Dergiler / Ege Coğrafya Dergisi / 2023 / Cilt: 32 Sayı: Cumhuriyet'in 100. Yılı Özel Sayısı

Türkiye Turizminin Son Elli Yılı (1973-2022): Politikalar, Stratejiler ve Krizler Bağlamında Yabancı Turist Talebinin Değerlendirilmesi

Last Fifty Years of Turkish Tourism (1973-2022): Evaluation of Foreign Tourist Demand in the Context of Policies, Strategies and Crises

Sayfa
47–68
Yayın Tarihi
2023-10-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Nitekim yabancı turistlerin geldikleri ülkelerde Avrupa pazarının hakimiyeti devam etmiş, Güneydoğu Asya gibi potansiyel pazarlara ulaşılamamıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Toplumsal ve ekonomik olaylar, siyasal krizler, savaşlar-çatışmalar, doğal afetler ve salgın hastalıklar gibi dışsal şoklara karşı kırılgan dinamiklere sahip olan Türkiye turizminin gelişimi 1980’li yıllardan itibaren ivme kazanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yürürlüğe konulan ulusal politika ve stratejilerin etkisiyle Türkiye turizmi, planlı dönemle birlikte sistematik olarak ele alınmaya başlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Nitekim yabancı turistlerin geldikleri ülkelerde Avrupa pazarının hakimiyeti devam etmiş, Güneydoğu Asya gibi potansiyel pazarlara ulaşılamamıştır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2022 Verileri
⚙️Değişkenler:Turizm · Türkiye Turizmi · Krizler

Özet

Toplumsal ve ekonomik olaylar, siyasal krizler, savaşlar-çatışmalar, doğal afetler ve salgın hastalıklar gibi dışsal şoklara karşı kırılgan dinamiklere sahip olan Türkiye turizminin gelişimi 1980’li yıllardan itibaren ivme kazanmıştır. Yürürlüğe konulan ulusal politika ve stratejilerin etkisiyle Türkiye turizmi, planlı dönemle birlikte sistematik olarak ele alınmaya başlanmıştır. Türkiye turizminin gelişimini anlamak için Türkiye’ye yönelik uluslararası turizm hareketlerinin zamansal ve alansal dinamiklerinin analiz edilmesi önem arz etmektedir. Çalışmada 1973-2022 yılları arasında Türkiye’ye yönelik uluslararası turizm hareketleri kapsamında gelen yabancı turistlerin çeşitli değişkenlere göre değişimlerinin zamansal ve mekânsal boyutlarını ortaya koymak amaçlanmıştır. Sözü edilen değişkenler; yabancı turistlerin yıllara, aylara ve taşıt araçlarına göre değişimi; giriş yaptıkları sınır kapılarının bağlı bulunduğu illere ve geldikleri ülkelere göre dağılışı/değişimi olarak sıralanmaktadır. Çalışmada çeşitli veri kaynaklarından elde edilen ikincil veriler ele alınmış; konuya ilişkin tablo, grafik ve haritalar hazırlanarak değerlendirilmiştir. Türkiye’ye yönelik uluslararası turizm hareketlerinin 1980’li yıllardan itibaren ivme kazandığı görülürken küresel, bölgesel ve ulusal ölçekte meydana gelen olaylar, yabancı turist talebinde dönemsel değişmelere neden olmuştur. 1990’lı yıllardan sonra Türkiye turizmini yıl geneline ve Anadolu’ya yayma, pazarı çeşitlendirme ve alternatif turizm türlerini geliştirme politikalarının yürürlüğe konulmasına rağmen turizmin mevsimselliği ve kıyılarda yoğunlaşması sorunu aşılamamıştır. Nitekim yabancı turistlerin geldikleri ülkelerde Avrupa pazarının hakimiyeti devam etmiş, Güneydoğu Asya gibi potansiyel pazarlara ulaşılamamıştır.

