KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Theatre Academy / 2023 / Cilt: 1 Sayı: 2

“Işıktan kaçıp bile isteye sürgün ederler kendilerini”: William Shakespeare’in Bir Yaz Gecesi Rüyası’nda Mekânda, Sahnede ve Metatiyatroda Sürgün

“They willfully themselves exile from light”: Exile in Space, Stage and Metatheatre in William Shakespeare’s A Midsummer Night’s Dream

Zied BEN AMOR
Sayfa
93–115
Yayın Tarihi
2023-09-26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sürgün meselesini hem edebiyat hem de tiyatro çalışmalarının merceğinden ele almak, oyunun ayrıntılarını ve karmaşıklıklarını anlamak için daha geniş perspektifler sunmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sürgün, William Shakespeare’in Bir Yaz Gecesi Rüyası adlı oyununun bütününde karşımıza çıkar.
📊
Temel Bulgular & Veri:Dönüşen karakterler şekil değiştirdiklerinde insan dünyasından sürgün edilirler.
💡
Sonuç & Katkı:Sürgün meselesini hem edebiyat hem de tiyatro çalışmalarının merceğinden ele almak, oyunun ayrıntılarını ve karmaşıklıklarını anlamak için daha geniş perspektifler sunmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Metatiyatro · Sürgün · Dönüşüm

Özet

Sürgün, William Shakespeare’in Bir Yaz Gecesi Rüyası adlı oyununun bütününde karşımıza çıkar. Dönüşen karakterler şekil değiştirdiklerinde insan dünyasından sürgün edilirler. Diğerleri ise büyülü dünyalara girmek için kendi ülkelerini ve dünyalarını terk etmek zorunda kalırlar. Kişilikler ve duygular büyü sayesinde değişir. Atina ile orman arasındaki ikilemi ve teatral dönüşümleri incelemek sürgünün coğrafi, duygusal ve mekânsal olduğunu gösterir. Sürgün aynı zamanda göçebe bir boyuta sahiptir. Oyundaki metatiyatronun incelenmesi, sürgün boyutunun varlığını desteklemektedir. Son olarak, Nathaniel C. Leonard ve Robert Weimann’ın platea, locus, meta-platea ve meta-locus gibi temel kavramlarının Bir Yaz Gecesi Rüyası’na uygulanması, Dramatik Katmanlama Spektrumu’nun sürgün tezahürlerini barındırdığı sonucuna ulaşmamızı sağlar. Bu araştırma, semantik incelemeleri tiyatro göstergebilimi ile birleştirmektedir. Sürgün meselesini hem edebiyat hem de tiyatro çalışmalarının merceğinden ele almak, oyunun ayrıntılarını ve karmaşıklıklarını anlamak için daha geniş perspektifler sunmaktadır.

Abstract

Exile runs throughout William Shakespeare’s A Midsummer Night’s Dream. Transformed characters are exiled from the human world when they change shapes. Others are forced to leave their countries and worlds to enter magical ones. Personalities and feelings shift because of magic. Examining the dichotomy between Athens and the forest and the theatrical transformations shows that exile is geographical, emotional and spatial. Exile is also endowed with a transmigrant dimension. The study of metatheatre in the play corroborates the presence of an exilic dimension. Finally, the application of Nathaniel C. Leonard’s and Robert Weimann’s fundamental notions of platea, locus, meta-platea, and meta-locus in A Midsummer Night’s Dream enables us to reach the finding that the Spectrum of Dramatic Layering hosts exilic manifestations. The research merges semantic investigations with the semiotics of theatre. Dealing with the matter of exile both from the lenses of literary and theatrical studies offers broader perspectives to understand the play’s nuances and complexities.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AMOR, Z. B. (2023). “Işıktan kaçıp bile isteye sürgün ederler kendilerini”: William Shakespeare’in Bir Yaz Gecesi Rüyası’nda Mekânda, Sahnede ve Metatiyatroda Sürgün. Theatre Academy, Cilt: 1 Sayı: 2, 93–115. https://ajindex.com/articles/978208

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Alter, J. (1990). Transformational Processes: Production/Reception. In A Sociosemiotic Theory of Theatre (pp. 149–230). University of Pennsylvania Press. http://www.jstor.org/stable/j.ctv4t811z.7
  2. Alter, J. (1990).
  3. Playwrights, Directors, Actors, and Their Work. In A Sociosemiotic Theory of Theatre (pp. 231–270). University of Pennsylvania Press. http://www.jstor.org/stable/j.ctv4t811z.8
  4. Barton, A. (2017). The Shakespearean forest. Cambridge University Press.
  5. Ben Amor, Z. (2003).
  6. When Doctor Faustus Fails, Irony Prevails: The Spectacle of Blindness in Christopher Marlowe’s The Tragical History of Doctor Faustus. English Studies Series, 3, 116-126.
  7. Ben Amor, Z. (2020). Mapping Sight and Blindness in King Lear(s) of William Shakespeare and Roberto Ciulli: Towards a Poly-optic Reading. International Review of Literary Studies, 2(2), 10–23. Retrieved from http://irlsjournal.com/ojs/index.php/irls/article/view/21
  8. Ben Amor, Z. (2022). ‘Santiago Matamoros’ or Saint James the Moor Killer: Who Wants to Kill the Moor in William Shakespeare’s Othello? Eurasian Journal of English Language and Literature, vol. 4, no. 2, Nov. 2022, pp. 144–74. dergipark.org.tr, https://dergipark.org.tr/en/pub/jell/issue/73334/1124745.
  9. Cadel, F. (2006). Exile: Interview with Toni Negri. Rethinking Marxism, 18(3), 353–366. https://doi.org/10.1080/08935690600747985
  10. Evelein, J. F. (2021). Brecht and Exile. In S. Brockmann (Ed.), Bertolt Brecht in Context (pp. 89–96).
  11. Chapter, Cambridge: Cambridge University Press. http://doi.org/10.1017/9781108608800.013
  12. Homer, Fagles, R., & Homer. (1997).
  13. The Odyssey. Penguin. Krueger, A. (2011). A white man in exile: The failure of masculinity in Athol Fugard’s Sorrows and Rejoicings. South African Theatre Journal, 25(2), 119–128. https://doi.org/10.1080/10137548.2011.636974
  14. Leonard, N. C. (2013.). The Reflexive Scaffold: Metatheatricality, Genre, and Cultural Performance in English Renaissance Drama. https://doi.org/10.7275/2K8X-0X71
  15. Leonard, N.C. (2018). All ‘Metatheatre’ is Not Created Equal: The Knight of the Burning Pestle, A Midsummer Night’s Dream, and the Navigation of the Spectrum of Dramatic Representation. Shakespeare Bulletin 36(1), 49-67. doi:10.1353/shb.2018.0004. Lin, E. T. (2009). Popular Festivity and the Early Modern Stage: The Case of George a Greene. Theatre Journal, 61(2), 271–297. http://www.jstor.org/stable/40587393
  16. MacLean, S. B. (1989). Drama and ceremony in early modern England: the REED project. Urban History Yearbook, [16], 38–4