KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Coğrafi Bilimler Dergisi / 2023 / Cilt: 21 Sayı: 2

Üniversite Şehri Kriterleri: Eskişehir Örneği

The criteria of university city: A case study of Eskişehir

Deniz Ateş(BİLECİK ŞEYH EDEBALİ ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-8373-7328
Harun Tunçel(BİLECİK ŞEYH EDEBALİ ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-1304-7177
Sayfa
198–234
Yayın Tarihi
2023-10-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Son olarak Covid-19 döneminde üniversitelerin uzaktan eğitime geçmesi ve bunun şehirde görülen etkileri tartışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Şehirlerin sınıflandırılması için birtakım ölçütlere gerek duyulmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu ölçütler değişken olmakla birlikte asıl amacı şehirlerin arazi kullanımındaki farklılaşmayı ve birbirleri ile olan ilişkilerini anlamaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Son olarak Covid-19 döneminde üniversitelerin uzaktan eğitime geçmesi ve bunun şehirde görülen etkileri tartışılmıştır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Üniversite şehri · Öğrenci şehri · Şehir kimliği

Özet

Şehirlerin sınıflandırılması için birtakım ölçütlere gerek duyulmaktadır. Bu ölçütler değişken olmakla birlikte asıl amacı şehirlerin arazi kullanımındaki farklılaşmayı ve birbirleri ile olan ilişkilerini anlamaktır. Günümüzde şehirlerin tanımlanması için yaygın olarak kullanılan ölçütler idari sınırlar, nüfus ve ekonomik faaliyetlerdir. Bu çalışmada üç devlet üniversitesi bulunan Eskişehir’in, uzun yıllardır sözü edilen “üniversite şehri” kimliği sorgulanmıştır. Üniversite şehri fonksiyonunu tanımlamak için; literatür taraması, toplanan veriler ve arazi çalışmaları sonucunda, “beşeri unsurlar ve mekânsal göstergeler” olarak iki ana kriter ve alt kriterler oluşturulmuştur. Beşeri unsurlar; üniversiteye kayıtlı öğrenci nüfusu, ulaşım özellikleri, mal ve hizmete erişim, barınma, yerel yönetimlerin desteği, istihdam, sosyo-kültürel imkânlardır. Mekânsal göstergelerde ise şehir içindeki farklı amaçlar için kullanılan alanlar dikkate alınarak Üniversite Caddesi’ndeki işletmeler değerlendirilmiştir. Ayrıca Eskişehir’de kentsel mekân kullanımına ilişkin öğrenci, yerel halk ve ortak alan olmak üzere üç ana alışveriş alanı belirlenmiştir. Son olarak Covid-19 döneminde üniversitelerin uzaktan eğitime geçmesi ve bunun şehirde görülen etkileri tartışılmıştır.

Abstract

Criteria are needed to classify cities. The criteria are variable and its purpose is to understand the differentiation in the land use of cities.The criteria used to define cities today are administrative borders, population and economic activities. In the study, the identity of Eskişehir, which has three state universities, as a "university city", which has been mentioned for years, questioned. To define university city function; As a result of literature review, collected data and field studies, two main criteria established as “human factors and spatial indicators”. Human elements; student population registered at the university, transportation features, access to goods and services, accommodation, support of local governments, employment, socio-cultural opportunities. Spatial indicators; The businesses on University Street in city evaluated. In Eskişehir, three main shopping areas determine in the urban space: students, local people, common areas. During Covid-19, universities' transition to distance education and its effects in the city discussed.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Ateş, D., Tunçel, H. (2023). Üniversite Şehri Kriterleri: Eskişehir Örneği. Coğrafi Bilimler Dergisi, Cilt: 21 Sayı: 2, 198–234. https://doi.org/10.33688/aucbd.1260029

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (87)

  1. Açıköğretim Fakültesi (AÖF, 2019). Aktif Öğrenci İstatistikleri, 10.03.2019 tarihinde Açıköğretim Fakültesi Öğrenci İşleri Dairesi Başkanlığından alınmıştır.
  2. Ada, Ş., Bilgili, A.S. (2008). Üniversitenin Şehrin Sosyo-Ekonomik Kalkınmasına Etkisi: Atatürk Üniversitesi Örneği. 2. Ulusal İzmir İktisat Kongresi, İzmir.
  3. Akçakanat, T., Çarıkçı, İ., Dulupçu, M.A. (2010). Üniversite öğrencilerinin bulundukları il merkezine ekonomik katkıları ve harcama eğilimleri: Isparta 2003–2009 Yılları Örneği. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22, 165-178, Isparta. Aktaş, S.G., Ofli, G., Balaban, G. (2013). Sosyo-kültürel yapının üniversite öğrencilerinin bölüm seçimi üzerindeki etkisi, Anadolu Üniversitesi örneği. İş, Güç” Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 15 (4), 59-71, Bursa. doi: 10.4026/1303-2860.2013.0237.x
  4. Anadolu Üniversitesi (2021). Anadolu Üniversitesi İdare Faaliyet Raporu, 27.02.2023 tarihinde https://cdn.anadolu.edu.tr/files/anadolu-cms/GVz7qwkr/file/2021-idare-faaliyet-raporu5f15ff80d0034776.pdf adresinden alınmıştır.
  5. Arslan, H. (2014). Çankırı Karatekin Üniversitesi'nin kente ekonomik katkısı ve öğrenci harcamalarının farklı değişkenler açısından analizi. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (12), 114-127, Diyarbakır. Aslan, İ., Sırrım, V., (2019). Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi’nin Süleyman Paşa ilçesinin ekonomik gelişimi üzerindeki etkileri: Öğrenci tüketim harcamaları özelinde bir değerlendirme. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi. 8 (15), 61–76, Tekirdağ. Ateş, D. (2019), Üniversite Şehri Kriterleri Üzerine Bir Çalışma Eskişehir Örneği, Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Bilecik. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp adresinden alınmıştır.
  6. Avcı, S. (2004). Şehirsel yerleşmelerin belirlenmesinde kullanılan kriterler ve Türkiye örneği. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Dergisi, (9), 9-28, İstanbul.
  7. Brownrigg, M. (1973). The economic impact of a new university. Scottish Journal of Political Economy, XX (2), 123, Brown.
  8. Cantürk, A. (2020). Türkiye’de üniversite müzeleri üzerine bir değerlendirme. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13 (70). doi: 10.17719/jisr.2020.4097
  9. Çağlayandereli, M. ve Güleş, H. (2013). Üniversite Kenti Markasının Sosyolojik Analizi. KBAM 4. Kentsel ve Bölgesel Araştırmalar Ağı Sempozyumu Bildiri Kitabı, 28-30 Kasım 2013: 727-745, Mersin.
  10. Çalışkan, Ş. (2010). Üniversite Öğrencilerinin harcamalarının kent ekonomisine katkısı (Uşak Üniversitesi Örneği). Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 9 (31), 169-179. Çalışkan, V., Sarış, F. (2008). Çanakkale şehrinde üniversite- konut ilişkisi. Doğu Coğrafya Dergisi, (20), 215-237, Erzurum. Çatalbaş, N. (2007). Üniversite-Yerel ekonomi ilişkisinde kutuplaşma teorisi iyi bir model olabilir mi? Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Yerel Ekonomiler Özel Sayısı: 90-101, Konya. Çetin, M., Kaşlı, M., Ecevit, E., Serel, A. (2008). Üniversite öğrenci harcamalarının analizi ve bölge ekonomilerine katkılarını belirlemeye yönelik bir araştırma. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 15 (2), 99-113, Manisa. Darkot, B. (1972). Şehir ayrımında nüfus sayısı ve fonksiyon kriterleri. İstanbul Üniversitesi Coğrafya Enstitüsü Dergisi, (16): 3-8, İstanbul.
  11. Demirel, M. (2014). Burdur Kent İmajı: Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi öğrencileri üzerine bir alan araştırması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6 (10), 230-241. Burdur. Demireli, C., Taşkın, E. (2013). Üniversite öğrencilerinin bulundukları şehre ekonomik katkıları: Kütahya il merkezi örneği. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 37, 321-328, Kütahya. Demirsoy, S. (2017). Üniversite Öğrencilerinin Kentleşme Süreçleri Üzerine Etkileri: Bülent Ecevit Üniversitesi Örneği. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kamu Yönetimi Anabilim Dalı, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kütahya. https://acikbilim.yok.gov.tr/bitstream/handle/20.500.12812/612452/yokAcikBilim_10138759.pdf?sequence=-1&isAllowed=y adresinden alınmıştır.
