Dergiler / Turkish Studies (Elektronik) / 2017 / Cilt: 12 - Sayı: 25

OKUL ÖNCESİ DÖNEM ÇOCUKLARININ PROBLEM DAVRANIŞLARI İLE EBEVEYNLERİNİN ÖZNEL İYİ OLUŞ DÜZEYLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

A STUDY INTO THE RELATION BETWEEN THE PROBLEMATIC BEHAVIOURS OF PRESCHOOL CHILDREN AND SUBJECTIVE WELL-BEING LEVELS OF PARENTS

Sayfa
131–148
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu sonuçlar doğrultusunda, eğitimcilere, ebeveynlere ve araştırmacılara yönelik öneriler sunulmuştur

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma, okul öncesi dönem çocuklarının problem davranışları ile ebeveynlerinin öznel iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Her sınıftan rasgele seçilen on çocuk ve anne babası toplam 273 çocuk ile anne ve babaları araştırmanın örneklemini oluşturmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu sonuçlar doğrultusunda, eğitimcilere, ebeveynlere ve araştırmacılara yönelik öneriler sunulmuştur
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırma, okul öncesi dönem çocuklarının problem davranışları ile ebeveynlerinin öznel iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini, Çorum il merkezinde yer alan bağımsız anaokullarına devam eden çocuklar ile ebeveynleri oluşturmuştur. Her sınıftan rasgele seçilen on çocuk ve anne babası toplam 273 çocuk ile anne ve babaları araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak "Kişisel Bilgi Formu", "Anaokulu ve Anasınıfı Davranış Ölçeği (Problem Davranış Ölçeği Bölümü)" ve "Öznel İyi Oluş Ölçeği" kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 20 paket programı ile analiz edilmiş ve ilişkisel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Ebeveynlerin öznel iyi oluş düzeyleri ve çocukların problem davranış düzeyleri "Alt- Üst %27"lik dilimler kullanılarak belirlenmiştir. Ebeveynlerin öznel iyi oluş düzeyleri ile çocukların problem davranış düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi için korelasyon analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda; ebeveynlerin öznel iyi oluş düzeyleri ile çocukların içe yönelim problem davranışları arasında anlamlı bir ilişki olduğu, ebeveynlerin öznel iyi oluş düzeyleri azaldıkça çocukların içe yönelim problem davranışlarının arttığı saptanmıştır. Bu sonuçlar doğrultusunda, eğitimcilere, ebeveynlere ve araştırmacılara yönelik öneriler sunulmuştur

Abstract

The current study was carried out to investigate the relation between the problematic behaviours of preschool children and subjective well-being levels of parents. The population of the research was made up of the children attending to an independent kindergarten in the provincial centre of Çorum and their parents. The sampling of the research was made up of 273 children and their parents in total, 10 children and their mothers selected randomly in each class. As a data collection tool, “Personal Information Form”, “The Scale for Kindergarten and Nursery Behaviour (Problematic Behaviour Scale Part)” and “Subjective WellBeing Scale” were used. The data gathered were analysed in the package program of SPSS 20 and relational research method was used. The subjective well-being levels and problematic behaviour levels of children were determined using “Ranges of 27% parts”. Correlation analysis was made in order to determine the relation between the problematic behaviours of preschool children and subjective well-being levels of parents. At the end of the research, it was found that there was a significant relation between the problematic behaviours of preschool children and subjective well-being levels of parents and that as the subjective well-being levels of parent decreased, there became an increase in the internalizing problem behaviours at children. Depending on these results, some recommendations were given to educators, parents and researchers

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KÖÇER, G., ATABEY, D. (2017). OKUL ÖNCESİ DÖNEM ÇOCUKLARININ PROBLEM DAVRANIŞLARI İLE EBEVEYNLERİNİN ÖZNEL İYİ OLUŞ DÜZEYLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 12 - Sayı: 25, 131–148. https://ajindex.com/articles/98929

Kaynakça (10)

  1. Aykaç, F. (2016). Mobbing, öznel iyi oluş ve mesleki doyum: psikolojik danışmanlar üzerinde bir çalışma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı Rehberlik ve Psikolojik Danışma Yüksek Lisans Programı, Tokat. Babaroğlu, A. (2016). Çocuk psikolojisi ve ruh sağlığı. 4. Baskı, Ankara:
  2. Vize Yayıncılık. Baytemir, K. (2014). Ergenlikte ebeveyn ve akrana bağlanma ile öznel iyi oluş arasındaki ilişkide kişilerarası yeterliğin aracılığı. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Anabilim Dalı, Ankara.
  3. Boysan, M. (2012). Üniversite öğrencilerinde erken dönem uyumsuz şemalar, başa çıkma stilleri ve öznel iyi oluş arasındaki ilişkilere yönelik bir model sınaması. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitimde Psikolojik Hizmetler Anabilim Dalı Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Programı, Ankara.
  4. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. 2. Baskı, Ankara:
  5. Pegem A. Canbulat, N., & Cihangir Çankaya, Z. (2014). Evli bireylerin öznel iyi olma düzeylerinin yordanması. Ege Eğitim Dergisi, 15 (2): 556-576.
  6. Çağlayan Tunç, A. (2015). Sporun üniversite öğrencilerinin sosyal kaygı ve öznel iyi oluş düzeylerine etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Konya. De Neve, J. E., Diener E., Tay L., & Xuereb C. (2013). The objective benefits of subjective wellbeing. The London School of Economics and Political Science, http://eprints.lse.ac.uk/51669/1/dp1236.pdf (Erişim Tarihi: 22.04.2017).
  7. Diener, E. (2006). Guidelines for national indicators of subjective well-being and ill-being. Journal of Happiness Studies, 7 (4): 397-404.
  8. Diener, E., & Biswas- Diener, R. (2003, February 4-5). Findings on subjective well-being and their implications for empowerment. Paper presented at the workshop on "Measuring Empowerment: Cross-Disciplinary Perspectives", Washington DC., http://siteresources.worldbank.org/INTEMPOWERMENT/ Resources/486312- 1095970750368/529763-1095970803335/diener.pdf (Erişim Tarihi: 27.04.2017)
  9. Diener, E., Oishi, S., & Lucas, R. E. (2003). Personality, culture, and subjective well-being: emotional and cognitive evaluations of life. Annual Review of Psychology, 54: 403-425.
  10. Diener, E., & Suh, E. (1997). Measuring quality of life: economic, soci