KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 18 - Sayı: 70

OKULLARDA İNFORMEL İLETİŞİMİ KULLANMA ÖLÇEĞİ GELİŞTİRME ÇALIŞMASI

Esef Hakan TOYTOK
Emine DOĞAN
Sayfa
852–865
Yayın Tarihi
2019-04-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Açımlayıcı faktör analizi sonucunda, ölçeğin 23 madde ve beş faktörden oluştuğu tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İletişim sosyal yaşamda olduğu gibi örgütler içinde önemli bir kavramdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:İnformel iletişim örgüt çalışanları tarafından etkileşim sonucunda oluşmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Açımlayıcı faktör analizi sonucunda, ölçeğin 23 madde ve beş faktörden oluştuğu tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İletişim · Örgütsel İletişim · Formel İletişim

Özet

İletişim sosyal yaşamda olduğu gibi örgütler içinde önemli bir kavramdır. Genel olarak iletişim formal ve informel olmak üzere ikiye ayrılmaktadır. İnformel iletişim örgüt çalışanları tarafından etkileşim sonucunda oluşmaktadır. Bu iletişim türünün olumlu olduğu kadar olumsuz özellikleri de bulunmaktadır. Bu çalışmada ortaöğretim kurumlarında görev yapan öğretmenlerin informel iletişimi kullanma biçim ve düzeylerini belirlemek ve informel iletişimin okullardaki olumlu ve olumsuz etkilerini tespit etmek amacıyla bir ölçek geliştirilmesi amaçlanmıştır. Geliştirilen ölçek toplam 1268 (n1= 970, n2=298) kişiye uygulanmıştır. Birinci grubun verileriyle cevapların frekansları ve mod değerleri belirlenmiş sonrasında açımlayıcı faktör analizi yapılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda, ölçeğin 23 madde ve beş faktörden oluştuğu tespit edilmiştir. Elde edilen yapının geçerliliği, doğrulayıcı faktör analizi ile doğrulanmıştır. Ölçeğin alt faktörlerinin güvenirlik katsayıları .58 ile . 82 arasında değişmektedir. Elde edilen bulgular ölçeğin okullarda informel iletişimin kullanılma biçim ve düzeyini belirlemek, olumlu ve olumsuz sonuçlarını tespit etmek için geçerli ve güvenilir olduğunu göstermiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TOYTOK, E. H., DOĞAN, E. (2019). OKULLARDA İNFORMEL İLETİŞİMİ KULLANMA ÖLÇEĞİ GELİŞTİRME ÇALIŞMASI. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 70, 852–865. https://ajindex.com/articles/97519

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Aliefendioğlu, A. Ş. (2000). Örgüt kültürü ve örgütsel iletişim arasındaki ilişki: Bankacılık sektöründe gerçekleşen bir araştırma. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstisüsü,İstanbul.
  2. Aşkun, İ. C.veTokat, B. (2003). İşletmelerde yönetim ve örgüt. İstanbul:
  3. Eğitsel Yayın. Anderson, J. C., & Narus, J. A. (1984). A model of the distributor’s perspective of distributor-manufacturer working relationships. Journal of Marketing, 48 (4), 62-74.
  4. Bektaş M. (2014). Yönetim tarzlarının örgütsel iletişim kanallarına etkisi: Burdur ili kamu kurumları örneği. Yayımlanmamış doktora tezi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta. Bentler, P.M. & Bonett, D.G. (1980). Significance tests and goodness of fit in the analysis of covariance structures. Psychological Bulletin, 88, 588–606.
  5. Bursalıoğlu, Z. (2005). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. Ankara:
  6. PegemA. Byrne, B. M. (1998). Structural equation modeling with LISREL, PRELIS, and SIMPLIS: Basic concepts, applications and programming. Mahwah, New Jersey: Lawrance Erlbaum Associaties. Dicle, Ü. (1974). Bir yönetim aracı olarak örgütsel haberleşme. Ankara: Milli Prodüktivite Merkezi Yayınları.
  7. Eğinli, A. T. ve Bitirim, S. (2008). Kurumsal Başarının Önündeki Engel: Zehirli (Toksik) İletişim. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 5 (3),124-140.
  8. Eroğlu, E. (2005). Yöneticilerin Dedikodu ve Söylentiye Yönelik Davranış Biçimlerinin Belirlenmesi (Arfor Taşıma Hizmetleri A. Ş.’de Bir Uygulama). Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi,14, 203-218.
  9. Guffey, M. E., Loewy, D., Rhodes, K. & Rogin, P. (2005). Business communication: Process and product. Toronto: Nelson. Gürses,Y. (2006). Eğitim örgütlerinde yöneticilerin etkili iletişim kurma becerilerinin belirlenmesine yönelik bi raraştırma (Kütahya Merkez İlçe örneği). Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Dumlupınar Üniversitesi,
  10. Kütahya. Gürüz, D. & Yaylacı Ö. G. (2004). İletişimci gözüyle insan kaynakları yönetimi. İstanbul:
  11. Media Cat Kitapları. Kalla, H.A. (2005). Integrated internal communications: a multidisciplinary perspective. Corporate Communications: An International Journal, 10 (4), 302–314.
  12. Karcıoğlu, F., Timuroğlu, M. K. ve Çınar, O. (2009). Örgütsel iletişim ve iş tatmini ilişkisi- bir uygulama. Yönetim, 20 (63), 59-76.
  13. Lunenburg, F. C. (2010). Formal communication channels: Upward, downward, horizontal and external. Focus on Colleges, Universities and Schools, 4 (1), 1-7. Mem