Dergiler / Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası / 2011 / Cilt: 64 Sayı: 2

Anlatısallık ve Tıp Etiği Eğitimindeki Yeri

Sayfa
59–73
Yayın Tarihi
2011-02-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Anlatısallık bu tablonun bir parçası haline gelmeli; tıp etiği eğitimi anlatısallık kuramından beslenmeli ve belirli ölçülerde onun tarafından belirlenmelidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:“Anlatısallık” kuramına göre, anlatarak, deneyimlerimizi öyküleyerek yașamımıza anlam atfederiz; kimliğimizi, ideolojimizi anlatılar yoluyla örer, gerçekliği betimleyerek özgün biçimde yeniden kurarız; bir anlatının karakterleri gibi bütünsellik duygusuyla yașar, yașamımızı bu bütünsellik içinde değerli kılarız.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kișilere değil, davranıșlara; değersel anlamlara değil değersel ikilemlere odaklanır.
💡
Sonuç & Katkı:Anlatısallık bu tablonun bir parçası haline gelmeli; tıp etiği eğitimi anlatısallık kuramından beslenmeli ve belirli ölçülerde onun tarafından belirlenmelidir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tıp etiği eğitimi · anlatısallık · anlatısal etik

Özet

“Anlatısallık” kuramına göre, anlatarak, deneyimlerimizi öyküleyerek yașamımıza anlam atfederiz; kimliğimizi, ideolojimizi anlatılar yoluyla örer, gerçekliği betimleyerek özgün biçimde yeniden kurarız; bir anlatının karakterleri gibi bütünsellik duygusuyla yașar, yașamımızı bu bütünsellik içinde değerli kılarız. Tikel deneyimlerimizde yatan anlam anlatılarla temsil edilebilir ve iletilebilir, dolayısıyla anlatıların irdelenmesiyle su yüzüne çıkarılabilir. Bugünkü genelgeçer anlayıșa göre etik, yabancılar arasındaki ilișkilerin “doğru” biçimde düzenlenmesiyle ilgilidir. Biyoetikçi, haklarında yorumlarda bulunup kararlar vermesi beklenen durumlara uzaktan bakan ve eylem seçenekleri önerdiği kișilerin arasına karıșmayan bir yargıç gibi davranır. Kișilere değil, davranıșlara; değersel anlamlara değil değersel ikilemlere odaklanır. Bu yaklașım, yalnızca nesnel koșullar altında yapılan değerlendirmeleri geçerli saydığı için öznel gerçekliğe kördür. Tıp etiği eğitimi, öğrencileri, uğraș yașamları boyunca karșılașacakları etik ikilemleri doğru șekilde değerlendirme, ilgili argümanları kavrama, kendi argümanını tutarlılık içinde olușturma ve uygun biçimde ifade edip savunma gibi becerilerle donatmayı amaçlamaktadır. Ne var ki, kișiye uğrașının değer yapısını sorgulamasını ve “iyi ve insancıl bir eyleme nasıl mümkündür?” sorusunu yanıtlamasını sağlayacak yetileri kazandırmamaktadır. Tıp etiği eğitimi, sağlık çalıșanı adayını “iyi bir insan” olma yönünde dönüștürecek ve uğrașının değerlerine ilișkin ona bütüncül bir görü kazandıracak ise, tıbbın gündelik yașantılarına gömülü olan değersel anlamlara yönelik bir yaklașım geliștirmek zorundadır. Tıp etiği eğitimi günümüzde iki anlayıșın belirlenimi altındadır: 1) Tıbbın bilimle özdeșleștirilmesinden köken alan “kanıta dayalı tıp” yaklașımı. 2) Etik eğitiminin kișilerin analitik akıl yürütme yeteneklerinin geliștirilmesiyle ilgili olduğu savı. Anlatısallık bu tablonun bir parçası haline gelmeli; tıp etiği eğitimi anlatısallık kuramından beslenmeli ve belirli ölçülerde onun tarafından belirlenmelidir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAVAS, M. V. (2011). Anlatısallık ve Tıp Etiği Eğitimindeki Yeri. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, Cilt: 64 Sayı: 2, 59–73. https://ajindex.com/articles/981930

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Charon, R., Banks, J.T., Connely, J.E., Hawkins, A.H., Hunter, K.M., Jones, A.H., Montello, M., Poirer, S. Literature and medicine: Contributions to clinical practice. Annals of Internal Medicine, 1995; 122: 599-606.
  2. Jones, A.H. Narrative in medical ethics. BMJ, 1999; 318: 253-256.
  3. Charon, R., Montello, M. Memory and anticipation: The practice of narrative ethics. In: Charon, R., Montello, M., edi- tors. Stories Matter: The Role of Narrative in Medical Ethics. New York, London: Routledge; 2002. p. ix-xii. Oğuz, N.Y. Klinik etik eğitiminde söylensel etiğin yeri. In: Ersoy, N., Gün- doğmuş, Ü. N., editors. 1. Ulusal Tıbbi Etik Kongresi Bildiriler Kitabı, Kocaeli: Ko- caeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Yayını; 1999. p. 93-95.
  4. Oguz, N.Y. Narrativity in bioethics: With special reference to medical ethics. Eubios Journal of Asian and International Bioethics, 1999; 9: 130-134.
  5. Oguz, N.Y. The narrative approach in teaching medical ethics: The Turkish ex- perience. Medicine and Law, 2000; 19: 421- 431. Nelson, H.L. Introduction: How to do things with stories. In: Nelson, H.L, edi- tor. Stories and Their Limits, New York, London: Routledge, 1997; p. vii-xx. Nicholas, B., Gillett, G. Doctors’ stories, patients’ stories: A narrative approach to teaching medical ethics. Journal of Medical Ethics, 1997; 23: 295-299.
  6. Kuçuradi, İ. Etik. 1. Baskı. Ankara: Tür- kiye Felsefe Kurumu; 1999.
  7. Nelson, H.L. Context: Backward, sideways, and forward. In: Charon, R., Sözlük. 1. Cilt. Ankara: Türk Dil Kuru- mu; 1998. Montello. M., editors. Stories Matter: The Role of Narrative in Medical Ethics, New York, London: Routledge, 2002; p. 39-47.
  8. Camus, A.Veba. 4. Baskı. Çev: Nedret Tanyolaç Öztokat. İstanbul: Can Yayınla- rı; 2001.
  9. Gillon, R. Bioethics, overview. In: Chadwick, R. editor. Encyclopedia of Applied Ethics (Volume 1), California: Academic Press, 1998; p. 305-317.
  10. Svenaeus, F.Hermeneutics of clinical practice: The question of textuality. Theo- retical Medicine and Bioethics, 2000; 21: 171- 189. Brody, H.Narrative ethics and institu- tional impact. In: Charon, R., Montello, M., editors. Stories Matter: The Role of Nar- rative in Medical Ethics, New York, Lon- don: Routledge, 2002; p. 149-153.
  11. Jones, A.H.Literature and medicine: Narrative ethics. Lancet, 1997; 349: 1243- 1246. Brody, H. “My story is broken; can you help me fix it?” Medical ethics and the joint construction of narrative. Literature and Medicine, 1994; 13: 79-92.
  12. Murray, T.H.What do we mean by “nar- rative ethics”? In: