Dergiler / Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi / 2009 / Cilt: 8 - Sayı: 28

ÖĞRETMEN EĞİTİMİNDE YAPILANDIRMACI YAKLAŞIMA DAYALI UYGULAMALARIN ETKİLİLİĞİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Sayfa
40–55
Yayın Tarihi
2009-02-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonucunda elde edilen bulgularda, deney grubunun öntest, sontest ve izleme testi ve klasik test sonuçlarının kontrol grubundan daha yüksek olduğu bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma, öğretmen eğitiminde yapılandırmacı yaklaşıma dayalı program uygulamalarının etkililiğinin değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada yapılandırmacı yaklaşımın uygulandığı deney grubu ile konu merkezli yaklaşımın kullanıldığı kontrol grupları arasında erişi, kalıcılık ve tutum düzeyleri açısından anlamlı bir farklılık olup olmadığı araştırılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonucunda elde edilen bulgularda, deney grubunun öntest, sontest ve izleme testi ve klasik test sonuçlarının kontrol grubundan daha yüksek olduğu bulunmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yapılandırmacı Yaklaşım · Öğretmen Eğitimi

Özet

Bu araştırma, öğretmen eğitiminde yapılandırmacı yaklaşıma dayalı program uygulamalarının etkililiğinin değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada yapılandırmacı yaklaşımın uygulandığı deney grubu ile konu merkezli yaklaşımın kullanıldığı kontrol grupları arasında erişi, kalıcılık ve tutum düzeyleri açısından anlamlı bir farklılık olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırmada ayrıca, deney grubundaki öğrencilerin otantik değerlendirme sonuçları ve bunlar arasındaki ilişkiler de araştırılmıştır. Araştırmada öntest-sontest kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma Fen Bilgisi Öğretmenliği ana bilim dalında öğrenim gören 67 öğretmen adayı üzerinde yapılmıştır. Araştırmada verilerin elde edilmesinde, çoktan seçmeli test, klasik test, tutum ölçeği ve otantik değerlendirme formları kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgularda, deney grubunun öntest, sontest ve izleme testi ve klasik test sonuçlarının kontrol grubundan daha yüksek olduğu bulunmuştur. Yine deney grubundaki öğrencilerin öğrenme ortamına ilişkin tutumlarının da kontrol grubu öğrencilerinden daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Deney grubundaki öğrencilerin otantik değerlendirme sonuçlarının yüksek olduğu ve bu sonuçlar arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler olduğu bulunmuştur. Ancak çoktan seçmeli test sonuçları ile otantik değerlendirme sonuçları arasında anlamlı ilişki bulunamamıştır.

Abstract

-

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAY, E., KARAKAYA, Ş. (2009). ÖĞRETMEN EĞİTİMİNDE YAPILANDIRMACI YAKLAŞIMA DAYALI UYGULAMALARIN ETKİLİLİĞİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 28, 40–55. https://ajindex.com/articles/97862

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Abdal-Haqq, I. (1998) “Constructivism in teacher education:considerations for those who would link practice to theory.” Source:Clearinghouse on Teaching and Teacher Education Washington DC.http://www.eric.ed. gov/ERICDocs/data/ ricdocs2sql/content_storage_01/ 0000019b/ 80/17/45/cdp Akar, H. (2003)“Impact of constructivist learning process on preservice teacher education students’ performance, retention and attitudes” (Yayınlanmamış Doktora Tezi) Ortadoğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara Akgün, Ö. ve diğerleri (2005) “İlköğretim programlarının öğretmen yeterlilikleri açısından değerlendirilmesi”. Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumu. Erciyes Üni. ve Tekışık Vakfı. 14-16 Kasım 2005.
  2. Anderson, G. (1999) Fundementals of educational research. Second edition. Routledge Falmer. London and New York. Berge, Z. (2000)“New roles for learners and teachers in online higher education”, http://www.globaled.com/articles/BergeZane2000.pdf.
  3. Büyüköztürk, Ş. (2001) Deneysel desenler. Pegem yayıncılık. Ankara Creswell, J.W. (2003) Research design. Second edition. Sage publications.London. Demirhan, C. ve Demirel, Ö. (2002) “Program geliştirmede proje tabanlı öğrenme yaklaşımı” Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. Cilt: 3, Sayı:5, 48-61.
  4. Doğanay, A. ve Tok, Ş. (2007) “Öğretimde çağdaş yaklaşımlar” (Ed:Ahmet Doğanay).Öğretim İlke ve Yöntemleri. Pegem yayıncılık. Ankara Ekiz, D. (2003) Eğitimde araştırma yöntem ve metotlarına giriş. Anı yay. Ankara Erdem, E. ve Demirel, Ö. (2002) “Program geliştirmede yapılandırmacılık yaklaşımı”. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. Sayı:23, 81-87
  5. Hendry, D.G. & Frommer, M. & Walker, R. (2006) “Constructivism and problem-based learning” Journal of Further and Higher Education, 23 (3), 359-367. http:/www.informaworld.com/smpp/title~contentt. Honebein, P. (1996) “Seven goals for the design of constructivist learning” http:// cter. ed.uiuc.edu/ JimLCourses/ edpsy490i/su01/readings/honebein.htm http://www.konnections.net/lifecircles/Bruner.htm.“Presuppositions of constructivism for ınstruction”. Kesal, F. ve Aksu, M. (2005) “Constructivist learning environment in elt methodology II Courses” Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, sayı 28, 118-126.
  6. Koç, G. (2007) “Yapılandırmacı öğrenme kuramı”. Eğitim Psikolojisi (Editör:Ayten Ulusoy). Anı yayıncılık. Ankara Korthagen, F. A. J.&Kessels, J. (1999) Linking theory and practice: changing the pedagogy of teacher education. E