  12. Duke-Williams, O. (2009). The geographies of student migration in the UK. School of Geography, University of Leeds, 41(8), 1826-1848, England. doi: 10.1068/a4198
  13. Eskişehir Büyükşehir Belediyesi (EBB, 2022). Büyükşehir’den Gençlere Tam Destek, 10.01.2023 tarihinde https://www.eskisehir.bel.tr/icerik-detay.php?icerik_id=8164&cat_icerik=1&menu_id=24 adresinden alınmıştır.
  14. Ertin, G. (1994). Eskişehir Kentinde Yerleşmenin Evrimi. Anadolu Üniversitesi Yayınları, No. 773, Eskişehir. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi (ESOGÜ, 2021). İdare Faaliyet Raporu, 27.02.2023 tarihinde https://strateji.ogu.edu.tr/Storage/Strateji/Uploads/2021-Yılı-İdare-Faaliyet-Raporu.pdf adresinden alınmıştır.
  15. Eskişehir Teknik Üniversitesi (ESTÜ, 2021). İdare Faaliyet Raporu, 27.02.2023 tarihinde https://strateji.eskisehir.edu.tr/Uploads/strateji/files/2021 Yılı İdare Faaliyet Raporu-.pdf adresinden alınmıştır.
  16. EUROSTAT İstatistik, (EUROSTAT, 2020). Cinsiyete ve Eğitim Düzeyine Göre Yükseköğretim Öğrencilerinin Sayısı, 19.04.2023 tarihinde https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php?title=File:Number_of_tertiary_education_students_by_sex_and_level_of_education,_2020_(1_000)_ET2022.png adresinden alınmıştır.
  17. Frey W.H., Zimmer, Z. (2001). Defining The City. Kent Çalışmaları El Kitabı (Ed.R.Paddison).SAGE Publications Ltd. Londra.
  18. Glaser, B. G., Strauss, A. L. (1967). The Discovery of Grounded Theory. Chicago: Aldine.
  19. Glasson, J. (2003). The Widening Local and Regional Development Impacts of The Modern Universities – A Tale of Two Cities (and north-south perspectives). Local Economy, 18 (1), 21–37. doi: 10.1080/0269094032000073799
  20. Göney, S. (1977). Şehir Coğrafyası-1. İ.Ü. Coğr. Enst. Yay. No: 91, İstanbul.
  21. Göney, S. (Ed.) (2017). Şehir Coğrafyası. Cilt 1, Beta Yayıncılık, İstanbul.
  22. Görkemli, H.N. (2009). Selçuk Üniversitesi’nin Konya Kent Ekonomisine Etkileri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (22), 170-186, Konya. Günay, D., Günay, A. (2017). Türkiye'de yükseköğretimin tarihsel gelişimi ve mevcut durumu. Yükseköğretim Dergisi, 7 (3), 156-178. doi:10.2399/yod.17.024
  23. Gürsoy, M. (2018). Bir Kentsel Gelişme Dinamiği Olarak Üniversiteler: Adıyaman Kenti ve Adıyaman Üniversitesi Üzerine Sosyolojik Bir Araştırma. Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Anabilim Dalı, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Mersin. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp adresinden alınmıştır.
  24. Harris, C. D. (1943). A Functional Classification of Cities in The United States. Geographical Review, 33 (1), 86-99. doi: 10.2307/210620
  25. Hubbard, P. (2008). Regulating the social ımpacts of studentification: a loughborough case study. King’s College London, Environment and Planning, 40 (2), 323-341, England. doi: 10.1068/a396
  26. Işık, M., Yıldırım, L.N. (2019). Eskişehir’de öğrenim gören öğrencilerin eskişehir imaj algısı. Anadolu Akademi Sosyal Bilimler Dergisi, 1 (1), 120-145, Eskişehir. Işık, Ş. (2008). Türkiye’de Üniversitelerin Kentlerin Gelişimi ve Ekonomik Yapısı Üzerine Etkileri: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi. Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları, No: 150, İzmir.
