Dergiler / Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi / 2017 / Cilt: 16 - Sayı: 64-Ek Sayı

AİLE İÇİNDE YAŞANAN ANLAŞMAZLIKLAR: EBEVEYNLERİN VE ÇOCUKLARIN GÖRÜŞLERİ

DISAGREEMENTS IN THE FAMILY: VIEWS OF PARENTS AND CHILDREN

Sayfa
1510–1530
Yayın Tarihi
2017-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu nedenle aile üyelerinin doğru ve etkili iletişim becerileri geliştirebilmeleri için psiko-sosyal açıdan desteklenmeleri gerektiği anlaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:tepkileri; sorunu doğrudan deneyimleyen anne, baba ve çocukların öznel bakış açısıyla anlamaya çalışmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu kapsamda 10 evli çift ve bu çiftlerin birer çocukları (5 kız ve 5 erkek) olmak üzere toplam 30 kişiyle yüz yüze görüşmeler yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu nedenle aile üyelerinin doğru ve etkili iletişim becerileri geliştirebilmeleri için psiko-sosyal açıdan desteklenmeleri gerektiği anlaşılmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Aile · Aile İçi Anlaşmazlıklar · Ebeveyn

Özet

tepkileri; sorunu doğrudan deneyimleyen anne, baba ve çocukların öznel bakış açısıyla anlamaya çalışmaktır. Aile içi ilişkileri deneyimleyen katılımcılarla derinlemesine görüşmelerin yapıldığı bu araştırmada, nitel araştırma yaklaşımına dayalı durum tespiti niteliğinde betimsel bir çalışma gerçekleştirilmiştir. Bu kapsamda 10 evli çift ve bu çiftlerin birer çocukları (5 kız ve 5 erkek) olmak üzere toplam 30 kişiyle yüz yüze görüşmeler yapılmıştır. Görüşmelerde çocuklar ve anne-babalar için tasarlanan yarı yapılandırılmış görüşme formları kullanılmıştır. Katılımcılardan elde edilen veriler içerik analizine tabi tutularak kodlanmış ve bu kodlar ortak temalar altında sınıflandırılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre toplumun en küçük sosyal birimi olan ailede; çocuklarla ilgili konular, olumsuz alışkanlıklar, tercihlerin farklı olması ve sorumlulukların aksatılması konularında anlaşmazlıklar yaşandığı ve bu anlaşmazlıklar karşısında aile bireylerinin uzlaşmacı tepkiler yerine, saldırgan ve kaçınmacı tepkiler ortaya koydukları görülmüştür. Bu nedenle aile üyelerinin doğru ve etkili iletişim becerileri geliştirebilmeleri için psiko-sosyal açıdan desteklenmeleri gerektiği anlaşılmıştır.

Abstract

The aim of this study is to comprehend the disagreements arising in a family and reactions to these disagreements from a subjective perspective of mothers, fathers, and children (5 female and 5 male) who directly experience the problem. The present study, in which in-depth interviews were conducted with participants who have experienced family relationships, is a descriptive study based on qualitative research approach. Within this scope, face-to-face interviews were conducted with a total of 30 people including 10 married couples and their children. In the interviews, semi-structured interview forms developed for children and parents were used. The data obtained from the participants were coded by content analysis and these codes were classified under the common themes. According to the study results, members of a family, which is the smallest social unit of the society, have disagreements over children’s issues, negative habits, have different preferences and interruption of responsibilities and they provoke aggressive and avoidant reactions rather than reconciliatory reactions against these disagreements. Therefore, it is seen that family members need to be psycho-socially supported so that they can develop accurate and effective communication skills.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CAMADAN, F., KARATAŞ, Z., BOZALİ, S. (2017). AİLE İÇİNDE YAŞANAN ANLAŞMAZLIKLAR: EBEVEYNLERİN VE ÇOCUKLARIN GÖRÜŞLERİ. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 64-Ek Sayı, 1510–1530. https://ajindex.com/articles/97254

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. ASPB. (2015). Türkiye Boşanma Nedenleri Araştırması-2014. İstanbul:
  2. Çizge Tanıtım. Aydın, B. (2013). Çocuk ve Ergen Psikolojisi (4. b.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık. Ayçiceçi Dinn, A. and Caldwell-Harris, C. L. (2016). How collectivism and family control influence depressıve symptoms ın Asian American and European American college students. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi (www.esosder.org). 15(57), 579-599.
  3. Babahanoğlu, R., & Özdemir, S. G. (2016). Aile İçi Şiddetin Çocuk Üzerindeki Etkisi Konusunda Sosyal Hizmet ve Hukuk Fakültesi Öğrencilerinin Görüşlerinin İncelenmesi. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(2), 1067-1087.
  4. Balcı, S., & Yılmaz, M. (2000). Çocukları Anaokuluna Devam Eden Annelere Verilen İletişim Becerileri Eğitiminin Ailenin İşlevlerine Etkisi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(14), 17-24.
  5. Başoğul, C., Lök, N., & Öncel, S. (2017). Çocukların Aile İçi Şiddetten Korunmasında Ailelere Yönelik Girişimler. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 9(2), 123-135.
  6. Baumrind, D. (1971). Current Patterns of Parental Authority. Devolopmental Psychology Monograps, 4(2), 1-103.
  7. Becker, G. S. (1993). A Treatise on the Family. Cambridge: Harvard University Press.
  8. Berg, B. L., & Lune, H. (2015). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Konya: Eğitim Yayınevi.
  9. Carlson, M. J., Pilkauskas, N. V., McLanahan, S. S., & Brooks-Gunn, J. (2011). Couples as Partners and Parents Over Children's Early Years. Journal of Marriage and Family, 73(2), 317–334.
  10. Creswell, J. W. (2013). Nitel Araştırma Yöntemleri. (M. Bütün, & S. B. Demir, Çev.) Ankara:
  11. Siyasal Kitabevi.
  12. Cummings, E. M., & Davies, P. T. (2002). Effects of Marital Conflict on Children: Recent Advances and Emerging Themes in Process-Oriented Research. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 43(1), 31-63.
  13. Cummings, E. M., & Davies, P. T. (2014). Çocuklar ve Evlilik Çatışması: Aile Anlaşmazlığı ve Çözümünün Etkisi. (G. Şendil, Çev.) Ankara:
  14. Nobel Akademik Yayıncılık. Çağ, P., & Yıldırım, İ. (2013). Evlilik Doyumunu Yordayan İlişkisel ve Kişisel Değişkenler. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(39), 13-23.
  15. Demir, Ü. (2016). Sosyal Medya Kullanımı ve Aile İletişimi: Çanakkale’de Lise Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma. Selçuk İletişim, 9(2), 27-50.
  16. Demirtaş-Zorbaz, S., & Korkut-Owen, F. (2013). Çocuklar İçin Aile İlişkileri Ölçeği’nin Geliştirilmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(39), 58-67. El‐Sheikh, M., Buckhalt, J. A., Mark Cummings, E., & Ke