Dergiler / Fırat Üniversitesi Doğu Araştırmaları Dergisi / 2005 / Cilt: 3 Sayı: 3

PROFESYONEL FUTBOL TAKIMLARININ SALDIRGANLIK DÜZEYLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI

Sayfa
163–167
Yayın Tarihi
2005-07-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak; saldırganlık düzeylerine göre sıralandığında en saldırgan eğilim Fethiyesporlu futbolcularda, sırasıyla; Dalaman Kağıtspor, Muğlaspor, Marmarisspor’un yer aldığı, en az saldırganlık eğilim ise Milas sporlu futbolcularda bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı; Türkiye 3.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmaya Muğla ilinde 5 profesyonel takımın futbolcuları (n=75) dahil edilmiş, sporcuların yaş ortalamaları; (22,071±4,03) yıl, boy ortalamaları; (178,333±2,45) cm, vücut ağırlıkları; (72,272±5,49) kg olduğu görül-müştür.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak; saldırganlık düzeylerine göre sıralandığında en saldırgan eğilim Fethiyesporlu futbolcularda, sırasıyla; Dalaman Kağıtspor, Muğlaspor, Marmarisspor’un yer aldığı, en az saldırganlık eğilim ise Milas sporlu futbolcularda bulunmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Futbol · Saldırganlık · Profesyonel

Özet

Bu çalışmanın amacı; Türkiye 3. Ligi 6. Grupta mücadele eden büyükler kategorisinde Muğla ilindeki; (Muğ-laspor, Marmarisspor, Dalaman Kağıtspor, Milasspor, ve Fethiyespor) profesyonel futbol takımlarının futbol-cularının müsabaka öncesi saldırganlık düzeyini belirlemek ve karşılaştırma yapmaktır. Çalışmaya Muğla ilinde 5 profesyonel takımın futbolcuları (n=75) dahil edilmiş, sporcuların yaş ortalamaları; (22,071±4,03) yıl, boy ortalamaları; (178,333±2,45) cm, vücut ağırlıkları; (72,272±5,49) kg olduğu görül-müştür. Futbolcuların saldırganlık düzeylerini belirlemek için, Özcan Köknel’in saldırganlık ölçeği kullanılmış, ista-tistiki analizinde aritmetik ortalamalar (X) ve standart sapmalar (SS) alınmıştır. Takımların saldırganlık düze-yi için; One-Way ANOVA testi uygulanmış, gruplar arasındaki farklılaşma ise Tukey HSD ile p<0,05 ve p<0,01 düzeyinde incelenmiştir. Takımların saldırganlık düzeyi ortalamaları 15,19±2,92 olarak ortaya çıkmıştır. Futbol takımlarından Fethiye spor'un saldırganlık düzeyinin en yüksek (15,83±2,71), Milasspor'un ise en düşük (13,95±2,19) değerde oldu-ğu, saldırganlık düzeyleri arasında p<0,05 düzeyinde anlamlı bir fark bulundu. Farklılığın hangi gruptan kay-naklandığını bulmak için Tukey HSD testi uygulandı. Test sonuçlarına göre ise; Milasspor değerleri ile Fethi-yespor değerleri arasında istatistiksel olarak p<0,05 düzeyine anlamlı ilişki bulunmuş, diğer takımlar arasında istatistiksel olarak bir anlamlılığa rastlanmamıştır. Sonuç olarak; saldırganlık düzeylerine göre sıralandığında en saldırgan eğilim Fethiyesporlu futbolcularda, sırasıyla; Dalaman Kağıtspor, Muğlaspor, Marmarisspor’un yer aldığı, en az saldırganlık eğilim ise Milas sporlu futbolcularda bulunmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AFYON, Y. A., ÖZKAN, H., YILDIZ, S. M. (2005). PROFESYONEL FUTBOL TAKIMLARININ SALDIRGANLIK DÜZEYLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI. Fırat Üniversitesi Doğu Araştırmaları Dergisi, Cilt: 3 Sayı: 3, 163–167. https://ajindex.com/articles/988939

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. ACET M.,SERASLAN Z.:(2000) ”Futbol Seyir-cisinin Sosyo-kültürel Yapısının Şiddet Eylemi-ne Etkisi,Voleybol ve Basketbol Seyircisi ile Karşılaştırılması, s.141-158, M.Ü.BESYO Spor Bilimleri Dergisi ll.Spor Bilimleri Dergisi Özel Sayısı, İstanbul
  2. AFYON, Y. A., SAYGIN, Ö., YILDIZ, S. M.: (2000), "Muğla Bölgesi Amatör ve Genç Takım-ların Kategorilerine ve Mevkilerine Göre Saldır-ganlık Düzeylerinin Karşılaştırılması", II. Futbol ve Bilim Kongresi Bildiri Kitapçığı, İzmir
  3. BARON, R.A. & RICHARDSON, D.R.: (1994), “Human Aggression”, 2°d NewYork, Plenium Press, s.95
  4. BAUNMANN, S.:(1994),"Uygulamalı Spor Psi-kolojisi", Çev: (H. C. İKİZLER,A.O. ÖZCAN), Alfa Basım Yayın, I. Baskı, İstanbul, s.171,175
  5. BERKOWİTZ, L.: (1993), "Agression", New-York, McGraw Hill, s.23.6-ÇAKI, R.,: (1998) Bayan ve Erkek Voleybolcularda Müsabaka Ön-cesi ve Sonrası Bazı Davranış Özelliklerinin Karşılaştırılması, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitü-sü, Ankara
  6. ERŞEN E.(2000) ”Spor Ortamında Seyirci şid-detinin Sergilenmesi Bağlamında Bazı Özel Durum Değişkenleri”G.Ü.BESYO,.Sporda Psi-kososyal Alanlar Bildiri Kitapçığı,s.386-393, 23-27 Mayıs, Ankara
  7. FANATIK GAZETESI, 30 Ocak 1999, s. 12
  8. GERGEN,K.J. and GERGEN, M.N.:(1986) "So-cial Psychologie". 2nd Editıon. N. Y: Springer - Verlag, s.65
  9. KÖKNEL, Ö., (1985), "Kaygıdan Mutluluğa Ki-şilik", Altın Kitaplar Yayınevi, İstanbul, 10. KURÇ,E. ve GÖKÇEOĞLU,M., (1995), "Birey-sel Spor Yapan Sporcular ile Takım Sporu Ya-pan Sporcuların Sosyal Uyumlarının Karşılaştı-rılması", Celal Bayar Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Mezuniyet Çalışması, Manisa, s.14,15
  10. RAMAZANOĞLU,F., CANİKLİ,A., SAYGIN, Ö.: (2002) ”Futbolcular ile Taekwondocuların Saldırganlık Düzeylerinin Karşılaştırılması”, A. Ü. BESYO, Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi,Cilt:4, Sayı:2,,Erzurum 12. TIRYAKİ,S., (2000), "Spor Psikolojisi,Kavram-lar, Kurallar ve Uygulama",Eylül Kitap ve Ya-yınevi. Ankara. S.180,190
  11. YILDIRIM,B., (1997) “Futbol Seyircisinin Sal-dırganlığı ile İlgili Bir Araştırma", Yayınlanma-mış Bitirme Çalışması, Celal Bayar Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Manisa.