  27. Işık, Ş. (2008). Türkiye’de üniversitelerin kentleşme üzerine etkileri. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10 (3), 157-179, İzmir. http://hdl.handle.net/20.500.12397/5375 adresinden alınmıştır.
  28. Işık, Ş., Uğraş, M. (2018). Üniversitenin nüfus artışı ve iller arası göçler üzerine etkileri: Çanakkale örneği. Ege Coğrafya Dergisi, 27 (2), 149-166, İzmir. Karadağ, A., Turut, H. (2013). Üniversite öğrencilerinin kentsel çevre algısı üzerine bir araştırma: İzmir örneği. Ankara Üniversitesi, Coğrafi Bilimler Dergisi, 11 (1), 31-51, Ankara. doi: 10.1501/Cogbil_0000000141
  29. Karadağ, E., Çiftçi, S. K., Gök, R., Su, A., Ergin Kocatürk, H., Çiftçi, Ş. S. (2021). Covid-19 pandemisi sürecinde üniversitelerin uzaktan eğitim kapasiteleri. Üniversite Araştırmaları Dergisi (Online), 4 (1), 8-22. doi: 10.26701/uad.874799
  30. Keçeli, K. (2016). Isparta Şehrinde Uluslararası Öğrencilerin Kentsel Mekân Algısı. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Isparta. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp adresinden alınmıştır.
  31. Keleş, R. (2000). Kentleşme Politikası. Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.
  32. Korlu, Ö., Bakioğlu, M., Gencer, E. G. (2021). Eğitim İzleme Raporu 2021: Eğitim Yönetişimi ve Finansmanı, Eğitim Reformu Girişimi, 10.02.2023 tarihinde https://www.egitimreformugirisimi.org/egitim-izleme-raporu-2021-egitim-yonetisimi-ve-finansmani/ adresinden alınmıştır.
  33. Kömür, G. (2021). Üniversitelerin sosyal kültürel ve ekonomik fonksiyonlarının şehirler üzerindeki etkileri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 24 (1), 101-114, Konya. doi: 10.29249/selcuksbmyd.875914
  34. Kredi ve Yurtlar Kurumu, Eskişehir İl Müdürlüğü, (2019). Öğrenci Yurtları Kapasiteleri, 12.02.2019 tarihinde Eskişehir İl Müdürlüğünden alınmıştır.
  35. Küçükçaylı, F.M., Telli, E. (2017). Yöre halkının üniversite algısı: Ağlasun Meslek Yüksekokulu örneği. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitü Dergisi, 9 (21) (Özel Sayı), Burdur. doi: 10.20875/makusobed.308580
  36. Lee, Y., Han, G.Y., Kim, H. (2014). The university-city ınterface: Plazas and boulevards. Journal of Building Construction and Planning Research, (2), 157-165, Güney Kore. doi: 10.4236/jbcpr.2014.22014
  37. Munro, M., Turok, I., Livingston, M. (2009). Students in Cities: A preliminary analysis of their patterns and effects. Environment and Planning A: Economy and Space, 41 (8),1805–1825. doi: 10.1068/a41133
  38. Odunpazarı Belediyesi Ruhsat ve Denetim Müdürlüğü (2022). İşyeri Sayısı İstatistikleri (2019-2022), Odunpazarı Belediyesinden alınmıştır.
  39. Onsekiz, D. (2018). Üniversitelerin Anadolu kentlerine etkileri: Bir literatür taraması. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11 (55), 401-406. doi:10.17719/jisr.20185537209
  40. Oral, M., Özdemir, Ü., Ünlü, İ. (2019). Üniversiteye bağlı sosyomekânsal bir dönüşüm sahası: Karabük 100. Yıl Mahallesi. Doğu Coğrafya Dergisi, 24 (41), 107-124. doi: 10.17295/ataunidcd.567219
  41. Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD, 2007). Higher Education and Regions: Globally Competitive, Locally Engaged, Paris: OECD Yayınları.
