KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi / 2017 / Cilt: 16 - Sayı: 62

ARKEOLOJİK ve KIRSAL MİMARİ MİRAS BİRLİKTELİĞİNİN KORUNABİLİRLİĞİ: OĞUZ/DARA ANTİK KENTİ ÖRNEĞİ

Ebru HARMAN ASLAN
Cengiz CAN
Sayfa
1063–1080
Yayın Tarihi
2017-07-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmanın amacı, arkeolojik alanlarla geleneksel kırsal dokuları bir arada barındıran ve bu özellikleriyle bir bütün oluşturan Oğuz/Dara Antik kenti’nin kültürel miras değerlerini ve bu yerleşimin korunabilirliğini tartışmaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Anadolu yerleşmelerin pek çoğunun ortak özelliği, sürekli iskân görmesi sonucu oluşan fiziksel ve kültürel katmanlaşmadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çoğunluğu kuruluş döneminden kalan savunma ve su yapıları ile nekropol alanlarıyla dikkat çeken kentin, diğer arkeolojik alanlardan farkı üzerinde bulunan geleneksel kırsal dokuda yaşantının günümüzde de devam etmesidir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmanın amacı, arkeolojik alanlarla geleneksel kırsal dokuları bir arada barındıran ve bu özellikleriyle bir bütün oluşturan Oğuz/Dara Antik kenti’nin kültürel miras değerlerini ve bu yerleşimin korunabilirliğini tartışmaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Arkeolojik miras · kırsal mimari miras · kültürel miras değerleri

Özet

Anadolu yerleşmelerin pek çoğunun ortak özelliği, sürekli iskân görmesi sonucu oluşan fiziksel ve kültürel katmanlaşmadır. Tarihi katmanlaşma niteliği kentsel yerleşmelerin olduğu kadar, kırsal yerleşmelerin de özgün karakteri olarak karşımıza çıkabilmektedir. Bu bağlamda, arkeolojik kalıntılarıyla geleneksel kırsal mimarisi iç içe geçmiş bir biçimlenmeyle günümüze ulaşan örneklerden biri de Oğuz/Dara kırsal yerleşimidir. Dara, erken Bizans döneminde bir sınır garnizon kenti olarak kurulmuştur. Çoğunluğu kuruluş döneminden kalan savunma ve su yapıları ile nekropol alanlarıyla dikkat çeken kentin, diğer arkeolojik alanlardan farkı üzerinde bulunan geleneksel kırsal dokuda yaşantının günümüzde de devam etmesidir. Arkeolojik kaynakları nedeniyle 1. derece arkeolojik sit statüsü verilen Dara’da, arkeolojik alanın tahribatının önüne geçmek ve kullanım koşullarının sınırlılığı nedeniyle yerel halkın mağduriyetini önlemek için yerleşimin taşınması gündeme gelmektedir. Öte yandan, Dara’nın kültür katlarının en üst tabakasını oluşturan geleneksel kırsal dokuya ve/veya arkeolojik kalıntılarla birlikteliğinden oluşan katmanlaşmaya miras değeri atfedilmeyerek, bunları korumaya yönelik herhangi bir çaba gösterilmemektedir. Bu çalışmanın amacı, arkeolojik alanlarla geleneksel kırsal dokuları bir arada barındıran ve bu özellikleriyle bir bütün oluşturan Oğuz/Dara Antik kenti’nin kültürel miras değerlerini ve bu yerleşimin korunabilirliğini tartışmaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ASLAN, E. H., CAN, C. (2017). ARKEOLOJİK ve KIRSAL MİMARİ MİRAS BİRLİKTELİĞİNİN KORUNABİLİRLİĞİ: OĞUZ/DARA ANTİK KENTİ ÖRNEĞİ. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 62, 1063–1080. https://ajindex.com/articles/97398

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Ahunbay, M. (1991).
  2. Dara-Anastasiopolis, XII. Kazı Sonuçları Toplantısı I, 28 Mayıs-1 Haziran 1990 (ss.391-397). Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi. Ahunbay, M. (1992). Dara-Anastasiopolis 1990
  3. Yılı Çalışmaları, XIII. Kazı Sonuçları Toplantısı I, 27-31 Mayıs 1991 (ss.197-203). Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi. Ahunbay, M. (2005).
  4. Antik Mardin, F. Özdem (Ed.), Taşın Belleği Mardin (ss.41-74). İstanbul:
  5. Yapı Kredi Yayınları.
  6. Ahunbay, Z. (2015). Mardin’in Oğuz Köyü’ndeki Anıtlar ve Korunmaları ile İlgili Öneriler, F. Atay ve N. Özcan (Ed.), Kargir Yapılarda Koruma ve Onarım Semineri VII Bildiri Kitabı 1-2 Aralık 2015, (ss. 192-203). İstanbul:
  7. İBB KUDEP. Ainsworth, W. F. (1842). Travels and Researches in Asia Minor, Mesopotamia, Chaldea and Armenia. London: Parker. Can, B. ve Erdoğan, N. (2014).
  8. Dara, Bizans-Sasani Sınırında Bir Garnizon Kenti ve Kazıları, M.A. Yılmaz ve H. Kasapoğlu (Ed.), Anadolu'nun Zirvesinde Türk Arkeolojisinin 40 Yılı, (ss. 347-371). Ankara:
  9. Bilgin Kültür Sanat Yayınları.
  10. Croke, B., & Crow, J. (1983). Procopius and Dara. The Journal of Roman Studies, 73, 143-159. doi:10.2307/300078 Demirkent, I. (2005).
  11. Ortaçağ'da Mardin, F. Özdem (Ed.), Taşın Belleği Mardin (ss.75-97). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. Ebû Abdullah Muhammed İbn Battûta Tancî (2010). İbn Battuta Seyahatnamesi I, 4. Baskı, A. S. Aykut (Çev.) İstanbul:Yapı Kredi yayınları. Feilden, B. M. ve Jokilehto, J. (1993). Management Guidelines for World Cultural Heritage Sites. Rome: ICCROM. Gregory, S. (1995). Roman Military Architecture on the Eastern Frontier. Amsterdam: AM Hakkert. Kinneir, J. M. (1818). Journey Through Asia Minor, Armenia And Koordistan in the Years 1813 and 1814. London: Murray. Olivier, G. A. (1801). Voyage dans l'Empire Othoman l'Egypte et la Perse, Tome Quatrieme. Paris: Agasse. Sinclair, T. A. (1989). Eastern Turkey: An Architectural and Archaeological Survey. London: The Pindar Press.
  12. Jokilehto, J. (1999). A History of Architectural Conservation. Oxford: Butterworth Heinemann. Jokilehto, J. (2007).
  13. Conservation Concepts, J. Ashurst (Ed.), Conservation of Ruins (ss. 3-9). Oxford: Butterworth Heinemann. English Heritage (2008). Conservation Principles Policies and Guidance for the Sustainable Management of the Historic Environment. London: English Heritage. Australia ICOMOS (1999). The Burra Charter The Australia ICOMOS Charter for Places of Cultural Significance. Australia ICOMOS. URL-1 Mardin Müzesi Dara Kazısı, 22 Haziran 2016 tarihinde http://www.ma