çam Taksonları Üzerine Bazı Taksonomik Notlar. Forestist, Cilt: 61 Sayı: 1, 63–78. https://ajindex.com/articles/990462

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Acatay, A. 1956. Ehrami Karaçam (Pinus nigra Arnold. var. pyramidata). İ.Ü. Orman Fakültesi Dergisi, Seri A, Cilt 6, Sayı 2, sayfa 92-100.
  2. Alptekin, Ü. 1986a. Anadolu Karaçamı (Pinus nigra Arn. subsp. pallasiana (Lamb.) Holmboe)’nın Coğrafik Varyasyonları. İ.Ü. Orman Fakültesi Silvikültür Anabilim Dalı, Doktora Tezi, 170 s. Alptekin, Ü. 1986b. Pinus nigra J.F.Arnold subsp. pallasiana (Lamb.) Holmboe var. şeneriana Saatçi.’nin Yeni Bir Yayılış Alanı. İ.Ü. Orman Fakültesi Dergisi, Seri A, Cilt 36, Sayı 2, sayfa 132-154.
  3. Alptekin, Ü. 1987. Anadolu Karaçamı (Pinus nigra Arn. subsp. pallasiana (Lamb.) Holmboe)’nın Coğrafik Varyasyonları. İ.Ü. Orman Fakültesi Dergisi, Seri A, Cilt 37, Sayı 1, sayfa 100-105.
  4. Alptekin, Ü. 1990. Halep Çamı (Pinus halepensis Mill.)’nın Türkiye Ağaçlandırma Çalışmalarındaki Yeri ve Doğal Yayılışına Ait Bazı Tesbitler. İ.Ü. Orman Fakültesi Dergisi, Seri A, Cilt 40, Sayı 2, sayfa 110- 122. Anonim, 2010.
  5. T.C. Çevre ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü internet sayfası, http://www.yeniceorman.gov.tr/yenice/islet me/isletme_dosyalar/agaclar.htm (11.10.2010)
  6. Boydak, M. 1989. Türkiye’de Anadolu Karaçamının Yeni Bir Varyetesi. İ.Ü. Orman Fakültesi Dergisi, Seri A, Cilt 39, Sayı 1, sayfa 119- 129. Boydak, M. 2001. A New Variety of Pinus nigra J.F.Arnold subsp. pallasiana (Lamb.) Holmboe From Anatolia (Anadolu Karaçamının Pinus nigra subsp. pallasiana) Anadolu’da Saptanan Yeni Bir Varyetesi). The Karaca Arboretum Magazine, Cilt 6 (1), sayfa 15-23.
  7. Boydak, M., H. Dirik, and M. Çalıkoğlu, 2006. Kızılçamın (Pinus brutia Ten.) Biyolojisi ve Silvikültürü. OGEM-VAK (Ormancılığı Geliştirme ve Orman Yangınları ile Mücadele Hizmetlerini Destekleme Vakfı) İşletme Müessesesi, Ankara, ISBN 975- 93943-4-0. 364 sayfa. Businsky, R. 2008. "The Genus Pinus L., Pines". Acta Pruhoniciana 88: 1–128.
  8. Christensen, K. I. 1993. Comments on the earliest validly published varietal name for the Corsican Pine. Taxon 42: 649-653.
  9. Christensen, K. I. 1997. Gymnospermae (Pinophyta). Pp. 1-17 in: Strid, A. & Tan, K. (eds.), Flora Hellenica vol. 1. Koeltz, Königstein. Crichfield, W.B. and E.L. Little, 1966. Geographic Distribution of the Pines of the World. U.S. Department of Agriculture Forest Service Miscellaneous Publication, 991, Washington. Coode,.J.E. and J. Cullen, 1965.
  10. Pinus L. in Davis, P.H. (ed.). Flora of Turkey and East Aegean Islands (Ed. P.H. Davis), vol. 1, pp. 72-75.
  11. Edinburgh University Press,
  12. Edinburgh. Delevoy, G. 1949. A Propos de la Systématique de