  42. Oxford City Council (2021). Oxford Kent ve Öğrenci Nüfusu Verileri, 10.04.2022 tarihinde https://www.oxford.gov.uk/info/20131/population/459/oxfords_population adresinden alınmıştır.
  43. Özçağlar, A. (2015). Yönetsel Coğrafya. Nika Yayınevi, ISBN: 978-605-84776-8-1, Ankara.
  44. Öztürk, S., Torun, İ., Özkök, Y. (2011). Anadolu’ da Kurulan Üniversitelerin İllerin Sosyo-Ekonomik Yapılarına Katkıları. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8 (16), 145- 158, Hatay. Russo, A., Berg, L., Lavanga, M. (2003). The Student City”, Regional Science Association, Strategic Planning for Student Communities in EU Cities. 43. European Congress: 140-166, Finland.
  45. Sağdıç, M. (2014). Üniversite Öğrencilerinin İstanbul’a ilişkin algılarının şehir imajı açısından analizi. Turkish Studies International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish, (9) 2, 1267-1283, Ankara. doi: 10.7827/TurkishStudies.6342
  46. Sargın, S. (2006). Şehirleşme, Üniversiteler: Üniversitelerin Şehirleşmeye Etkileri: Isparta Örneği. Fakülte Kitabevi, Isparta.
  47. Sargın, S. (2007). Türkiye’de üniversitelerin gelişim süreci ve bölgesel dağılımı. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3 (5), 133-150, Isparta. Şahin, İ., Zoraloğlu, Y. R., Şahin Fırat, N. (2011). Üniversite Öğrencilerinin Yaşam Amaçları, Eğitsel Hedefleri, Üniversite Öğreniminden Beklentileri ve Memnuniyet Durumları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 17 (3), 429-452, Ankara. Taşcı, D., Gökalp, E., Genç Kumtepe, E., Kumtepe, A.T., Toprak E., Tosunoğlu, B.T., Sürmeli, A. (2008). Anadolu Üniversitesinin Eskişehir’e Etkileri ve Şehrin Üniversiteyi Algılayışı. Fevzi Sürmeli (der.), Anadolu Üniversitesi Yayınları, No:1878, Eskişehir.
  48. Taşcı, D., Gökalp, E., Genç Kumtepe, E., Kumtepe, A. T. ve Toprak, E. (2011). Kentin üniversite algısı: Anadolu Üniversitesi ve Eskişehir örneği. Amme İdaresi Dergisi, 44 (2), 131-146, Ankara. https://hdl.handle.net/11421/19321 adresinden alınmıştır.
  49. Taşçı, H. (2014). Şehir, Mekân, Meydan. Kaknüs Yayınları, ISBN: 9789752564244, İstanbul.
  50. Telli Üçler, Y. (2014). Bölgesel Kalkınmada Üniversite-sanayi işbirliği’nin sanayiye, devlete ve üniversiteye yararları: Konya ili özelinde bir araştırma. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (41), 167-183, Kütahya. Tepebaşı Belediyesi Ruhsat ve Denetim Müdürlüğü (2022). İşyeri Sayısı İstatistikleri (2019-2022), Tepebaşı Belediyesinden alınmıştır.
  51. Tolun-Denker, B. (1976). Şehir İçi Arazi Kullanılışı Gelibolu, Malkara ve Babaeski’de Örnek Araştırmalar. İÜ Edebiyat Fakültesi Yayını No: 2054, Coğrafya Ens. Yay. No: 83, İstanbul.
  52. Toprak, M., Işık, Ş. (2018). Dumlupınar Üniversitesi’nin Kütahya’nın konut piyasasına etkileri. Ege Coğrafya Dergisi, 27 (2), 91-110, İzmir. Torun, İ., Öztürk, S. (2013). Yükseköğrenimin etkinleştirilmesi ve taşra üniversitelerinin önemi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 27 (1), 197-208, Erzurum. Tural, D., Şahin, S. (2013). Üniversite öğrencilerinin kendi üniversite ve ideal üniversite algıları: Gaziantep üniversitesi örneği. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 11 (2), 209-240, Gaziantep. https://dergipark.org.tr/en/pub/tebd/issue/26092/274946
  53. Tümertekin, E. (1965). Türkiye’deki Şehirlerin Fonksiyonel Sınıflandırılması. İstanbul Üniversitesi Coğrafya Enstitüsü Yayını, No: 43, İstanbul.
