Dergiler / Forestist / 2011 / Cilt: 61 Sayı: 2

Alaçam Dağları Karaçam Ormanlarının Liken Ölü Örtü pH'sının İrdelenmesi

Sayfa
45–52
Yayın Tarihi
2011-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bulgulara göre, liken ölü örtüsünden örneklenen 115 alanın ortalama pH değeri 4.68, en düşük 4.39 ve en yüksek 5.52 olarak tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Balıkesir-Kütahya arasında bulunan Alaçam Dağları’nda yürütülen bu çalışmada Karaçam ormanlarında liken ölü örtüsünün pH özellikleri ile pH’nın değişimi üzerinde etkili olabilecek yükselti, eğim, bakı, meşcere yaşı, kapalılık ve yetişme ortamı verimliliği (bonitet) gibi yetişme ortamı bileşenlerinin etkileri ve pH değişimi ile arasındaki ilişkiler araştırılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu maksatla 5 yükselti basamağından, 3 eğim, 4 bakı, 3 yaş, 3 kapalılık ve 5 verimlilik sınıfı gruplarından toplam 115 örnek alandan örnekleme yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bulgulara göre, liken ölü örtüsünden örneklenen 115 alanın ortalama pH değeri 4.68, en düşük 4.39 ve en yüksek 5.52 olarak tespit edilmiştir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:115 örnek
⚙️Değişkenler:liken ölü örtüsü · Karaçam · yetişme ortamı

Özet

Balıkesir-Kütahya arasında bulunan Alaçam Dağları’nda yürütülen bu çalışmada Karaçam ormanlarında liken ölü örtüsünün pH özellikleri ile pH’nın değişimi üzerinde etkili olabilecek yükselti, eğim, bakı, meşcere yaşı, kapalılık ve yetişme ortamı verimliliği (bonitet) gibi yetişme ortamı bileşenlerinin etkileri ve pH değişimi ile arasındaki ilişkiler araştırılmıştır. Bu maksatla 5 yükselti basamağından, 3 eğim, 4 bakı, 3 yaş, 3 kapalılık ve 5 verimlilik sınıfı gruplarından toplam 115 örnek alandan örnekleme yapılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, liken ölü örtüsünden örneklenen 115 alanın ortalama pH değeri 4.68, en düşük 4.39 ve en yüksek 5.52 olarak tespit edilmiştir. Bakı ve yükselti gruplarına göre liken ölü örtüsünün pH değerleri birbirinden anlamlı farkla ayrılırken, meşcere özelliklerine göre farklar bulunmuş olsa da bu farklar istatistiksel bakımdan anlamlı değildir. Sonuç olarak, liken ölü örtüsünün pH’sında Karaçam ormanlarının meşcere özellikleri belirgin bir fark yaratmadığı, ancak bakı ve yükselti gibi yetişme ortamı koşullarının liken ölü örtüsünün pH’sı üzerinde çok keskin olmamakla birlikte etkisinin olduğu ortaya çıkmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Sevgi, O., Tecimen, H., Çobanoğlu, G., Sevgi, E., Yılmaz, O. (2011). Alaçam Dağları Karaçam Ormanlarının Liken Ölü Örtü pH'sının İrdelenmesi. Forestist, Cilt: 61 Sayı: 2, 45–52. https://ajindex.com/articles/990460

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Arol, N., 1959.
  2. Bolu ve Civarında Bazı Göknar, Kayın, Çam Saf ve Karışık Meşcerelerinde Ölü Örtü Miktarı ile Besin Maddesi Muhtevası Üzerine Araştırmalar. Orman Umum Müdürlüğü Yayını, Yayın Sıra Nu: 301, Seri Nu: 3, Yenilik Matbaası. Brady, N. C. 1990. The Nature and Properties of Soils. ISBN 0-02-313361-9,
  3. Macmillan Pub. Co. New York. Berg, B. and C. Mc Claugherty, 2003. Plant Litter – Decomposition, Humus Formation, Carbon Sequestration. Springer – Verlag Berlin Heidelberg, Germany. Bergman, I., P. Lundberg, C. M. Preston and M. Nilsson, 2000. Degradation of 13C-U-glucose in Sphagnum majus litter: Responses to redox, pH, and temperature. Soil Science Society of America Journal. 64: 1368-1381.
  4. Çobanoğlu, G., E. Sevgi, O. Sevgi, H.B. Tecimen, Y.O. Yılmaz, A. Birkan, 2011. Alaçam Dağları Karaçam Ormanlarının Epifitik Likenleri (Balıkesir - Kütahya (İ.Ü. Orman Fak. Dergisi Baskıda) Deniz, M., 1993. Demirköy'de Sarıçam ve Karaçam Ağaçlandırma Alanlarının Toprak Özellikleri Üzerine Araştırmalar. Yüksek Lisans Tezi. Dijkstra, F. A., 2003. Calcium mineralization in the forest floor and surface soil beneath different tree species in the northern US. Forest Ecology and Management. 175: 185-194.
  5. Eruz, E.,1984. Balıkesir Orman Baş Müdürlüğü Bölgesindeki Saf Karaçam Meşcerelerinin Boy Gelişimi ile Bazı Edafik ve Fizyografik Özellikler Arasındaki İlişkiler. İ.Ü.i Yayın No:3244, O. F. Yay Nu: 368. Fisher, R.F. and D. Binkley, 2000. Ecology and Management of Forest Soils, 3rd Ed. John Wiley & Sons Inc., New York, 489 pp. Gauslaa, Y. 1995. The Lobarion and Epiphytic Community of Ancient Forests Threatened By Acid Rain. Lichenologist. 27 (1): 59 – 76. Gerson, U. and M.R.D. Seaward, 1977. Lichen – Invertebrate Associations. Lichen Ecology, Editer; Mark, R. D. Seaward, Academic Press, pages; 69 – 120, ISBN; 0 12 634350 0. Gjerde, I., M. Sætersdal, J. Rolstad, K.O. Storaunet, H. H. Blom, V. Gundersen and E. Heegaard, 2005. Productivity-diversity relationships for plants, bryophytes, lichens, and polypore fungi in six northern forest landscapes. Ecography. 28: 705-720.
  6. Hauck, M., C. Dulamsuren and M. Mühlenberg, 2007. Lichen diversity on steppe slopes in the northern Mongolian mountain taiga and its dependence on microclimate. Flora. 202: 530-546.
  7. Hauck, M. 2010. Site factors controlling epiphytic lichen abundance in northern coniferous forests. Flora (Article in press). Hitch, C.J.B. and W.D.P. Stewart, 1972. Nitrogen fixation by lichens in Scotland. New Phytologist. 72 (3):