KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 35 - Sayı: 2

Yeni Bir Disk Yüzlü Figürin ve Anadolu’da Tanrıça Tapınımı Kapsamında İncelenmesi

A New Disc-Faced Figurine and Its Examination Within the Scope of Goddess Worship in Anatolia

Emre ERDAN
Sayfa
189–201
Yayın Tarihi
2018-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Benzerleri arasında nadir görülen bazı özellikler sergileyen figürin, Erken Tunç Çağı II içlerine tarihlendiği düşünülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Disk yüzlü figürinler, İç Batı Anadolu’nun “İznik/Bitinya”, “Yukarı Sakarya”, “Demircihöyük”, “Kütahya”, “Afyon” ve “Kusura” gibi Erken Tunç Çağı II kültür bölgeleri ile ilişkili, sınırlı bir dağılım gösteren önemli arkeolojik eserler arasında yer almaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Başlıca karakteristik özelliği disk biçiminde oluşturulmuş yüzleri ile tanınan figürinlerin kısıtlı bir bölgede, az sayıda örnekle temsil ediliyor olması önemlidir.
💡
Sonuç & Katkı:Benzerleri arasında nadir görülen bazı özellikler sergileyen figürin, Erken Tunç Çağı II içlerine tarihlendiği düşünülmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Erken Tunç Çağı · Polos · Disk yüzlü figürin

Özet

Disk yüzlü figürinler, İç Batı Anadolu’nun “İznik/Bitinya”, “Yukarı Sakarya”, “Demircihöyük”, “Kütahya”, “Afyon” ve “Kusura” gibi Erken Tunç Çağı II kültür bölgeleri ile ilişkili, sınırlı bir dağılım gösteren önemli arkeolojik eserler arasında yer almaktadır. Başlıca karakteristik özelliği disk biçiminde oluşturulmuş yüzleri ile tanınan figürinlerin kısıtlı bir bölgede, az sayıda örnekle temsil ediliyor olması önemlidir. Disk yüzlü figürinlerin, takip eden binyıllar içerisinde tanrıça ikonografisinde görülen polos ile betimlenmiş öncül örnekler olmaları da onları önemli kılan nitelikleri arasındadır. Disk yüzlü figürinler çoğunlukla oturur bir kadını betimlerler. Kısıtlı sayıda bazı örneklerde ise figürinlerin ayakta olduğu görülür. Çalışmamız içerisinde incelediğimiz disk yüzlü figürin Dr. Kemal Uğurbil’in özel koleksiyonunda yer almaktadır. Benzerleri arasında nadir görülen bazı özellikler sergileyen figürin, Erken Tunç Çağı II içlerine tarihlendiği düşünülmektedir.

Abstract

Disc-faced figurines are among the rare archaeological artefacts related to the Early Bronze Age II cultural regions in Inland Western Anatolia such as "İznik / Bitinya", "Upper Sakarya", "Demircihöyük", "Kütahya", "Afyon" and "Kusura". It is important that these figurines, known for their characteristic disc-shaped faces are represented in a restricted area with such few examples. What makes them important is the fact that the disc-faced figurines are the first examples depicted with the polos in the iconography of the goddess in the following millennia. Disc-faced figurines often depict a sitting woman. In a limited number of examples, figurines are seen as standing. Disc-faced figurine which we examined in this study is preserved in the private collection of Dr. Kemal Uğurbil. It is thought that the figurine that exhibits some rare characteristics among the others dates back to the Early Bronze Age II.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERDAN, E. (2018). Yeni Bir Disk Yüzlü Figürin ve Anadolu’da Tanrıça Tapınımı Kapsamında İncelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 35 - Sayı: 2, 189–201. https://ajindex.com/articles/98988

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. Ay Efe, D. Ş. M. (2006). Küllüoba’da Bulunmuş Olan Pişmiş Toprak Figürinlerden Birkaç Örnek. B. Avunç (Ed.), Hayat Erkanal'a Armağan. Kültürlerin Yansıması. Studies in Honor of Hayat Erkanal. Cultural Reflections içinde (ss. 90-94).
  2. İstanbul,
  3. Ege Yayınları.
  4. Aydıngün, Ş. (2006). Kentleşme ve Tuncun Keşfi: İlk Tunç Çağı’nın Kutsal Bedenleri. Ş. Şentürk, Ş. Aydıngün (Ed.), Tunç Çağı’nın Gizemli Kadınları Sergi Kataloğu içinde (ss. 29-80),
  5. İstanbul,
  6. Yapı Kredi Yayınları.
  7. Düring, B. (2016). Küçük Asya'nın Tarihöncesi: Karmaşık Avcı–Toplayıcılardan Erken Kentsel Toplumlara. İstanbul:
  8. KU Yayınları.
  9. Bilgi, Ö. (1975). Kültepe Kazılarında Bulunmuş Olan İnsan Figürinleri/Antropomorphic Representations from the Mound of Kültepe. Belleten, 39: 201-208.
  10. Bilgi, Ö. (1979). MÖ 3. Binyılına Tarihlenen Bir Grup İnsan Figürini ve Bunların Anadolu’da Dağılışı. Anadolu Araştırmaları, 6: 133-144.
  11. Bilgi, Ö. (2012). Anadolu'da İnsan Görüntüleri: Klasik Çağ Öncesi. İstanbul:
  12. Aygaz. Bittel, K., ve Otto, H. (1939). Demirci Hüyük: Eine Vorgeschichtliche Siedlung an der phrygisch-bithynischen Grenze. Berlin: DAII. Collignon, M. (1901). Note sur les Fouilles de M. Paul Gaudin Dans la Nécropole de Yortan en Mysie. Comptes Rendus Desséances de l’Académie des Inscriptions et Belles-Lettres, 45: 810–817.
  13. Çilingiroğlu, A., Derin, Z., Abay, E., Sağlamtimur, H., Kayan, İ. (2004). Ulucak Höyük: Excavations Conducted Between 1995-2002. Louvain: Peeters. Darga, M, A., Sivas, T. ve Sivas, H. (2002). 2000 Yılı Şarhöyük-Dorylaion Kazıları. KST 23-2: 207-219.
  14. Dolunay, N. (1960). Hasanoğlan İdolü. Türk Tarih Kongresi, V: 80-86.
  15. Duru, R. (2007). Göller Bölgesi Neolitiği: Hacılar, Kuruçay Höyüğü, Höyücek, Bademağacı Höyüğü. M. Özdoğan, N. Başgelen (Ed.), Türkiye'de Neolitik Dönem: Anadolu’da Uygarlığın Doğuşu ve Avrupa'ya Yayılımı içinde (ss. 331-361).
  16. İstanbul,
  17. Arkeoloji ve Sanat. Duru, R. (2008). MÖ 8000’den MÖ 2000’e Burdur-Antalya Bölgesinin Altıbin Yılı. İstanbul:
  18. AKMED. Efe, T. (1992). 1990
  19. Yılında Kütahya, Bilecik ve Eskişehir İllerinde Yapılan Yüzey Araştırmaları. AST, 9: 561-585.
  20. Efe, T. (2007). The Theories of the ‘Great Caravan Route’ Between Cilicia and Troy: the Early Bronze Age III Period in Inland Western Anatolia. Anatolian Studies, 57: 47-64.
  21. Elliott, C. (1978). The Ghassulian Culture in Palestine: Origins, Influences and Abandonment. Levant, 10: 37-54.
  22. Erdoğan, A. (2003). Phokaia Kaya Tapınakları. Doktora Tezi, Ege Üniversitesi:
  23. İzmir.
  24. Erek, C. M. (2014). Direkli Cave: The Significance