  54. Tümertekin, E., Özgüç, N. (2009). Beşerî Coğrafya İnsan, Kültür, Mekân. İstanbul: Çantay Kitabevi. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK, 2021). Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi Eskişehir nüfus verileri, 14.06.21 tarihinde https://www.tuik.gov.tr/ adresinden alınmıştır.
  55. Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demir Yolları (TCDDY, 2022). Tren Seferleri Listesi, 24.06.2022 tarihinde https://www.tcddtasimacilik.gov.tr/ adresinden alınmıştır.
  56. Uğur, A., Aliağaoğlu, A. (2013). Şehir Coğrafyası. Nobel Akademik Yayıncılık, Ankara.
  57. Uygun, M., Mete, S., Kara, F. Z., Bağcı, H. (2016). Üniversitenin kente olan ekonomik, sosyo-kültürel ve çevresel etkilerine yönelik yerel hwebalk algısı. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8 (4), 66-85, Aksaray. http://iibfdergi.aksaray.edu.tr adresinden alınmıştır.
  58. Wolff, E.N. (2015). Educational expenditures and student performance among OECD countries. Structural Change and Economic Dynamics, (33), 37-57. doi: 10.1016/j.strueco.2015.02.003
  59. Wu, C.,Wilkes, R. (2017). International students post-graduation migration plans and the search for home. University British of Columbia, Geoforum, (80), 123-132, Vancouver. doi: 10.1016/J.GEOFORUM.2017.01.015
  60. Yavuzçehre, P,S. (2016). Üniversitelerin kentlerine etkileri: Denizli Pamukkale Üniversitesi örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21 (1), 235-250, Isparta. Yayar, R., Demir, D. (2013). Gaziosmanpaşa Üniversitesi’nin Tokat ili ekonomisine etkisi. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 5 (8), 106-122, Kilis. doi:10.20990/aacd.68201
  61. Yılmaz, C. (2016). Samsun; şehir ve üniversite: Samsun bir üniversite şehri midir?. Samsun Kültür Sanat Dergisi, 5 (6), 21-29, Samsun.
  62. Yılmaz, S., Şeker, M. (2011). Üniversitelerin Bulundukları Bölgelere Sosyo-Ekonomik Etkileri. Uluslararası Yükseköğretim Kongresi: Yeni Yönelişler ve Sorunlar, 27-29 Mayıs 2011: 2285-2291, İstanbul.
  63. Yorulmaz, E. (2019). Eskişehir’de Rekreasyonel Faaliyetlerin Dağılışı. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Coğrafya Anabilim Dalı, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul. http://nek.istanbul.edu.tr:4444/ekos/TEZ/ET000857.pdf adresinden alınmıştır.
  64. Yücel, T. (1961). Türkiye'de şehirleşme hareketleri. Türk Coğrafya Dergisi, XVII (21), 31-44, İstanbul. Yüksek Öğretim Kurumu (YÖK, 2018). Üniversite Faaliyetleri Raporu, 10.12.2018 tarihinde https://faaliyet.yok.gov.tr/. adresinden alınmıştır.
  65. Yüksek Öğretim Kurumu (YÖK, 2022). Öğrenci Sayıları, 15.04.2022 tarihinde https://istatistik.yok.gov.tr/ adresinden alınmıştır.
  66. Yüksek Öğretim Kurumu (YÖK, 2022). Üniversite Sayıları, 19.04.2023 tarihinde https://istatistik.yok.gov.tr/ adresinden alınmıştır.
  67. http://universitycities.org/ (Erişim Tarihi:16.06. 2020).
  68. Akçakanat, T., Çarıkçı, İ., Dulupçu, M.A. (2010). Üniversite öğrencilerinin bulundukları il merkezine ekonomik katkıları ve harcama eğilimleri: Isparta 2003–2009 Yılları Örneği. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22, 165-178, Isparta.
  69. Arslan, H. (2014). Çankırı Karatekin Üniversitesi'nin kente ekonomik katkısı ve öğrenci harcamalarının farklı değişkenler açısından analizi. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (12), 114-127, Diyarbakır.
  70. Aslan, İ., Sırrım, V., (2019). Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi’nin Süleyman Paşa ilçesinin ekonomik gelişimi üzerindeki etkileri: Öğrenci tüketim harcamaları özelinde bir değerlendirme. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi. 8 (15), 61–76, Tekirdağ.
  71. Çalışkan, Ş. (2010). Üniversite Öğrencilerinin harcamalarının kent ekonomisine katkısı (Uşak Üniversitesi Örneği). Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 9 (31), 169-179.
  72. Çalışkan, V., Sarış, F. (2008). Çanakkale şehrinde üniversite- konut ilişkisi. Doğu Coğrafya Dergisi, (20), 215-237, Erzurum.
  73. Çatalbaş, N. (2007). Üniversite-Yerel ekonomi ilişkisinde kutuplaşma teorisi iyi bir model olabilir mi? Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Yerel Ekonomiler Özel Sayısı: 90-101, Konya.
  74. Çetin, M., Kaşlı, M., Ecevit, E., Serel, A. (2008). Üniversite öğrenci harcamalarının analizi ve bölge ekonomilerine katkılarını belirlemeye yönelik bir araştırma. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 15 (2), 99-113, Manisa.
  75. Demirel, M. (2014). Burdur Kent İmajı: Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi öğrencileri üzerine bir alan araştırması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6 (10), 230-241. Burdur.
  76. Demireli, C., Taşkın, E. (2013). Üniversite öğrencilerinin bulundukları şehre ekonomik katkıları: Kütahya il merkezi örneği. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 37, 321-328, Kütahya.
  77. Görkemli, H.N. (2009). Selçuk Üniversitesi’nin Konya Kent Ekonomisine Etkileri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (22), 170-186, Konya.
  78. Işık, M., Yıldırım, L.N. (2019). Eskişehir’de öğrenim gören öğrencilerin eskişehir imaj algısı. Anadolu Akademi Sosyal Bilimler Dergisi, 1 (1), 120-145, Eskişehir.
  79. Işık, Ş., Uğraş, M. (2018). Üniversitenin nüfus artışı ve iller arası göçler üzerine etkileri: Çanakkale örneği. Ege Coğrafya Dergisi, 27 (2), 149-166, İzmir.
  80. Öztürk, S., Torun, İ., Özkök, Y. (2011). Anadolu’ da Kurulan Üniversitelerin İllerin Sosyo-Ekonomik Yapılarına Katkıları. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8 (16), 145- 158, Hatay.
  81. Sargın, S. (2007). Türkiye’de üniversitelerin gelişim süreci ve bölgesel dağılımı. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3 (5), 133-150, Isparta.
  82. Şahin, İ., Zoraloğlu, Y. R., Şahin Fırat, N. (2011). Üniversite Öğrencilerinin Yaşam Amaçları, Eğitsel Hedefleri, Üniversite Öğreniminden Beklentileri ve Memnuniyet Durumları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 17 (3), 429-452, Ankara.
  83. Telli Üçler, Y. (2014). Bölgesel Kalkınmada Üniversite-sanayi işbirliği’nin sanayiye, devlete ve üniversiteye yararları: Konya ili özelinde bir araştırma. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (41), 167-183, Kütahya.
  84. Toprak, M., Işık, Ş. (2018). Dumlupınar Üniversitesi’nin Kütahya’nın konut piyasasına etkileri. Ege Coğrafya Dergisi, 27 (2), 91-110, İzmir.
  85. Torun, İ., Öztürk, S. (2013). Yükseköğrenimin etkinleştirilmesi ve taşra üniversitelerinin önemi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 27 (1), 197-208, Erzurum.
  86. Yavuzçehre, P,S. (2016). Üniversitelerin kentlerine etkileri: Denizli Pamukkale Üniversitesi örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21 (1), 235-250, Isparta.
  87. Yücel, T. (1961). Türkiye'de şehirleşme hareketleri. Türk Coğrafya Dergisi, XVII (21), 31-44, İstanbul.