Üriner sistem taş hastalığının nedeni %90 olguda ortaya konabilmekte; çeşitli tedavi programlarının uygulanmasıyla hastaların büyük kısmında taşın tekrar oluşması azaltılabilmekte veya önlenebilmektedir
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Uygarlığın en eski çağlarından beri idrar yolları taşlarının insanlar için önemli bir sağlık sorununu teşkil ettiği bilinmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yirmi yıl öncesine kadar üriner sistem taş hastalığının patofizyolojisini aydınlatma ve tedavisi konusundaki gelişmeler çok yavaştı.
💡
Sonuç & Katkı:Üriner sistem taş hastalığının nedeni %90 olguda ortaya konabilmekte; çeşitli tedavi programlarının uygulanmasıyla hastaların büyük kısmında taşın tekrar oluşması azaltılabilmekte veya önlenebilmektedir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri
Özet
Uygarlığın en eski çağlarından beri idrar yolları taşlarının insanlar için önemli bir sağlık sorununu teşkil ettiği bilinmektedir. Yirmi yıl öncesine kadar üriner sistem taş hastalığının patofizyolojisini aydınlatma ve tedavisi konusundaki gelişmeler çok yavaştı. Oysa günümüzde üriner sistem taş hastalığının patofizyolojisi ve tedavisine yönelik önemli gelişmeler sağlanmıştır. Üriner sistem taş hastalığının nedeni %90 olguda ortaya konabilmekte; çeşitli tedavi programlarının uygulanmasıyla hastaların büyük kısmında taşın tekrar oluşması azaltılabilmekte veya önlenebilmektedir
🔖
Bu Makaleye Atıf Yap
KULAKSIZOĞLU, S., GÖZLÜKAYA, Ö. (2003). Üriner Sistem Taş Hastalığının Nedenleri. Türk Hijyen ve Deneysel Biyoloji Dergisi, Cilt: 60 Sayı: 1, 27–32. https://ajindex.com/articles/975740
Pak YC. Etiology and treatment of urolithiasis. Amer J Kidney Disease 1991; 18 (6): 624-37. Pak YC. Role of medical prevention. J Urol 1989; 141: 798–801.
Asplin J, Parks J, Lingeman J, Kahnoski R, Mardis H, Lacey S, Goldfarb D, Grasso M, Coe F. Supersaturation and stone composition in a network of dispersed treatment sites. J Urol 1998; 159: 1821–5. Finlayson B. Physicochemical aspects of urolithiasis. Kidney Int 1978; 13: 344–9.
Kok DJ, Papapoulos SE. Physicochemical considerations in the development and prevention of calcium oxalate urolithiasis. Bone Miner 1993; 20: 1–6.
Pak YC, Fuller C, Sakhaee K, Preminger MG, Britton F. Long – term treatment of calcium nephrolithiasis with potassium citrate. J Urol 1985; 134: 11–9.
Parks HJ, Coe LF. The financial effects of kidney stone prevention. Kidney Int 1996; 50: 1706–12.
Nicar MJ, Hsu MC, Johnson T, Pak YC. The preservation of urine samples for determination of renal stone risk factor. 1987; 18 ( 6 ): 382–4.
Pak YC, Skurla C, Harvey J. Graphic display of urinary risk factors for renal stone formation. J Urol 1989; 134: –870. Laube N, Schneider A, Hesse A. A new approach to calculate the risk of calcium oxalate crystallization from unprepared native urine. Urol Res 2000; 28: 274–80. Robertson WG. Pathophysiology of stone formation. Urol Int 1986; 41: 329–33.
Robertson WG, Peacock M. Pathogenesis of urolithiasis in Scheneider. Handbook of Urology 1985; 17 (1): –334. Bongartz D, Scheneider A, Hesse A. Direct measurement of calcium oxalate nucleation with laser probe. Urol Res 1999; 27: 135–40.
Brondus AE, Isogno KL, Lang R, Ellison AF, Dreyer BE. Evidence for disordered control of 1 – 25 dihydroxyvit- amine D production in absorptive hypercalciuria. N Engl J Med 1984; 11: 73–9.
Hess B, Meinhardt U, Zipperle L, Giovanoli R. Simultaneous measurements of calcium oxalate crystal nucleation and aggregation: impact of various modifiers. Urol Res 1995; 23: 231–8.
Nicar MJ, Skurla C, Sakhaee K, Pak YC. Low urinary citrate excretion in nephrolithiasis. Urology 1983; 21: –12. Nicar MJ, Hill K, Pak YC. Inhibition by citrate of spontaneous precipitation of calcium oxalate in vitro. J Bone Min Res 1987; 2: 215–8. Pak YC. Citrate and Renal Calculi. Miner Electrolyte Metab 1994; 20: 371–7. Tisellius HG. The effect of the pH on the risk of calcium oxalate crystallization in urine. Eur Urol 1986; 12: –61. Riese RJ, Sakhaee K. Uric acid nephrolithiasis: pathogenesis and treatment. J Urol 1992; 148: 765–71.