Dergiler / Forestist / 2012 / Cilt: 62 Sayı: 2

Yetiştirme Sıklığının Anadolu Karaçamı Fidanlarının Dikim Başarısına Etkisi

Sayfa
89–96
Yayın Tarihi
2012-07-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ancak birim alanda dikime elverişli en fazla fidan üretmenin gerekliliği, fidanların dikim sahasında biyolojik bağımsızlığa ulaşma süreleri ve 8. gelişme dönemi sonundaki boy farkları dikkate alınırsa, Anadolu karaçamı fidanı üretmede, 250 fidan/m2 yetiştirme sıklığının uygun olduğu söylenebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, yetiştirme sıklığının Anadolu karaçamı fidanlarının dikim başarısına etkisi araştırılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Afyon-Ahırdağı orijinli tohumlar, Eskişehir Orman Fidanlığında 15 cm aralıklarla oluşturulan 7 ekim çizgisine sahip yüksek yastıklara 2002 yılında ekilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Ancak birim alanda dikime elverişli en fazla fidan üretmenin gerekliliği, fidanların dikim sahasında biyolojik bağımsızlığa ulaşma süreleri ve 8. gelişme dönemi sonundaki boy farkları dikkate alınırsa, Anadolu karaçamı fidanı üretmede, 250 fidan/m2 yetiştirme sıklığının uygun olduğu söylenebilir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2002 Verileri
⚙️Değişkenler:Anadolu Karaçamı · yetiştirme sıklığı · arazi başarısı

Özet

Bu çalışmada, yetiştirme sıklığının Anadolu karaçamı fidanlarının dikim başarısına etkisi araştırılmıştır. Afyon-Ahırdağı orijinli tohumlar, Eskişehir Orman Fidanlığında 15 cm aralıklarla oluşturulan 7 ekim çizgisine sahip yüksek yastıklara 2002 yılında ekilmiştir. Kontrol (1,0 cm) – 1,5 – 2,5 – 5,0 – 7,5 ve 10,0 cm mesafe ile yetiştirilen fidanlar, 2+0 yaşına geldiğinde sökülerek Eskişehir-Kırka yöresindeki ağaçlandırma sahasına 3,0x1,5 m aralık-mesafe ile dikilmiştir. Dikimi takiben 5. ve 8. gelişme dönemi sonunda fidanlarda yaşama yüzdesi, boy ve kök boğazı çapı ölçümleri yapılmıştır. Veriler tek yönlü varyans analizi ve Duncan testi ile değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, fidanlıkta 10,0 cm mesafe ile yetiştirilen fidanlar 8. gelişme dönemi sonunda en iyi gelişimi göstermiştir. Ancak birim alanda dikime elverişli en fazla fidan üretmenin gerekliliği, fidanların dikim sahasında biyolojik bağımsızlığa ulaşma süreleri ve 8. gelişme dönemi sonundaki boy farkları dikkate alınırsa, Anadolu karaçamı fidanı üretmede, 250 fidan/m2 yetiştirme sıklığının uygun olduğu söylenebilir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜNER, Ş., ÇÖMEZ, A., KARATAŞ, R., GENÇ, M. (2012). Yetiştirme Sıklığının Anadolu Karaçamı Fidanlarının Dikim Başarısına Etkisi. Forestist, Cilt: 62 Sayı: 2, 89–96. https://ajindex.com/articles/990438

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Alım, E., M. Şahin and H.C. Gültekin, 2008. Fidan sıklığının badem (Prunus amygdalus L.) fidanlarının morfolojik özellikleri üzerine etkisi. Batı Akdeniz Ormancılık Araştırma Müdürlüğü Dergisi. 9 (I): 29-41. Anonim, 1996. Orman Fidanlıklarında Teknik Çalışma Esasları. Orman Bakanlığı, Ağaçlandırma ve Erozyon Kontrolü Genel Müdürlüğü Yayınları, Çeşitli Yayınlar Serisi No: 1, Ankara. Anonim, 2006.
  2. Orman Varlığımız, Orman Genel Müdürlüğü Yayını. Ankara.
  3. Çatal, A. Y., 2002. Toros Sediri (Cedrus libani A. Rich.)’nde Yetiştirme Sıklığının Bazı Morfolojik Fidan Özelliklerine Etkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi,
  4. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Isparta. Cengiz, Y. and M. Şahin, 2002. Bazı yapraklı ağaç fidanlarının yetiştirilmesinde ekim sıklığının büyüme üzerine etkileri. Batı Akdeniz Ormancılık Araştırma Enstitüsü Dergisi. 4: 123-135.
  5. Çiçek, E., N. Çiçek and N. Bilir, 2002. Effects of seedbed density on one-yera-old Fraxinus angustifolia seedling characteristics and outplanting performance. New Forests. 33: 81- 91. Çiçek, E., N. Çiçek and F. Tilki, 2011. Four-year field performance of Fraxinus angustifolia Vahl. and Ulmus leavis Pall. seedlings grown at different nursery seedbed densities. Research Journal of Forestry. 5(2): 89-98.
  6. Eyüboğlu, A.K., 1975. Kızılağacın (Alnus barbata) Fidanlıkta Yetiştirilmesinde Uygun Ekim Sıklığının Saptanması, Ormancılık Araştırma Enstitüsü Teknik Bülten No:74, Ankara.
  7. Eyüboğlu, A.K., H. Atasoy and M. Küçük, 1984. Sıklığın Doğu ladini (Picea orientalis Link.) fidanlarına etkisi. Ormancılık Araştırma Enstitüsü Dergisi. 60: 41-50.
  8. Eyüboğlu, A.K., 1988. Fidanlıkta Değişik Sıklık Derecelerinde Yetiştirilmiş, Şaşırtılmış ve Şaşırtılmamış Doğu Ladini (Picea orientalis (L.) Link) Fidanlarının Arazideki Durumları. Ormancılık Araştırma Enstitüsü Teknik Bülten No. 201. Ankara.
  9. Genç, M., 2012. Silvikültürün Temel Esasları. 3. Baskı,
  10. Süleyman Demirel Üniversitesi,
  11. Orman Fakültesi Yayını, Isparta. Genç, M. and Z. Yahyaoğlu, 2007. Fidan Tipleri. Fidan Standardizasyonu, Standart Fidan Yetiştirmenin Biyolojik ve Teknik Esasları. Süleyman Demirel Üniversitesi,
  12. Orman Fakültesi Yayını, Isparta. Gülcü, S. and Ç. S. Uysal, 2010. Kuş iğdesi’nde (Elaeagnus angustifolia L.) yetiştirme sıklığının fidan morfolojik özelliklerine etkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi, Orman Fakültesi Dergisi. A(2): 74-81.
  13. Güner, Ş.T., A. Çömez, R. Karataş and M. Genç, 2008. Anadolu Karaçamı (Pinus nigra Arnold. ssp. pallasiana (Lamb.) Holmboe)’nda Yetiştirme S