Abstract

Since the 1980s, the development of tourism in Turkey, which possesses vulnerable dynamics in response to external shocks such as social and economic events, political crises, conflicts, wars, natural disasters, and pandemics, has increased. With the implementation of national policies and strategies, the systematic approach to Turkey's tourism began during the planned period. To understand the development of Turkey’s tourism, it is crucial to analyze the temporal and spatial dynamics of international tourism movements to Turkey. This study aims to reveal the changes in foreign tourism movements to Turkey between 1973 and 2022 related various variables. These variables include the annual and monthly fluctuations in foreign tourists' numbers, as well as variations based on the means of transportation used. Moreover, the distribution and changes related the provinces corresponding to the border crossing point and their countries of origin were also examined. Secondary data obtained from various sources were analyzed and tables, graphs, and maps related to the subject were prepared for evaluation. It can be observed that international tourism to Turkey gained momentum starting from the 1980s, while global, regional, and national crisis caused periodic fluctuations in foreign tourist demand. Despite the implementation of policies to extend tourism throughout the year and to Anatolia, to diversify the market, and to develop alternative tourism types after the 1990s, the seasonality of tourism and concentration in coastal areas have remained problematic. In fact, the dominance of the European market in the countries of origin of foreign tourists continued, and potential markets such as Southeast Asia remained untapped.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAYKAL, F., EMEKLİ, G., OĞAN, O. (2023). Türkiye Turizminin Son Elli Yılı (1973-2022): Politikalar, Stratejiler ve Krizler Bağlamında Yabancı Turist Talebinin Değerlendirilmesi. Ege Coğrafya Dergisi, Cilt: 32 Sayı: Cumhuriyet'in 100. Yılı Özel Sayısı, 47–68. https://ajindex.com/articles/971549

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Acar, A. (2017). I. Körfez Savaşı’nın Türk dış politikasına etkisi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Kütahya. Alaeddinoğlu, F. (2007). Van halkının turisti ve turizmi algılama şekli. Coğrafi Bilimler Dergisi, 5 (1), 1-16. DOI: 10.1501/Cogbil_0000000074 Alaeddinoğlu, F. & Rol, S. (2020). COVID-19 pandemisi ve turizm üzerindeki etkileri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Salgın Hastalıklar Özel Sayısı, 233-258.
  2. Aşan, Z. (2006). Türkiye’ye gelen yabancı turistlerin çeşitli özelliklerinin grafiksel kategorik veri analizi ile incelenmesi, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 17(2), Güz: 153-160.
  3. Ayaz, N. (2016). Ekonomik krizlerin turizm sektörüne olan etkileri üzerine bir inceleme, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(59), 1360-1371. DOI: 10.17755/esosder.263237 Aymankuy Ş. (2001). Turizm sektöründe kriz yönetimi. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (6), 105-118.
  4. Başer, M. Y. & İnce, E. (2022). Turizmi etkileyen küresel krizler ve kriz döneminde uygulanan stratejiler: 2000-2021
  5. Dönemi. Sosyal, Beşerî ve İdari Bilimler Dergisi, 5(9), 1312-1331.
  6. Baykal, F. (2015). Uluslararası turizm ulaştırmasının akış yönü ve dağılış dokusu. Ege Coğrafya Dergisi, 24(2), 57-68.
  7. Batuhan, T. (2020). On birinci kalkınma planında turizm politikaları. Uluslararası Global Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(2), 77-84.
  8. Blake, A., & Sinclair, M. T. (2003). Tourism crisis management: US response to September 11. Annals of tourism research, 30(4), 813-832. DOI:10.1016/s0160-7383(03)00056-2
  9. Büyükşalvarcı, A., Şapçılar, M. C. & Bayrakçı, S. (2016). Kalkınma planları kapsamında turizm endüstrisinin değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal ve Teknik Araştırmalar Dergisi, (11), 186-201.
  10. Can, İ. I. & Emir, O. (2021). Beş yıllık kalkınma planları kapsamında kitle turizmine ve alternatif turizme bakışın değerlendirilmesi. Uluslararası Türk Dünyası Turizm Araştırmaları Dergisi, 6(1), 125-155. DOI: https://doi.org/10.37847/tdtad.884687
  11. Crouch, G. I. (1994). The study of international tourism demand: A survey of practice. Journal of Travel research, 32(4), 41-55. DOI: https://doi.org/10.1177/004728759403200408
  12. Crouch, G. I. (1995). A meta-analysis of tourism demand. Annals of tourism research, 22(1), 103-118. DOI: https://doi.org/10.1016/0160-7383(94)00054-V
  13. Demir, Ç. (2010). 1980-2007 Türkiye Turizm Talebinin Ekonometrik Analizi: Zaman Serisi Yaklaşımı, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitü