Dergiler / Forestist / 2017 / Cilt: 67 Sayı: 2

Saf ve karışık meşe, kayın meşcerelerinde ölü örtü dökümü ve bu yolla toprağa verilen besin maddeleri

Litterfall and nutrients return to soil in pure and mixed stands of oak and beech

Sayfa
185–200
Yayın Tarihi
2017-07-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Döküm yolu ile gelen ölü örtü elemanları arasında istatistiksel fark bulunurken saf ve karışık alanlar arasında ve yıllara göre istatistiksel fark bulunmamıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ölü örtü dökümü ve ayrışması, besin maddelerinin toprak üstü ekosistemden toprak sistemine geçişini sağlayan önemli bir süreçtir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Atatürk Arboretumu’nda, saf ve karışık meşe (Quercus petraea (Mattuschka) Liebl.), kayın (Fagus orientalis Lipsky) meşcerelerinde yürütülen bu çalışmanın amacı ölü örtü dökümü ve bu yolla 2009-2011 yılları arasında ekosisteme geri verilen besin madde miktarının belirlenmesidir.
💡
Sonuç & Katkı:Döküm yolu ile gelen ölü örtü elemanları arasında istatistiksel fark bulunurken saf ve karışık alanlar arasında ve yıllara göre istatistiksel fark bulunmamıştır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:2009-2011 Verileri
⚙️Değişkenler:Ölü örtü · döküm bileşenleri · Makro besin maddeleri

Özet

Ölü örtü dökümü ve ayrışması, besin maddelerinin toprak üstü ekosistemden toprak sistemine geçişini sağlayan önemli bir süreçtir. Orman ekosisteminde uzun dönem besin durumunun korunmasını sağlar. Orman ekosistemlerinin sağlıklı işleyebilmesi için, ölü örtü dökümü ile toprak canlıları için enerji ve besin girdisinin bilinmesi gerekmektedir. Atatürk Arboretumu’nda, saf ve karışık meşe (Quercus petraea (Mattuschka) Liebl.), kayın (Fagus orientalis Lipsky) meşcerelerinde yürütülen bu çalışmanın amacı ölü örtü dökümü ve bu yolla 2009-2011 yılları arasında ekosisteme geri verilen besin madde miktarının belirlenmesidir. Bu amaç ile belirlenen çalışma alanlarında ölü örtü kapanları kullanılmıştır. Kapanlara düşen bitki kısımları yaprak, dal ve diğer kısımlar (palamut, çiçek, kabuk vb.) olarak ayrılmıştır. Örneklerde C, N, P, K, Ca, Na, Mg, Mn, Fe, Al, Zn, Pb, Ni ve Cu içerikleri belirlenmiştir. Çalışmada her üç alanda da en yüksek ölü örtü döküm miktarı 2010 yılında ölçülmüştür. Toplam ölü örtü dökümü örnekleme alanlarında ortalama 3947-4578 kg/ha olarak bulunmuştur. Dökümle gelen yaprak miktarı ortalama olarak meşe, kayın ve meşe-kayın alanlarında sırası ile %86, %62 ve %75 olarak belirlenmiştir. Element yoğunluğu genel olarak en fazla yapraklarda en az dallarda bulunmaktadır. Tüm alanlarda element yoğunluğunun genel olarak C>Ca>N>Mg>K>Mn>P>Al>Fe>Na>Zn>Cu>Ni>Pb şeklinde sıralandığı ortaya çıkmıştır. Döküm yolu ile gelen ölü örtü elemanları arasında istatistiksel fark bulunurken saf ve karışık alanlar arasında ve yıllara göre istatistiksel fark bulunmamıştır.

Abstract

Litterfall is a significant pathway for the return of nutrients and carbon (C) to the soil in forest ecosystems. It provides long-term maintenance of nutrients in the forest ecosystem. For maintaining healthy forest ecosystems, knowledge about litterfall, energy, and nutrient inputs to the soil biota is important. This study was aimed to determine litterfall and nutrient return to soil in pure and mixed stands of oak (Quercus petraea (Mattuschka) Liebl.) and beech (Fagus orientalis Lipsky) in Atatürk Arboretum, Turkey. Litterfall has been collected over 3 years from 2009 to 2011 at all three sites. Litter traps were used for this purpose, and the trapped samples were sorted into fractions, which included leaves (foliar), branches/twigs, and others (e.g., acorn, flowers, bark, etc.). The concentrations of 14 elements (C, N, P, K, Ca, Na, Mg, Mn, Fe, Al, Zn, Pb, Ni, and Cu) were analyzed. The highest amount of litterfall in the three areas was measured in 2010. The average total litterfall ranged from 3947 to 4578 kg/ha. The average amounts of leaflitter in oak, beech, and oak–beech sites were 86%, 62%, and 75%, respectively. Nutrient concentrations were higher in leaves and the least in branches and twigs. Element concentrations generally showed a descending order as C>Ca>N>Mg>K>Mn>P>Al>Fe>Na>Zn>Cu>Ni> in all the sites. The pure and mixed sites were not significantly different by years, but there was a significant difference in the nutrient concentrations of litterfall fractions between the two sites.Keywords: Litter, litterfall compartments, macronutrients, micronutrients, oak, beech, mixed stands

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Çakır, M., Akburak, S. (2017). Saf ve karışık meşe, kayın meşcerelerinde ölü örtü dökümü ve bu yolla toprağa verilen besin maddeleri. Forestist, Cilt: 67 Sayı: 2, 185–200. https://ajindex.com/articles/990319

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Augusto, L., Ranger, J., Binkley, D., Rothe, A. 2002. Impact of several common tree species of European temperate forests on soil fertility. Annals of Forest Science 59(3): 233-253.
  2. Austin, A.T., Vivanco, L. 2006. Plant litter decomposition in a semi-arid ecosystem controlled by photodegradation. Nature 442(7102): 555-558.
  3. Berg, B., McClaugherty, C. 2014. Plant litter: decomposition, humus formation, carbon sequestration. Springer-Verlag, Berlin Heidelberg. Bernhard-Reversat, F. 1972. Decomposition de la litiere de feuilles en foret ombrophile de basse Cote-d’Ivoire. Oecologia plantarum 7(3): 2782-2797.
  4. Bray, J.R., Gorham, E. 1964. Litter production in forests of the world. In: Advances in ecological research, pp. 101-157.
  5. Carlisle, A., Brown, A., White, E. 1966. Litter fall, leaf production and the effects of defoliation by Tortrix viridana in a sessile oak (Quercus petraea) woodland. The Journal of Ecology 65-85.
  6. Çakır, M. 2013.
  7. Toprak Eklembacaklılarının, Kayın ve Meşe Ekosistemindeki Mevsimsel Değişimi ve Ölü Örtü Ayrışmasına Etkileri. İstanbul Üniversitesi, Fenbilimleri Enstitüsü (Doktora Tezi), İstanbul.
  8. Çepel, N., Özdemir, T., Dündar, M., Neyişçi, T. 1988. Kızılçam (Pinus brutia Ten.) ekosistemlerinde iğne yaprak dökümü ve bu yolla toprağa geri verilen besin maddeleri miktarları. Ormancılık araştırma enstitüsü 194. Enright, N. 1999. Litterfall dynamics in a mixed conifer‐angiosperm forest in northern New Zealand. Journal of Biogeography 26(1): 149-157.
  9. Hansen, K., Vesterdal, L., Schmidt, I.K., Gundersen, P., Sevel, L., Bastrup-Birk, A., Pedersen, L.B., Bille-Hansen, J. 2009. Litterfall and nutrient return in five tree species in a common garden experiment. Forest ecology and management 257(10): 2133-2144. ICP-Forests. 2010. Sampling and Analysis of Litterfall. Hamburg, Germany. Irmak, A., Çepel, N. 1968. Belgrad Ormanı’nda seçilen birer kayın, meşe ve karaçam meşcerelerinde yıllık yaprak dökümü miktarı ve bu yolla toprağa verilen besin maddelerinin tespiti üzerine araştırmalar. Journal of the Faculty of Forestry Istanbul University 18(A): 53-76.
  10. Irmak, A., Çepel, N. 1974. Bazı karaçam, kayın ve meşe meşcerelerinde ölü örtünün ayrışma ve humuslaşma hızı üzerine araştırmalar. Taş matbaası, İstanbul.
  11. Karaöz, M.Ö. 1991. Atatürk arboretumu'ndaki bazı iğne yapraklı plantasyonlarda ölü örtünün kimyasal özellikleri üzerine araştırmalar. Journal of the Faculty of Forestry Istanbul University 41(2): 68-86.
  12. Kassnacht, K., Gower, S.T. 1997. Interrelationships